Οικογένεια: Η πρώτη πηγή αξιών για τον άνθρωπο (Μερόπη Ν. Σπυροπούλου, Ομότιμη Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Αθηνών)

Εἶναι, νομίζω, σκόπιμο νὰ μπῶ στὸ θέμα μου μὲ μιὰ μικρὴ ἐπεξήγηση σχετικὰ μὲ τὴν ἐπιλογὴ τῶν δύο λέξεων ποὺ συνυπάρχουν στὸν τίτλο του: «Πηγή» καὶ «Ἀξίες». Ἐννοῶ, γιατὶ πηγὴ καὶ ὄχι κάτι ἄλλο, ὅπως γιὰ παράδειγμα σχολεῖο ἢ σύστημα ἀγωγῆς καὶ γιατὶ ἀξίες καὶ ὄχι κανόνες ἢ συνήθειες; Διαβάστε περισσότερα »

Εκπαιδευτικά προγράμματα σεξουαλικής αγωγής κουρελιάζουν την παιδική αθωότητα από το νηπιαγωγείο (Παναγιώτα Χατζηγιαννάκη-Τσαγκαροπούλου, Ιατρός Πνευμονολόγος)

Η γιατρός Παναγιώτα Χατζηγιαννάκη, ιδρυτικό μέλος του κινήματος «Μαμά, Μπαμπάς και Παιδιά» μιλά για τα νέα εκπαιδευτικά προγράμματα που ψήφισε, παρά τις αντιδράσεις, το ΥΠΕΠΟ, αλλά και για το νομοσχέδιο για τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση από το νηπιαγωγείο!

Η παραδοσιακή οικογένεια, δηλαδή το έγγαμο ζευγάρι, η μητέρα με τον πατέρα, που μεγαλώνουν από κοινού τα παιδιά τους και έχουν τη διάθεση να μείνουν δεμένοι για όλοι τους τη ζωή, υποβαθμίζεται στις μέρες μας, με πολλούς τρόπους. Για τον λόγο αυτό, τα Ορθόδοξα Χριστιανικά Σωματεία των Αθηνών, αποφάσισαν να δημιουργήσουν από κοινού το κίνημα “Μαμά-μπαμπάς και παιδιά” προκειμένου να υποστηρίξουν την οικογένεια ως βασική μονάδα της κοινωνίας σύμφωνα με τις αρχές της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Η γιατρός και πνευμονολόγος Παναγιώτα Χατζηγιαννάκη, ιδρυτικό μέλος του κινήματος μιλά στην Ορθόδοξη Αλήθεια για τον σύλλογο που δημιουργήθηκε, με στόχο να στηρίξει την παραδοσιακή οικογένεια. Θα αναφερθεί επίσης στα νέα εκπαιδευτικά προγράμματα που τον Ιούνιο, παρά το ότι στη δημόσια διαβούλευση υπήρξε μεγάλη αντίδραση, το υπουργείο προχώρησε και ψήφισε. Θα μας πληροφορήσει για ένα συγκεκριμένο νομοσχέδιο που αφορά στην εισαγωγή των δεξιοτήτων ζωής στα σχολεία με το οποίο προωθούνται τα λεγόμενα συμπεριληπτικά προγράμματα σεξουαλικής διαπαιδαγώγησης, από την αθώα ηλικία των παιδιών του νηπιαγωγείου. Διαβάστε περισσότερα »

Ισορροπώντας τα «Ναι» και τα «Όχι» (American College of Pediatricians)

Όταν  λέτε «όχι» στο παιδί σταματά η συζήτηση, αλλά εάν λέτε το «όχι» πολύ συχνά, τα παιδιά σας ενδέχεται να σταματήσουν να ζητούν άλλο τη γνώμη σας. Το να λέτε «όχι» μπορεί να γίνει αναποτελεσματικό εάν χρησιμοποιηθεί υπερβολικά, ενώ συχνά οδηγεί σε μια μάχη για τη διατήρηση της δικής σας εξουσίας.» (3)
Από την άλλη το να λέτε «ναι» όλη την ώρα ίσως εμποδίσει τα παιδιά σας να μάθουν την πειθαρχία, το σεβασμό, τα όρια αλλά και τους κινδύνους. Μπορεί να βγάλει τη ζωή σας εκτός ελέγχου, επειδή θα κάνετε συνεχώς πράγματα για τα παιδιά, θα τους υπόσχεστε “όλο τον κόσμο” και θα τους δημιουργήσετε την αίσθηση πως έχουν πάντα σωστές απόψεις και μόνο δικαιώματα.
Εάν η δική σας ζωή βγει εκτός ελέγχου, αυτό θα κάνει περισσότερη ζημιά στη ζωή του παιδιού, από το να μην τους είχατε υποσχεθεί το κάθε τι που σας ζητούν. Και  αν η σκέψη σας είναι πως το παιδί θα απογοητευτεί από τη δική σας άρνηση πρέπει να σας πούμε πως στα σίγουρα θα υπάρξουν άλλοι άνθρωποι στη ζωή του παιδιού σας που θα τους πούνε το «όχι». Είναι σημαντικό να τους πείτε το «όχι» τώρα, ώστε να τα βοηθήσετε να μάθουν πώς να διαχειρίζονται τα συναισθήματά τους και να μπορούν να λειτουργούν, όταν αντιμετωπίζουν την αποτυχία και την άρνηση. Αυτό που πρέπει να προσέξετε είναι τον τρόπο σας και τη συχνότητα.
Επειδή λοιπόν δεν θέλετε να γίνετε ο γονέας του αδιάκριτου «ναι» ούτε και του άδικου «όχι», χρειάζεται να ξέρετε πότε θα πείτε το καθένα.
Θα σας δείξουμε ορισμένα οφέλη που έχει η κάθε μία απάντηση, ώστε να χρησιμοποιείτε το «όχι» ή το «ναι» για να επιτύχετε αυτό που είναι καλύτερο για το παιδί, ενώ συγχρόνως μπορείτε να ανταποκριθείτε κι εσείς. Διαβάστε περισσότερα »

Η απλοποίηση της ελληνικής γλώσσας και ο ποιητής Νικηφόρος Βρεττάκος (Φώτης Σχοινάς, Δρ. Φιλοσοφίας)

Στό παρόν σημείωμά μας θά ἐκθέσουμε τίς ἀπόψεις τοῦ ποιητῆ Νικηφόρου Βρεττάκου σχετικά μέ τό μεῖζον θέμα τῆς ἁπλοποιήσεως τῆς Ἑλληνικῆς γλώσσας. Διαβάστε περισσότερα »

Πίστη και Επιστήμη (π. Δημήτριος Μπαθρέλλος, Εφημ. Ι.Ν. Αναλήψεως Ντράφι – Επισκ. Καθηγ. Παν. Emory)

 

Πολύ συχνά ἀκοῦμε ὅτι στήν ἐποχή τῆς ἐπιστήμης ἡ θρησκεία δέν ἔχει θέση. Οἱ λεγόμενοι “νέοι ἀθεϊστές”, ὅπως, γιά παράδειγμα, ὁ Ρίτσαρντ Ντόκινς, ὑποστηρίζουν ὅτι στήν ἐποχή μας ἡ ἐπιστήμη ἀποτελεῖ τή μόνη ἀξιόπιστη πηγή γνώσης, ἐνῶ ἡ θρησκεία εἶναι μία μορφή δεισιδαιμονίας, πού θά πρέπει ἐπιτέλους νά ἐγκαταλείψουμε. Ἡ ἐπιστήμη θά πρέπει νά κυριαρχήσει καί ἡ πίστη νά ἐγκαταλειφθεῖ.
Προφανῶς, τό πρόβλημα ἐν προκειμένῳ δέν εἶναι ἡ ἐπιστήμη ἀλλά ὁ ἐπιστημονισμός. Αὐτό πού ἡ θεωρία αὐτή ὑποστηρίζει δέν εἶναι ἡ ἀξία τῆς ἐπιστήμης, ἀλλά ἡ ἀντίληψη ὅτι ἡ ἐπιστήμη ἀποτελεῖ τή μόνη ἀξιόπιστη πηγή γνώσης. Εἶναι ὅμως ἔτσι;

Διαβάστε περισσότερα »