«Άνευ νηστείας, αρετή δεν κατορθώνεται. Το πρώτον θεμέλιον που θα βάλεις διά να ασκήσεις αρετήν είναι η νηστεία. Πρώτα θα στενώσει η κοιλία και έπειτα θα επιχειρήσεις να κάμεις αρετήν»
Άγιος Άνθιμος ο εν Χίω
Η απαξίωση του ανδρισμού
Δημοσιεύθηκε στις 19 Φεβρουαρίου, 2026
Η διαγραφή της αξίας του άνδρα οδήγησε μια γενιά σε κρίση
Παρ΄ όλο που μας έλεγαν για χρόνια ότι το φύλο είναι ρευστό, ότι τα χρωμοσώματα είναι τυχαία και ότι η αρρενωπότητα είναι τοξική ή ξεπερασμένη, η κοινωνία ανακαλύπτει ξανά μια αλήθεια που ο πολιτισμός μας εργάστηκε σκληρά για να την θάψει: Το «Υ» – το ανδρικό χρωμόσωμα – έχει αξία.
Η κρίση ξεκίνησε την στιγμή που το «Υ» χρωμόσωμα απορρίφθηκε. Φωνές «επιρροής» μετέτρεψαν την ανθρώπινη ταυτότητα σε μια υπόθεση αυτοπροσδιορισμού, απαξίωσαν το χρωμόσωμα «Υ» ως φορέα ανδρισμού, θόλωσαν τα ουσιαστικά όρια των φύλων και αγνόησαν κάθε αξία που κάποτε βοηθούσε τα αγόρια να ωριμάσουν. Τα δοκιμασμένα στο χρόνο καταφύγια της οικογένειας, της πίστης, της κοινότητας, των έμπειρων συμβούλων και των συγκεκριμένων προσδοκιών από τον άνδρα απορρίφθηκαν.
Στο όνομα της ανεκτικότητας και της συμπάθειας ειπώθηκε στα αγόρια ότι το αρσενικό και το θηλυκό ήταν εναλλάξιμα, ότι οι πατέρες ήταν προαιρετικοί, και ότι η αρρενωπότητα ήταν είτε απειλητική, είτε ανόητη. Τώρα ζούμε με τις συνέπειες: Τα αγόρια παραπατούν και μια γενιά πελαγοδρομεί στον δρόμο της προκειμένου να καταφέρει την ανδρική ενηλικίωση.
Αυτό που προσφέραμε στα αγόρια δεν είναι ελευθερία, αλλά σύγχυση. Αυτή κατέληξε σε παράλυση. Δημιούργησε, αντί για αξιόπιστους άνδρες, αγόρια που παραπατούν και ψάχνουν τα βήματά τους. Ένα νευρικό σύστημα χωρίς σταθερότητα βάζει τους ανθρώπους σε κίνδυνο. Αυτό δεν είναι ιδεολογία. Αυτό είναι νευροεπιστήμη.
Μυστικές Ευχές: Σχόλια επί μιας συνάξεως
Δημοσιεύθηκε στις 19 Φεβρουαρίου, 2026
ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΜΥΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΕΩΣ ΤΩΝ ΕΥΧΩΝ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ
(Μὲ ἀφορμὴ μία κατηχητικὴ σύναξη)
Τὴν 26η Ἰανουαρίου τοῦ παρελθόντος ἔτους 2025 πραγματοποιήθηκε στὴν Ἀθήνα, καὶ συγκεκριμένα στὸν ἱερὸ ναὸ τοῦ Ἁγίου Νικολάου – Ραγκαβᾶ, μία λειτουργικοῦ περιεχομένου κατηχητικὴ σύναξη, μὲ προσκεκλημένους ὁμιλητὲς τὸν ὁμότιμο Καθηγητὴ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν κ. Γεώργιο Φίλια καὶ τὸν αἰδεσιμολογιώτατο πρωτοπρεσβύτερο π. Βασίλειο Θερμό.
Στὴν σύναξη αὐτὴ –ἡ ὁποία ἀναρτήθηκε ἐκ τῶν ὑστέρων στὸ Διαδίκτυο– μεταξὺ ἄλλων θεμάτων, τὰ ὁποῖα συζητήθησαν, ἐθίγη καὶ τὸ ζήτημα τοῦ τρόπου ἀναγνώσεως τῶν εὐχῶν τῆς θείας Λειτουργίας. Ἐπειδὴ τὰ σχετικὰ ἀποσπάσματα τῆς συνάξεως ἔχουν ἀναπαραχθεῖ ἐπιλεκτικὰ καὶ προβάλλονται ἔκτοτε στὸ Διαδίκτυο, διαμορφώνοντας σὲ πολλοὺς μία ἐσφαλμένη (κατ’ ἐμὲ) ἀντίληψη, ἂς μοῦ ἐπιτραπεῖ νὰ διατυπώσω μερικοὺς προβληματισμούς, ἐπὶ τῶν ὅσων εἰπώθηκαν τότε.
Τι να θυμάσαι όταν χάνεις την ειρήνη τής ψυχής σου (Στάρετς Ιωσήφ)
Δημοσιεύθηκε στις 18 Φεβρουαρίου, 2026
Μιὰ μοναχὴ τοῦ εἶχε γράψει [στὸν Στάρετς Ἰωσήφ], ἐκθέτοντάς του τὶς στενοχώριες της, τοὺς πειρασμούς της ἀπὸ ἀνθρώπους, καὶ τοὺς λογισμούς της. Τῆς ἀπάντησε ὁ π. Ἰωσήφ:
“Ὅταν οἱ ἁμαρτίες ἢ γενικώτερα οἱ πράξεις τοῦ πλησίον σου σὲ κάνουν νὰ χάνεις τὴν εἰρήνη τῆς ψυχῆς, νὰ θυμᾶσαι τὰ ἑξῆς:
Άγιος νεομάρτυρας Θεόδωρος ο Βυζάντιος πολιούχος της Μυτιλήνης
Δημοσιεύθηκε στις 17 Φεβρουαρίου, 2026
Το φυλασσόμενο στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Αθανασίου Μυτιλήνης Ιερό Λείψανο του Αγίου Θεοδώρου του Βυζαντίου.
Γενηθήτω το θέλημά Σου (Μοναχός Αλέξιος Κοβιλιάτης)
Δημοσιεύθηκε στις 16 Φεβρουαρίου, 2026
«Με Σένα με λούζει το φως.
Με Σένα θα δω στο σκοτάδι.
Με Σένα θα γίνω αλλιώς.
Με Σένα, για Σένα, τη Χάρη.
Γενηθήτω το θέλημά σου. Αμήν».
Τα λόγια αυτά είναι για μένα μία ανεκτίμητη παρακαταθήκη, που εδώ και χρόνια έχουν φωλιάσει μέσα στα βάθη της ψυχής μου. Είναι ένα χάδι την ώρα που ο κόπος έχει καταβάλει το σώμα μου. Είναι μία παρηγοριά, την ώρα που θλίβομαι και πονάω για τις αδικίες εις βάρος άλλων συνανθρώπων μας. Είναι μία ελπίδα να γίνω καλύτερος υποτάσσοντας το θέλημά μου στο δικό του θέλημα. Μα πάνω απ’ όλα είναι διπλή χαρά, ότι μου τα γράφει η αδελφή μου εν Χριστώ Πορφυρία, που κατάγεται από την ίδια χώρα που γεννήθηκα και εγώ, την Αλβανία.
Το όνομά της ήταν Τζουλιέτα, πριν βαπτιστεί, και γεννήθηκε στην όμορφη Αυλώνα, στον νότο της Αλβανίας. Σαν ξενιτεμένο πουλί, πήρε μαζί με την οικογένειά της τον δρόμο του μισεμού δύο φορές. Μία για την αγαπημένη της Ελλάδα και μία για τη Γερμανία. Ο πόνος της μεγάλος, γιατί μαζί με τον σταυρό της ξενιτιάς, έπρεπε να σηκώσει και έναν άλλο σταυρό, μεγαλύτερο από τον πρώτο. Τον σταυρό της ασθένειάς της από καρκίνο.
