Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος

Οι οικολόγοι και οι αμβλώσεις (Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος)

Σὲ πολλὰ πράγματα ἔχει γίνει ἐκτροπὴ ἀπ’ τὸν Ἑλληνορθόδοξο τρόπο ζωῆς σήμερα, καλοί μου φίλοι. Μεταξὺ αὐτῶν καὶ σὲ πολλὰ καίρια καὶ θεμελιώδη κεφάλαια τῆς ζωῆς, ὅπως εἶναι ὁ γάμος καὶ ἡ οἰκογένεια. Ἔτσι ἔχουμε πλέον τὸν πολιτικὸ γάμο, τὴν μονογονεϊκὴ οἰκογένεια, τὴν ἐλεύθερη συμβίωση καὶ τὸν λεγόμενο γάμο τῶν ὁμοφυλοφίλων. Αὐτὲς δὲ οἱ ἐκτροπὲς ἀποκαλοῦνται καὶ «ἐναλλακτικὲς μορφὲς οἰκογένειας»! Ἀνάλογες εἶναι καὶ οἱ ἐκτροπὲς ἀπὸ τὶς σεξουαλικὲς σχέσεις. Περιορίστηκαν πλέον πολὺ (ἢ βρίσκονται στὸ περιθώριο;) ἡ ἁγνότητα, ἡ συζυγικὴ πίστη καὶ ἡ ἐγκράτεια.

Ἑπόμενο πλέον εἶναι νὰ ἀκολουθήσει καὶ ἡ ἐκτροπὴ στὴ γέννηση καὶ στὴν ἀνατροφὴ τοῦ νέου ἀνθρώπου. Ἑπόμενο εἶναι νὰ ἀλλάξει καὶ ἡ στάση ἀκόμη καὶ σ’ αὐτὸ τοῦτο τὸ ἀγέννητο παιδί. Δηλαδὴ στὴν ἀγέννητη ζωή. Καὶ τί μεγίστη ἐκτροπὴ εἶναι κι αὐτή! Ὅλοι καὶ ὅλα εἶναι πλέον ἐναντίον της. Ποὺ ὑπερβαίνουν κάθε ὅριο καὶ λογική. Δὲν ἔχει προηγούμενο τὸ τί συμβαίνει καὶ τί τεκταίνεται ἐναντίον αὐτῆς τῆς ἀγέννητης ζωῆς. Σὲ τέτοιο βαθμὸ δέ, ποὺ σὲ κανένα πλάσμα (οὔτε καὶ σ’ αὐτὰ τὰ ζῷα ἢ καὶ τὰ φυτὰ ἀκόμη!) δὲν συμβαίνει κάτι ἀνάλογο.

Διαβάστε περισσότερα »

Η απιστία δεν είναι επανάσταση! (Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος)

Στὰ δύσκολα χρόνια τὰ ἐφηβικά, καλοί μου φίλοι, τότε ποὺ ὁ ἄνθρωπος «ψάχνεται» γιὰ ὅλα, τότε εἰδικά, ἔρχονται στὸ νοῦ μας διάφορες σκέψεις. Καὶ μάλιστα ἐπαναστατικές! Μία ἀπ’ αὐτὲς εἶναι καὶ τὸ ὅτι ὁ Θεὸς δὲν ὑπάρχει, καὶ πὼς εἶναι παραμύθια γιὰ μικρὰ παιδιὰ ὅλα ὅσα ὥς τότε ἄκουγε! Κι ἐπειδὴ μεγάλωσε πιά, θεωρεῖ πλέον πὼς ἡ ἀπιστία εἶναι πράξη ἐπαναστατική, ὅπως καὶ πολλὲς ἄλλες. Ἂν εἶναι δυνατόν! Μάλιστα ἀπ’ τὰ πρῶτα πράγματα ποὺ ἀπορρίπτει κανεὶς μέσα ἀπ’ τὴν (ἐπαναστατικὴ) αὐτὴ κατάσταση καὶ λογική, εἶναι αὐτὸ τῆς πίστης του στὸν Θεό, στὸν ἀληθινὸ Θεό.

Στ’ ἀλήθεια τί ἔχει νὰ πεῖ κανεὶς ἐπ’ αὐτοῦ; Ἂς δοῦμε μερικὰ … Διαβάστε περισσότερα »

Η εξωτερική ευγένεια δεν αρκεί! (Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος)

Ὅπως καὶ νὰ τὸ κάνουμε, καλοί μου φίλοι, ὁ εὐγενικὸς ἄνθρωπος εἶναι ὁπωσδήποτε ἕνας ξεχωριστὸς ἄνθρωπος. Ἰδιαίτερα σήμερα, στὴν ἐποχὴ τῆς ἀναίδειας, τῆς αὐθάδειας, τῆς ἀγένειας, τοῦ συμφέροντος, τοῦ ἐγωισμοῦ, τῆς ἔλλειψης σεβασμοῦ, τῆς βίας, τῆς μηδενικῆς κατανόησης, τῆς κάμψης τῶν ἀνθρωπίνων σχέσεων. Τῆς ἐποχῆς ποὺ κυριαρχεῖ ἐκεῖνο τὸ «ἐγὼ τὸν ἔβαλα στὴ θέση του», ὅπως ἔλεγε ὁ Ἅγιος Παΐσιος! Πολλοὶ εἶναι εὐγενικοὶ σήμερα καὶ σοῦ μιλᾶνε «πολὺ ὡραῖα», «καθὼς πρέπει», ἀκόμη καὶ σύμφωνα μὲ τὸ γνωστό μας «σαβουὰρ βίβρ». Ὅμως δὲν πρόκειται γι’ αὐτούς! Καὶ γιὰ ποιοὺς πρόκειται τότε καὶ ποιοὶ εἶναι οἱ ξεχωριστοί; Ἀλλ’ ἂς πάρουμε τὰ πράγματα μὲ τὴ σειρά τους … Διαβάστε περισσότερα »

Το διαδίκτυο μας κάνει… ανήθικους! (Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος)

Ὑπερβολικὸς αὐτὸς ὁ τίτλος, καλοί μου φίλοι, ἔτσι δὲν εἶναι; Ἢ μήπως καὶ … ὀλίγον σκοταδιστικός; Ὅμως δὲν εἶναι δικός μας. Εἶναι τῶν ἐφημερίδων ποὺ κατέγραψαν τὴν εἴδηση!

Διαβάστε περισσότερα »

Παγιδευμένοι στο εφήμερο! ( Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος)

Βρέθηκα κάποτε, καλοί μου φίλοι, σ’ ἕνα δημόσιο ἐξωτερικὸ χῶρο, ὅπου ἦταν συγκεντρωμένοι πολλοί. Ξαφνικὰ ἄρχισε νὰ βρέχει καὶ δὲν ξέραμε τί νὰ κάνουμε. Κάποιοι πῆγαν στὰ διπλανὰ ὑπόστεγα, κάποιοι ἔψαχναν γιὰ μία ὀμπρέλλα. Τότε ἐμφανίστηκε κάποιος καὶ πωλοῦσε ὀμπρέλλες μὲ μόλις 5 εὐρώ. Ἀντιλαμβάνεστε ὅτι ἔγιναν ἀνάρπαστες. Σὲ λίγο ὅμως ποὺ φύσηξε ὁ ἀέρας, οἱ ὀμπρέλλες αὐτὲς διαλύθηκαν! Ἕνας διπλανός μου, εἶπε μὲ χιοῦμορ: «Εἶναι μίας χρήσης. Τὶς ἀνοίγεις, τὶς κρατᾶς γιὰ λίγο, τὶς κλείνεις κι ὕστερα τὶς πετᾶς!». Ὅλοι γέλασαν μὲ τὸ ἀστεῖο του. Μόνο ποὺ αὐτὸ τὸ ἀστεῖο τὸ ζοῦμε καθημερινά. Ἔχει ἔκταση μεγάλη. Εἶναι μία πραγματικότητα σὲ ὅλους τοὺς τομεῖς. Ἔχει πολλὲς διαστάσεις ποὺ δὲν τὶς ἀντιλαμβανόμαστε καὶ πολύ. Ἀλλ’ ἂς πάρουμε τὰ πράγματα μὲ τὴ σειρά τους… Διαβάστε περισσότερα »