bioithiki

Όταν η γέννηση του ανθρώπου καταντά αγοραίο είδος… (Γιώργος Ν. Παπαθανασόπουλος)

bioithiki

Ένα από τα τεκμήρια της ηθικής και κοινωνικής παρακμής που βιώνουμε ως Έλληνες είναι πως η χώρα μας κατάντησε «προνομιακός προορισμός» στην Ιατρικώς Υποβοηθούμενη Αναπαραγωγή (ΙΥΑ). Αυτό γιατί πολλές από τις μεθόδους που χρησιμοποιούνται παραβαίνουν κάθε κανόνα Ηθικής και Βιοηθικής και απαγορεύονται στις περισσότερες χώρες του κόσμου – ακόμη και σ’ αυτές που κυριαρχεί ο ωφελιμισμός, ο υλισμός και ο ηδονισμός. Αποκτήσαμε θλιβερά πρωτεία.
Διαβάστε περισσότερα »

Ευθανασία (Απόστολος Παπαδημητρίου)

bioithiki

Το 2002 η Ολλανδία πρώτη δια του κοινοβουλίου της νομιμοποίησε την ευθανασία. Σύμφωνα με το πρωτοποριακό, όπως χαρακτηρίστηκε, νομοσχέδιο οι ιατροί θα είχαν στο εξής τη δυνατότητα να πραγματοποιούν ευθανασία, χωρίς να διατρέχουν κίνδυνο νομικής προσφυγής, εάν ακολουθούσαν συγκεκριμένους αυστηρούς κανόνες. Πρόσφατα τον δρόμο της Ολλανδίας ακολούθησε το γειτονικό της Βέλγιο, η βουλή του οποίου νομιμοποίησε την ευθανασία παιδιών, που πάσχουν από ανίατη ασθένεια σε τελικό στάδιο. Διαβάστε περισσότερα »

Ένα αγκάθι για τον ‘εγκεφαλικό θάνατο’ (Εμμ. Παναγόπουλος, Αμ. Επίκ. Καθηγ. Χειρουργικής)

bioithiki

Ἡ διατήρηση στὴν ζωὴ ἐγκεφαλικὰ νεκρῶν ἐγκύων γυναικῶν γιὰ κάποιες ἑβδομάδες μὲ στόχο τὸ κυοφορούμενο ἔμβρυο νὰ γίνει βιώσιμο καί νὰ γεννηθεῖ χωρὶς προβλήματα, εἶναι ἕνα μεγάλο ἀγκάθι στὴν ἀποδοχὴ τοῦ ἐγκεφαλικοῦ θανάτουΜέχρι σήμερα στὴν διεθνῆ βιβλιογραφία ἔχουν ἀναφερθεῖ περισσότερες ἀπὸ 20 περιπτώσεις μὲ μέγιστο χρόνο ὑποστηρίξεως τῆς ζωῆς 90 μὲ 110 ἡμέρες.
Διαβάστε περισσότερα »

Ποιός ορίζει τι είναι ζωή και ποιός αποφασίζει εάν αυτό το «τι» αξίζει να ζήσει ή όχι; (Βασίλης Μακρής, Μεταλλειολόγος)

bioithiki


ΑΠΟΦΑΣΙΖΟΜΕΝ ΚΑΙ ΔΙΑΤΑΣΣΟΜΕΝ!

Οἱ μοντέρνες κοινωνίες τῆς νεωτερικότητας, ἔχουν εἰσέλθει πιά σέ μια περίοδο πλήρους ρήξεως μέ τήν παράδοση κάθε θρησκείας. Ἡ κατάσταση αὐτή εἶναι ὁρατή ὄχι μόνον «διά γυμνοῦ ὀφθαλμοῦ», ἀλλά καί ἐπιβάλλεται ἄνωθεν καί μέ διοικητικά μέτρα ἀπό τούς σύγχρονους κρατοῦντες. Μάλιστα ὅταν οἱ ἀποφάσεις καί τά μέτρα πού ἐπιβάλλονται «ἄνωθεν», ἐνδύονται την λεοντῆ μιᾶς κίβδηλης ἐπιστημονικότητας, τότε ἡ σύγχιση καί ἡ ἀσάφεια εἶναι ἀκόμη πιό ἔντονη. Ἀναφερόμαστε συγκεκριμένα στό ποιός ὁρίζει τί εἶναι ζωή καί ποιός ἀποφασίζει ἐάν αὐτό τό «τί» ἀξίζει νά ζήσει ἤ ὄχι. Γιατί ἐκεῖ ἔχει φθάσει δυστυχῶς ὁ δυτικός πολιτισμός.

Διαβάστε περισσότερα »

Το πρόβλημα της συναίνεσης στην αφαίρεση οργάνων από «εγκεφαλικά νεκρούς» ασθενείς (Εμμανουήλ Παναγόπουλος, Αμ. Επίκ. Καθηγητής Χειρουργικής)

bioithiki

Ο νόμος 3984/2011 περί μεταμοσχεύσεων εισήγαγε την έννοια της εικαζόμενης συναίνεσης που διατυπώνεται στο άρθρο 9, παράγραφος 2 ως εξής: «Η αφαίρεση ενός ή περισσοτέρων οργάνων από ενήλικο, θανόν πρόσωπο, πραγματοποιείται εφόσον, όσο ζούσε, δεν είχε εκφράσει την αντίθεσή του, σύμφωνα με την παράγραφο 3». Και με έναρξη ισχύος την 1.6.2013. Η διάταξη αυτή δημιούργησε θόρυβο και μεγάλη αντίδραση, που τελικά οδήγησε στην τροποποίησή της, με το άρθρο 55, παράγραφος 4 του Νόμου 4075/2012. Η τροποποίηση έγινε με την προσθήκη, στην αρχική διατύπωση της επίμαχης διάταξης, της περιοριστικής πρότασης «και κατόπιν συναίνεσης της οικογενείας του».

Τόσο η αρχική όσο και η τροποποιημένη διάταξη βασικά αντιστρατεύονται το αυτεξούσιο του ανθρώπου και την αυτονομία του, αφού για ένα τόσο κρίσιμο ζήτημα της ζωής του, άλλοι καλούνται να αποφασίσουν γι’ αυτόν, εικάζοντες τη βούλησή του ή συναινούντες ερήμην αυτού. Διαβάστε περισσότερα »