Χριστούγεννα:
«Ο άναρχος αρχίζει, ο αχώρητος χωρείται, ο άχρονος μπαίνει στον χρόνο»
Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος
Χριστούγεννα:
«Ο άναρχος αρχίζει, ο αχώρητος χωρείται, ο άχρονος μπαίνει στον χρόνο»
Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος
[Β΄Τιμ. 4, 5-8]
Απομαγνητοφωνημένη ομιλία που εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 4-1-1981
Ο Απόστολος Παύλος, αγαπητοί μου, ευρίσκεται εις την φυλακήν της Ρώμης. Με το προφητικό του μάτι βλέπει το παρόν και το μέλλον. Το παρόν το βλέπει ως ζοφερόν. Ότι ήδη ο ίδιος απέρχεται του κόσμου τούτου. Δεν πρόκειται να αποφυλακιστεί, όπως την πρώτη φορά. Αλλά πρόκειται να θανατωθεί. Αυτό βέβαια, για τον εαυτόν του δίδει χαράν πολλήν. Αλλ΄όμως βλέπει ότι μέσα εις την Εκκλησία, όπως ήδη είχε προειδοποιήσει τους πρεσβυτέρους της Εφέσου, θα επιπέσουν λύκοι βαρείς. Ακόμη, βλέπει και προς τα έσχατα, εις το απώτατον μέλλον. Το προφητικό του μάτι φθάνει μέχρι το τέλος της Ιστορίας.
Και γράφει εις τον Τιμόθεον, τον επίσκοπον της Εφέσου, το πολύ αγαπημένο του παιδί. Και του γράφει και του λέγει: «Τοῦτο δὲ γίνωσκε (: Αυτό να ξέρεις), ὅτι ἐν ἐσχάταις ἡμέραις (: τις έσχατες ημέρες) ἐνστήσονται καιροὶ χαλεποί (: θα σταθούν δύσκολοι καιροί)· ἔσονται γὰρ οἱ ἄνθρωποι (: γιατί θα είναι οι άνθρωποι) φίλαυτοι, φιλάργυροι, ἀλαζόνες, ὑπερήφανοι, βλάσφημοι, γονεῦσιν ἀπειθεῖς, ἀχάριστοι, ἀνόσιοι (: δεν θα έχουν ούτε όσιον, ούτε ιερόν επάνω των), ἄστοργοι, ἄσπονδοι, διάβολοι, ἀκρατεῖς, ἀνήμεροι (: άγρια θηρία), ἀφιλάγαθοι, προδόται, προπετεῖς, τετυφωμένοι, φιλήδονοι μᾶλλον ἢ φιλόθεοι (: αγαπώντες μάλλον τας ηδονάς παρά τον Θεόν), ἔχοντες μόρφωσιν εὐσεβείας, τὴν δὲ δύναμιν αὐτῆς ἠρνημένοι (: θα έχουν το σχήμα της ευσεβείας, θα είναι βαπτισμένοι, αλλά θα έχουν αρνηθεί τη δύναμη της ευσεβείας και της πίστεως)».
«Ἒσται γὰρ καιρὸς (: Γιατί θα γίνει καιρός) ὅτε τῆς ὑγιαινούσης διδασκαλίας οὐκ ἀνέξονται (: θα φτάσουν να μην ανέχονται την υγιά διδασκαλίαν, το υγιές Ευαγγέλιον), ἀλλὰ κατὰ τὰς ἐπιθυμίας τὰς ἰδίας ἑαυτοῖς ἐπισωρεύσουσι διδασκάλους κνηθόμενοι τὴν ἀκοήν (: αλλά θα φροντίσουν, ανάλογα με τις επιθυμίες των, να βρουν διδασκάλους, που οι διδασκαλίες αυτών των ψευδοδιδασκάλων, θα τους γαργαλούν τα αυτιά), καὶ ἀπὸ μὲν τῆς ἀληθείας τὴν ἀκοὴν ἀποστρέψουσιν (: και θα βγάλουν το αυτί τους από την ακοήν της αληθείας, του Ευαγγελίου), ἐπὶ δὲ τοὺς μύθους ἐκτραπήσονται (: και θα στραφούν προς τα παραμύθια, προς τις ποικίλες θεωρίες περί της ζωής)».
Αυτά λέγει ο Απόστολος, αγαπητοί μου, εις τον μαθητήν του τον Τιμόθεο και τον προπαρασκευάζει, δια να αντιμετωπίσει όχι μόνον αυτός, αλλά δι’ αυτού ολόκληρη η Εκκλησία. Βλέπετε ότι σήμερα ηκούσθη η επιστολή του Αποστόλου; Δεν είναι λοιπόν η επιστολή κτήμα του Τιμοθέου. Είναι κτήμα ολοκλήρου της Εκκλησίας. Και συνεπώς αποτείνεται προς άπαντας όλων των αιώνων και όλων των εποχών Χριστιανούς.
Πρός
Τόν εὐαγῆ Ἱερό Κλῆρο καί τόν εὐλαβῆ λαό
τῆς καθ’ Ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως
Ἕνα νέο ἔτος ἀνέτειλε καί πάλιν στή ζωή μας, ὡς ἀγαθό δῶρο τοῦ Παναγάθου Θεοῦ. Νέο ἔτος, γεμᾶτο ὁράματα, σχέδια, στόχους, πολλές ἐλπίδες. Ὡραῖα ὅλα αὐτά καί ἀξίζουν τόν κόπο μας καί τήν ἐργασία μας.
Ὅμως τό νέο ἔτος εἶναι καί μιά εὐκαιρία γιά τούς πιστούς χριστιανούς νά θέσουν καί ἄλλους ὁραματισμούς, οἱ ὁποῖοι ποτέ δέν διαψεύδουν καί ποτέ δέν πικραίνουν. Ἀλήθεια, γιατί νά μήν ὁραματισθοῦμε αὐτό τό νέο ἔτος νά γίνουμε καλύτεροι, περισσότερο δυνατοί ψυχικῶς, πιό συνεπεῖς καί αὐθεντικοί χριστιανοί;
Ἡ προτροπή τοῦ Ἀποστόλου τῶν Ἐθνῶν Παύλου εἶναι σαφής: «Τά ἄνω ζητεῖτε… τά ἄνω φρονεῖτε, μή τά ἐπί τῆς γῆς» (Κολ. 3, 1-2). Ἰδού, ἕνας ὁ ὁραματισμός πνευματικός, ὡραῖος καί ὕψιστος. Ἰδού, ὁραματισμός πού γεμίζει τήν ψυχή μας μέ οὐράνιους πόθους. Κύριος σκοπός νά εἶναι ἐκτός ἀπό τά συνεχῶς φευγαλέα βιοτικά καί ἡ σταθερή κατάκτηση τῆς ἁγιότητος, τῆς ἀληθινῆς καί ἀνώτερης ζωῆς. Ἐδῶ ἑδράζεται ἡ ἀξία τῆς χριστιανικῆς ἐσωτερικῆς καλλιέργειας τῆς ὕπαρξής μας.
Μέσα, λοιπόν, στό σκοτάδι, ἐνίοτε, τῆς ποικίλης ἠθικῆς παρακμῆς τῆς ἐποχῆς μας, ἡ θεία Διδασκαλία τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Χριστοῦ, ἄς γίνει, φῶς καθοδηγητικό στή πορεία τῆς ζωῆς μας.
Ἔτσι, τό νέο ἔτος 2026 θἆναι ἔτος σωτήριο. Αὐτό καί εὐχόμεθα ὁλόψυχα.
Μετ’ εὐχῶν πολλῶν
Ο ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΗΣ
† Ο ΜΑΝΗΣ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ Γ’
Μεταξὺ τῶν ἁγίων Πατέρων ποὺ καταφέρθηκαν ἐναντίον τῶν ἀδίκων πλουσίων, ποὺ στηρίζονταν πάνω στὰ ὑλικὰ ἀγαθά, καὶ περιφρονοῦσαν ἤ ἀδιαφοροῦσαν γιὰ τὴν ἀδικία καὶ τὴν πείνα ποὺ ἐπικρατοῦσε στὴν κοινωνία, ἦταν καὶ ὁ Μέγας Βασίλειος. Πρέπει νὰ σημειωθῆ ὅτι ὁ Μ. Βασίλειος μίλησε γιὰ τὰ καυτὰ κοινωνικὰ θέματα τῆς ἐποχῆς του, ἀφοῦ προηγουμένως ὁ ἴδιος ἔδωσε τὸ παράδειγμα. Μοίρασε στοὺς πτωχοὺς τὴν μεγάλη περιουσία ποὺ εἶχε καὶ ἔπειτα ἔγινε ἱερεὺς καὶ ἐπίσκοπός τῆς Καισαρείας τῆς Καππαδοκίας. Ἔτσι δὲν μιλοῦσε ἀπὸ τὸ γραφεῖο θεωρητικά. Ὁ ἴδιος πρῶτα τὸ ἔζησε καὶ ἔπειτα δίδαξε, γι’ αὐτὸ καὶ ὁ λόγος του ἦταν βροντή, ἀφοῦ προηγουμένως ὁ βίος του ἦταν ἀστραπή.
Ο Θεός ο υπεράγαθος και υπεράγιος, ο Θεός, που είναι η αγάπη η άπειρη και απερινόητη, δεν ανεχόταν να περιορίζεται σε μόνον τον εαυτό του το αγαθό, που τον χαρακτηρίζει, και η χωρίς όρια μακαριότης του, χωρίς αυτά τα αγαθά να μετέχονται και από άλλους εκτός του εαυτού του. Γι’ αυτό δημιούργησε τις νοερές αγγελικές δυνάμεις, τον αισθητό κόσμο και ανάμεσά τους τον άνθρωπο, τον περιβεβλημένον υλικό σώμα αλλά και προικισμένο με πνευματικό πλούτο μέσα σε αυτό. Όλα έγιναν από πολλή αγάπη και μόνο, γιατί ο Θεός είναι ανενδεής, δηλαδή δεν έχει ανάγκη από τίποτε. Είναι τέλειος, και δεν χρειάζεται συμπλήρωση από τίποτε. Είναι απολύτως μακάριος και δεν χρειάζεται να του προσθέσει κανένας άλλη μακαριότητα. Είναι παντοδύναμος και δεν χρειάζεται προσθήκη άλλης δυνάμεως. Είναι πάνσοφος και δεν χρειάζεται συμβούλους και έξωθεν σοφία, όντας αυτός αυτοσοφία και πηγή κάθε σοφίας. Ο μόνος λόγος νοερής και υλικής δημιουργίας ήταν η απέραντη αγάπη του, για να μετάσχουν και τα δημιουργήματά του από τον πλούτο των αγαθών, των οποίων είναι ο ίδιος φορέας, και να γεύονται τον πλούτο της αγάπης του.
Στ’ αλήθεια δεν ξέρει κανείς πού βρίσκεται η μεγαλύτερη παραφροσύνη του σύγχρονου κόσμου που έχει εκπέσει από το Χριστό: στην προσωπική ζωή του καθενός ή στο γάμο; στο σχολείο ή στην πολιτική; στις οικονομικές δομές ή στις νομικές διατάξεις; στον πόλεμο ή στην ειρήνη; Παντού βλέπει κανείς αυτό που ονομάζουμε χυδαίο και βάρβαρο. Εκεί που ο Χριστός είναι περισσότερο απών, εκεί περισσεύει το χυδαίο και το βάρβαρο. Το ψεύδος και η βία θριαμβεύουν.