παγκοσμιοποίηση

«Παγκοσμιοποίηση»: ξένη λέξη, αποξενωμένη ζωή (Σωτήρης Γουνελάς, συγγραφέας)

stoxasmoi

«Ο καταναλωτισμός είναι αυτό που θεωρώ καινούργιο φασισμό. Τώρα που μπορώ να κάνω μια σύγκριση, καταλαβαίνω κάτι που θα σοκάρει τους πολλούς  και που θα σόκαρε και μένα, μόλις πριν από δέκα χρόνια: ότι η φτώχεια δεν είναι το χειρότερο κακό, ούτε η εκμετάλλευση. Δηλαδή, το μεγάλο κακό του ανθρώπου δεν είναι ούτε η φτώχεια ούτε η εκμετάλλευση, αλλά ή απώλεια της ανθρώπινης ατομικότητας κάτω από το κράτος του καταναλωτισμού» 

Πιέρ Πάολο Παζολίνι.

Αν και φοβάμαι πώς ένα τέτοιο κείμενο θα πέσει στο κενό, θεώρησα χρέος μου να το γράψω: γιατί ως τώρα οι περισσότεροι από όσους ασχολήθηκαν με το θέμα είναι κατά κάποιο τρόπο εμπλεκόμενοι: πολιτικοί, δημοσιογράφοι, οικονομολόγοι, κοινωνιολόγοι, τεχνοκράτες κ. α. Δεν είδα να το πλησιάζει κανείς πιο συνολικά, αντλώντας από την περιοχή της Ποίησης, της Φιλοσοφίας, της Θεολογίας ή ευρύτερα της Κριτικής Σκέψης (σε συνάντηση με την Πίστη). Ας βουτήξουμε, λοιπόν, στα βαθιά νερά αρχίζοντας μ’ έναν ποιητή που στα Δοκίμιά του έγραφε, εδώ και πολλά χρόνια: Διαβάστε περισσότερα »

Παγκοσμιοποίηση ή εν Χριστώ παγκοσμιότης; (Αρχ. Κύριλλος Κωστόπουλος, Ιεροκήρυκας Ι. Μ. Πατρών)

stoxasmoi

Ο όρος «παγκοσμιοποίηση» δεν είναι νέος. Ως προς την βαθύτερη έννοιά του είναι παλαιός. Ήδη από τον 16ο αιώνα ξεκινά η διεθνοποίηση της οικονομίας με απώτερο στόχο και σκοπό την αλληλοεξάρτηση των εθνικών οικονομιών σε τέτοιο βαθμό, ώστε αυτές τελικά να αποδυναμώνονται με αποτέλεσμα την ενιαία λειτουργία της οικονομίας σε παγκόσμιο επίπεδο. Η συνέπεια αυτού συνεπάγεται την επικράτηση των κανόνων της αγοράς επί των ιδεολογιών και της πολιτικής, γεγονός, το οποίο, δυστυχώς, βιώνουμε έντονα σήμερα.

Αυτή, όμως, η ιδεολογική επινόηση, όπως διαπιστώνουμε, κάμνει τους πτωχούς πτωχότερους και τους πλουσίους πλουσιότερους, ενώ παράλληλα με την οικονομική, διαμορφώνεται και η πολιτισμική παγκοσμιοποίηση, όπως ομολογούν οι ειδικοί. Έχουμε, δηλαδή, την κατάργηση των όρων έθνος, εθνική κοινωνία, σύνορα και θρησκείες. Δημιουργείται κατ’ αυτόν τον τρόπο ένα υπερκράτος με μία πανθρησκεία, για να οδηγηθούμε τελικά στην παγκόσμια κυριαρχία. Διαβάστε περισσότερα »

Το ψέμα της Νέας Εποχής (Ιερά Μονή Κουτλουμουσίου Αγίου Όρους)

stoxasmoi

imk

Γεννηθήκαμε σέ μιά ἐποχή ἀναμετρήσεων. Μιά ἐποχή πού μοιάζει βέβαια μέ ἄλλες, ὅμως ἔχει τήν δική της ξεχωριστή σφραγίδα, ἀφοῦ ἡ ἱστορία δέν ἐπαναλαμβάνεται. Ἕνα χαρακτηριστικό τῆς ἐποχῆς αὐτῆς εἶναι ἡ ἐκπληκτική καί ταχύτατη διάχυση τοῦ κακοῦ, ἡ παρουσία του σέ συνεχῶς ἐναλλασσόμενες μορφές. Αὐτός πού μπορεῖ νά δεῖ, θλίβεται βλέποντας νά ἐνεργεῖται σέ ἕνα κόσμο κόσμημα τό μυστήριο τῆς ἀνομίας (Β΄ Θεσ. 2,7). Διαβάστε περισσότερα »