ευθανασία

Η κατρακύλα της ευθανασίας συνεχίζεται στην Ολλανδία

Νομιμοποιείται τώρα και η παιδική θανάτωση με απόφαση των γονέων τους.

Μετά την νομιμοποίηση των αμβλώσεων των αγέννητων παιδιών, των “αμβλώσεων” μετά τη γέννηση… δηλ. της νεογνικής ευθανασίας σύμφωνα με το γνωστό πρωτόκολλο Groningen (1), μετά την νομιμοποίηση της ευθανασίας στους άνω των 12 ετών, ήλθε στην Ολλανδία η σειρά και για τα παιδιά. Μη έχοντας τί άλλο να δώσουν στα πολύ πονεμένα πλάσματα του Θεού, η οικογένειά τους, η «επιστήμη», η «πολιτισμένη» κοινωνία, το κράτος μέριμνας και οι πολιτικοί του, η αθεΐα, ο δυτικός ευδαιμονισμός, προσφέρουν στα παιδιά που περνούν τη δυσκολότερη περίοδο της ζωής τους, στο όνομα μιας άθλιας «αγάπης», ό,τι χειρότερο. Τον γρήγορο ΘΑΝΑΤΟ.

Διαβάστε περισσότερα »

Δήλωση υπέρ του Σεβασμού της Ζωής του Ασθενούς ανθρώπου (Euthanasia Prevention Coalition)

Πιστεύουμε ότι η νομιμοποίηση της Ευθανασίας και ή της υποβοηθούμενης Αυτοκτονίας αποτελεί κακή άσκηση Δημόσιας Πολιτικής.

Η νομιμοποίηση της Ευθανασίας ή και της Υποβοηθούμενης Αυτοκτονίας δίνει τη δυνατότητα σε ένα άτομο να προκαλέσει άμεσα και σκόπιμα το θάνατο ή να εμπλακεί στην πρόκληση του θανάτου άλλου προσώπου. Δεν είναι  καθόλου ασφαλές να επιτρέπεται σε οποιοδήποτε άτομο να εμπλέκεται στην πρόκληση θανάτου άλλου ανθρώπου. Αντιλαμβανόμαστε ότι κάποιες τραγικές περιπτώσεις θα κυριαρχούν διεκδικώντας στη δημόσια συζήτηση, αλλά τα ζητήματα πρέπει να εξετάζονται όχι μόνο στη βάση του ατομικού δικαιώματος του ανθρώπου, αλλά και με βάση το πώς θα επηρεάσει την κοινωνία στο σύνολό της. Διαβάστε περισσότερα »

Στην Ολλανδία ο κατήφορος της ευθανασίας συνεχίζεται (Εμμανουήλ Παναγόπουλος, Αμ. Επ. Καθηγητής Χειρουργικής, τ. Συντ/στής Δ/ντής του ΕΣΥ)

Πρόσφατες (Οκτ. 2020) αναρτήσεις ξένων ιστοσελίδων (the guardian.com, bbc.com, κ.α) και ελληνικών εφημερίδων (on time, Πρώτο Θέμα) μας ενημέρωσαν για την νέα κατρακύλα της Ολλανδίας στο ζήτημα της ευθανασίας. Διαβάστε περισσότερα »

Σχόλιο πάνω στην ευθανασία : Ο Ένας και ο Άλλος (Βασιλική Νευροκοπλή, συγγραφέας)

Τα φώτα στο θαλάμο της εντατικής χαμήλωσαν. Η ανακοίνωση από τα μεγάφωνα παρακαλούσε τους επισκέπτες να φύγουν. Οι συγγενείς των ασθενών σηκώθηκαν.

– Πώς πάει ο δικός σας; ρώτησαν οι συγγενείς του Ενός τούς συγγενείς του Άλλου.

-Τα ίδια, απάντησαν οι συγγενείς του Άλλου. Ο δικός σας;

-Ίδια κι απαράλλαχτα. Καιρός να το αποφασίσουμε. Δεν πάει άλλο. Τι τον κρατάμε; Ο άνθρωπος τζάμπα βασανίζεται. Ευθανασία αύριο κιόλας. Διαβάστε περισσότερα »

«Δεν θέλω οι αγαπημένοι μου να υποφέρουν»: Η Ευθανασία και η θλίψη της ανίατης ασθένειας (Laura Kizior)

Σε κανέναν δεν αρέσει η αρρώστια, ούτε ο πόνος. Μας δυσαρεστεί, μας αλλάζει το πρόγραμμα και μας φέρνει αντιμέτωπους με το τέλος μας πάνω στη γη. Η κοσμική μας κοινωνία εξάλλου έχει αποφασίσει ότι δεν πρέπει να γίνεται ανεκτός κάθε άσκοπος πόνος και ταλαιπωρία. Οι συνάνθρωποι με καταληκτικές ασθένειες όπως όλοι ομολογούν, αξίζουν μεν τη φροντίδα και τη συμπόνια, αλλά καθώς η ευθανασία κερδίζει αποδοχή στην κοινωνία, η συμπόνια έχει αρχίσει να σημαίνει ότι αντί να βοηθήσουμε τον άρρωστο άνθρωπο να μην υποφέρει επιλέγουμε τον χρόνο του θανάτου του. Διαβάστε περισσότερα »