Περί του κύματος φυγής (Π. Κ. Αλεξόπουλος)
Δάσκαλος και μαθητής: η ιερότητα μιας σχέσης (Δημήτρης Νατσιός, Δάσκαλος)
αγωγής»
Νικ. ΕγγονόπουλοςΑπό τους τελευταίους Δασκάλους του
Γένους μας, ο Φώτης Κόντογλου, για να παραστήσει την εικόνα της σημερινής
Ελλάδας, κατέφυγε σ’ ένα μύθο. Το μύθο του χταποδιού.
Η προσευχή (μοναχός Μωυσής, αγιορείτης)
Τα στοιχεία τα κύρια της Σαρακοστής είναι η προσευχή και η νηστεία. Η
προσευχή προϋποθέτει την πίστη. Ένας μη προσευχόμενος είναι αβοήθητος,
ανασφαλής, τυφλός και μόνος.
Διαβάστε περισσότερα »
Αποστολικό ανάγνωσμα Δ’ Κυριακής των Νηστειών: Ομιλία περί όρκου (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)
– Είναι ο όρκος αρετή ή αμαρτία ή έργο
αδιάφορο;
– Υπάρχει διαφορά στο θέμα του όρκου στην Παλαιά και Καινή
Διαθήκη;
– Ο όρκος στην Παλαιά Διαθήκη ήταν επιτρεπτός χωρίς όρια και
προϋποθέσεις;
– Τί συμβαίνει όταν τον όρκο στον επιβάλει ο νόμος του
κράτους; Εάν κανείς ορκισθεί σ΄ αυτή την περίπτωση, με αλήθεια και δικαιοσύνη
είναι καταδίκης άξιος;
– Γιατί ορθόδοξοι βασιλείς ενομοθέτησαν τον
όρκο;
– Είναι σωστή και αποτελεσματική η πρακτική να ορκίζεται κανείς
για να γίνεται πιστευτός;
Διαβάστε περισσότερα »
Από το Συναξάρι – Άγιος Μαρτίνος πάπας Ρώμης
13 Απριλίου
Ο στύλος αυτός της Ορθοδοξίας έζησε επί βασιλείας Κώνσταντος Β’ (641-668). Τρεις μήνες μόλις μετά την ανάρρησή του στον αρχιεπισκοπικό θρόνο (649) συνεκάλεσε στην βασιλική τού Αγίου Ιωάννη στο Λατερανό σύνοδο, στην οποία συμμετείχαν περί τους εκατό επισκόπους, που καταδίκασε την αίρεση των μονοθελητών (βλ. 21 Ιαν.) και τον Τίτο που εξέδωσε ο αυτοκράτορας, όπου λόγω πολιτικής καιροσκοπίας συγχέονταν αλήθεια και πλάνη (Οκτ. 649). Έχοντας διατελέσει αποκρισάριος του πάπα Θεοδώρου στην Βασιλεύουσα, ο άγιος Μαρτίνος γνώριζε εξ ιδίας αντιλήψεως τις προθέσεις του αυτοκράτορα και των θεολόγων του οι οποίοι, διακηρύσσοντας μία μόνο θέληση στο Πρόσωπο του Χριστού, επεδίωκαν δολίως να κερδίσουν την συμμαχία των μονοφυσιτών της Ανατολής.





