Το θέμα περί ομοφυλοφιλίας, το οποίο θα πραγματευτεί η παρούσα εργασία, είναι ένα θέμα λυμένο εξ επόψεως ορθοδόξου θεολογίας και ζωής από καταβολής κόσμου, με την πλέον έγκυρη γνωμοδότηση του ίδιου του Θεού ως Δημιουργού-Κατασκευαστή της ανθρώπινης φύσεως και κατόπιν των Αγίων Προφητών και Πατέρων που ασχολήθηκαν με τη σειρά τους απλανώς και αλαθήτως με το εν λόγω θέμα. Συνεπώς, η παρεμβατική, ας μου επιτραπεί αυτός ο όρος, τούτη εργασία, δεν έχει τη ψευδαίσθηση πως κομίζει κάτι νέο ή πρωτότυπο στο χώρο της ορθοδόξου θεολογίας, τουναντίον έχει την πλήρη επίγνωση πως παραβιάζει ανοιχτές θύρες επί του συγκεκριμένου ζητήματος. Πολύ εύλογα επομένως μπορεί να αναρωτηθεί κάποιος καλόπιστος αναγνώστης, προς τι λοιπόν αυτή η εργασία-παρέμβαση; Και ποιό το όφελος της υπενθυμίσεως βασικών όρων της χριστιανικής ηθικής εξ επόψεως ορθοδόξου; Διαβάστε περισσότερα »
Η ομοφυλοφιλία ως άρνηση της ανθρώπινης οντολογίας και φυσιολογίας (Ιωάννης Ν. Μαρκάς, θεολόγος)
Ομιλία στους αγίους Σαράντα Μάρτυρες (Μέγας Βασίλειος)
Περί αγάπης και αληθείας προς τους αιρετικούς
Πολύ συχνά στα θέματα της Πίστεως και της προασπίσεώς της, προβάλλεται -συνήθως από νεωτεριστές, όπως λ.χ. τους οικουμενιστές κ.α.- το επιχείρημα αφ’ ενός της «αγάπης» προς τους καινοτόμους, τους αιρετικούς, τους αιρετίζοντες Ορθοδόξους κ.λπ., αφ’ ετέρου δε της «αποφυγής της κατακρίσεώς» τους. Σκοπός αλλά και επιτυγχανόμενο αποτέλεσμα της προβολής αυτού του επιχειρήματος είναι η άμβλυνση των αποστάσεων μεταξύ των «χριστιανικών ομολογιών» και των θρησκειών.
Η παρούσα μελέτη, θα προσπαθήσει να προσεγγίσει λίγο πιο προσεκτικά (όχι πλήρως, αλλά πάντως το κατά δύναμιν βαθύτερα) το θέμα τούτο της αγάπης προς τους αιρετικούς και πώς αυτή νοείται, πάντοτε βάσει αντιπροσωπευτικών διδασκαλιών, οι οποίες απηχούν τη διαχρονική φωνή της Εκκλησίας μας, την «consensus Ecclesiae», δηλ. την «ομοφωνία της Εκκλησίας».
Οργή (Όσιος Θεοφάνης ο Έγκλειστος)
Μαλώσατε μέ τόν Ν.Ν. Καί δέν συμφιλιωθήκατε; Προσπαθῆστε νά διευθετῆτε πάντοτε τά πράγματα μέ πνεῦμα πραότητος καί νά διαγράψετε ἀπό τό λεξιλόγιο σας τήν φιλονικία.
Στόν κόσμο μας τίποτε δέν ὑπάρχει ἄξιο λόγου γιά νά φιλονικεῖ κανείς παρά μόνο γιά τήν σωτηρία τῆς ψυχῆς του. Συχνά νά ἐπαναλαμβάνετε τά λόγια του Κυρίου: «Τί γάρ ὠφελεῖται ἄνθρωπος ἐάν τόν κόσμον ὅλον κερδίσῃ, τήν δέ ψυχήν αὐτοῦ ζημιωθῇ;» (Ματθ. 16, 26). Διαβάστε περισσότερα »
Κυριακή της Αποκρέω: Ερμηνεία εις το κατά Ματθαίον ευαγγέλιον (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)
(Ματθ. 25, 31-46)
- Και η βασιλεία και η κόλασις είναι αιώνιος και ατελεύτητος.
- Ο φοβερός και δικαιότατος Κριτής την ημέρα της Κρίσεως μόνον τα περί ελεημοσύνης θα εξετάσει;
- Η δευτέρα Αυτού παρουσία δεν θα είναι ταπεινή και αγνώριμος όπως η πρώτη, αλλά θα είναι υπερένδοξη και με λαμπρότητα.
- Γνωρίζουμε σε ποιο μέρος της γης θα γίνει η δεύτερη έλευσή Του;
- Ποιους ονομάζει “πρόβατα” και ποιους “ερίφια”;
- Γιατί λέγει το ευαγγέλιο για τους δίκαιους “κληρονομήσατε” και όχι “λάβετε”;
- Από που φαίνεται στο σημερινό ευαγγέλιο ότι ο άνθρωπος υπερέχει από όλα τα άλλα επίγεια κτίσματα;
- Η φιλανθρωπία και η ελεημοσύνη είναι μόνον υλική;
- Η αρετή διαμένει και μετά θάνατον ανεξάλειπτος.
- Γιατί ο Χριστός αποκαλεί τους φτωχούς αδελφούς Του;
- Ποιες είναι οι τρεις τιμωρίες που φανερώνονται από την απόφαση του Κριτή για τους αμαρτωλούς;
- Ο φιλανθρωπότατος θεός ητοίμασε βασιλείαν για τους ανθρώπους από καταβολής κόσμου; Ητοίμασε και κόλαση;
- Θα μπορούσε ο Θεός να δόξαζε τους δικαίους αιώνια αλλά τους αμαρτωλούς να κόλαζε πρόσκαιρα;
