«Ανέχονταν ο ένας τον άλλον αρκετά ώστε να παραμένουν φίλοι, αλλά δεν μπόρεσαν να καταβάλουν την σκληρή προσπάθεια για να λειτουργήσει ο γάμος τους. Είναι στιγμές που τους συγχωρώ… αλλά μετά έρχονται στιγμές που τους μισώ και νιώθω τόση αηδία για την εγωιστική και ανεύθυνη συμπεριφορά τους…»
Μια προσωπική μαρτυρία από την ιστοσελίδα «Them Before Us»
Με συγκίνησε τόσο πολύ όταν άκουσα σε μια εκπομπή ότι ένα παιδί νιώθει ότι το αγαπούν οι γονείς του όταν τους βλέπει να δείχνουν στοργή και αγάπη ο ένας για τον άλλον. Εγώ ένιωσα ακριβώς το αντίθετο όταν είδα τον βιολογικό μου γονέα να δείχνει οικειότητα σε έναν θετό γονέα, στον νέο του σύντροφο. Ένιωθα ένα άρρωστο αίσθημα στο στομάχι μου κάθε φορά που έβλεπα την μαμά ή τον μπαμπά μου να έχει μια προσωπική στιγμή με τον θετό μπαμπά ή την μητριά μου. Αληθινά, ένιωθα συνεχώς άρρωστη μέσα μου για ένα μεγάλο μέρος της παιδικής μου ηλικίας. Αυτό για μένα ήταν το νήμα που τα συνέδεε όλα, – τις τραγωδίες του διαζυγίου και του νέου γάμου-, ένα άρρωστο συναίσθημα, κάπου… και για πάντα.
Διαβάστε περισσότερα »