Αντίλογος στον Στέλιο Ράμφο (Σωτήρης Γουνελάς)

ΒΙΒΛΙΑ

Εκδόσεις ‘Καστανιώτης’, 2001
Αντίλογος στον Στέλιο Ράμφο σημαίνει άρνηση προσχώρησης στο πνεύμα των καιρών, αντίσταση στην προέλαση «παγκοσμιοποίησης» και αμερικανικού πολιτισμού, στροφή στην μελέτη μιας απέραντης πνευματικής παράδοσης (ελληνικής, χριστιανικής και οικουμενικής) και ενεργοποίησή της, εμμονή στο συγκεκριμένο, στο τοπικό, στο διάφανο, στο θεϊκό, στο ανθρώπινο και όχι σε αφηρημένες κατηγορίες σκέψης, στον ανύπαρκτο οικουμενικό άνθρωπο και στην άψυχη τεχνολογία του.
Ο Σωτήρης Γουνελάς γεννήθηκε το 1949 στην Αθήνα. Παρακολούθησε στο Παρίσι μαθήματα γαλλικής και ελληνικής φιλολογίας (1970-1976), αλλά προσανατολίστηκε γρήγορα σ’ έναν φιλοσοφικότερο δρόμο μελέτης και συγγραφής. Μετά από μια «θητεία» στον Πλάτωνα, ανταμώνει με την ορθόδοξη παράδοση και προσπαθεί να συνδυάσει ποίηση, φιλοσοφία και θεολογία με ότι πνευματικότερο υπάρχει σ’ αυτήν. Για μεγάλο χρονικό διάστημα (1986-1997) υπήρξε υπεύθυνος εκδόσεως του περιοδικού Σύναξη. Τα πλέον πρόσφατα βιβλία του: Ποιητική τετραλογία (α’ μέρος), Αρμός 1995, Όψεις του παγκόσμιου και του ελληνικού γίγνεσθαι, Αρμός 2000.

Διαβάστε περισσότερα »

Ομφαλοπλακουντιακά Βλαστικά Κύτταρα: Η βιομηχανία της ΕΛΠΙΔΑΣ (Ιωάννα Σουφλέρη)

ΒΙΟΗΘΙΚΗ

Στο παρόν άρθρο επιχειρείται η απάντηση ενός διλήμματος που φαίνεται να προβληματίζει όλο και περισσότερους μέλλοντες γονείς: «Έχει άραγε νόημα, από επιστημονικής απόψεως, να προβεί κανείς στη φύλαξη των κυττάρων του ομφαλοπλακουντιακού αίματος του μωρού που πρόκειται να γεννηθεί ή όχι;».

Διαβάστε περισσότερα »

Φυτοφάρμακα στο πιάτο μας (Τάνια Γεωργιοπούλου)

ΥΓΕΙΑ - ΔΙΑΤΡΟΦΗ
Ελάχιστοι δειγματοληπτικοί έλεγχοι «κατόπιν εορτής», «επιτρεπόμενα όρια» που σηκώνουν πολλή συζήτηση, προϊόντα που μας επιστρέφονται από την Ε.Ε. Ολα αυτά αντιμετωπίζονται μοιρολατρικά, σαν «αναγκαίο» κακό, λες και η ανεξέλεγκτη χρήση φυτοφαρμάκων είναι μονόδρομος.

Διαβάστε περισσότερα »

Κηφηνείον ‘Η ωραία Ελλάς’ (Σαράντος Καργάκος, ιστορικός-συγγραφέας)

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Ακούω ότι το μεγαλύτερο σήμερα πρόβλημα των νέων μας είναι η ανεργία. Διαφωνώ. Εδώ και τριάντα χρόνια είναι η … εργασία. Ο νέος δε φοβάται την αναδουλιά, φοβάται τη δουλειά. Μια οικογενεια­κή αντίληψη, ότι δουλειά είναι ό,τι δεν λερώ­νει, επεκτάθηκε και στο νεοσουσουδιστικό σχολείο με ευθύνη των κομμάτων, που για λόγους ψηφοθηρίας απεδύθησαν σε μια χυδαία πολιτική παιδοκολακείας, η οποία μετά τη δι­κτατορία εξέθρεψε και διαμόρφωσε δύο γενιές «κουλοχέρηδων», παιδιών δηλαδή που δεν μπορούν να χρησιμοποιήσουν τα χέρια τους -πέρα από τη μούντζα- για καμμιά εργασία από αυτές που ονομάζονται χειρωνακτικές, επειδή -τάχα- είναι ταπεινωτικές. Κι ας βρίσκεται μέ­σα στη λέξη «χειρώναξ», σαν δεύτερο συνθετι­κό το «άναξ» που κάνει τον δουλευτή, τον άνα­κτα χειρών, βασιλιά στο χώρο του, βασιλιά στο σπιτικό του, νοικοκύρη δηλαδή, λέξη άλλοτε ιερή που ποδοπατήθηκε κι αυτή μες στην ασυ­ναρτησία μιας πολιτικής που έδειχνε αριστερά και πήγαινε δεξιά και τούμπαλιν. Γι’ αυτό τουμπάραμε…
Διαβάστε περισσότερα »

Ήταν Έλληνες οι Βυζαντινοί;

ΘΕΟΛΟΓΙΑ
Ηχογραφημένες ομιλίες (mp3) από ημερίδα του περιοδικού ‘Άρδην’ για την Αρχαία Ελλάδα και το Βυζάντιο

Διαβάστε περισσότερα »

Powered by WordPress and ShopThemes