(Εκδόσεις ‘ΒΡΥΕΝΝΙΟΣ’, Θεσσαλονίκη 2002, σελ. 204)
Ηθικά κεφάλαια (Πρωτοπρ. Θεόδωρος Ζήσης, Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ.)
Δημοσιεύθηκε στις 20 Απριλίου, 2006
Πως μολύνουμε το περιβάλλον πίνοντας εμφιαλωμένο νερό (Λίνα Γιάνναρου)
Δημοσιεύθηκε στις 1 Απριλίου, 2006
“H συσκευασία και η διάθεσή του απαιτούν τεράστιες ποσότητες πετρελαίου, ανήκει στα πιο επιβαρυντικά για τον πλανήτη απόβλητα, μιας και η αποσύνθεσή του διαρκεί περίπου 500 χρόνια, ενώ κοστίζει στον καταναλωτή όσο και η αμόλυβδη βενζίνη. Kι όμως, το εμφιαλωμένο νερό κερδίζει συνεχώς όλο και περισσότερους πιστούς, ακόμα και σε περιοχές όπου το νεράκι της βρύσης δεν έχει τίποτα να ζηλέψει από το επώνυμο ξαδελφάκι του στο πλαστικό μπουκάλι.”
Διαβάστε περισσότερα »
Ωδή για το παιδί που δεν γεννήθηκε ποτέ (Ποίημα) (Βασιλική Γούση)
Δημοσιεύθηκε στις 28 Μαρτίου, 2006
(1ο Πανελλήνιο Βραβείο της Ένωσης Ελλήνων Λογοτεχνών)
“… άπλωσα δειλά το χέρι στην αγάπη και με πλήγωσαν θανάσιμα – παράξενο – όσοι τραγουδούσαν τη ζωή, την ελπίδα, το δίκαιο.”
Υπογεννητικότητα λόγω αξιών της κοινωνίας… (Απόσπασμα άρθρου της Madeleine Bunting στην ‘The Guardian’)
Δημοσιεύθηκε στις 15 Μαρτίου, 2006
“…ο εαυτός που μας ώθησαν να αναπτύξουμε στη διάρκεια της εκπαίδευσης και των πρώτων νεανικών μας χρόνων είναι ακατάλληλος για να γίνει γονιός.
Η συζήτηση για την υπογεννητικότητα, επομένως, δεν μπορεί να περιορίζεται στη γονεϊκή άδεια και στους βρεφονηπιακούς σταθμούς. Έχει να κάνει με τις αξίες που αναγνωρίζει και προωθεί η κουλτούρα μας.
…οι μητέρες έχουν καταλήξει να θεωρούνται καταδικασμένες σε κοινωνική αποτυχία μέσα σε μια κουλτούρα όπου κυριαρχούν ο καταναλωτισμός και η εργασιομανία. Το να είσαι μητέρα δεν προκαλεί θαυμασμό – μόνο το να είσαι λεπτή ή το αφεντικό παρά το ότι είσαι μητέρα. Η μητρότητα έγινε ένα είδος μειονεκτήματος, που οφείλεις να το ξεπεράσεις.”
Νηφάλιος Μέθη (Ιερομόναχος Συμεών Γρηγοριάτης)
Δημοσιεύθηκε στις 14 Μαρτίου, 2006
Εκδόσεις ‘ΑΓΡΑ’
Η τραγικότητα των Νεοελλήνων έγκειται στο γεγονός ότι παραπαίουν ανάμεσα σ’ ένα δυτικό πολιτισμό που δεν είναι δικός τους και στην Παράδοσή τους που δεν ξέρουν πια πως να την ακούσουν. Ωστόσο εκείνη τους καλεί. Ίσως αρκεί μια στιγμή εκ βαθέων για να βρουν την ψυχή τους…
π. Συμεών de la Jara
Από τη Λίμα του Περού στο Άγιον Όρος… Η μαγευτική διαδρομή ενός ανθρώπου που, αναζητώντας με πάθος την αγάπη, την ομορφιά και την ελπίδα, συναντά την Ορθοδοξία. Ποιητής, ζωγράφος, χαράκτης, δοκιμιογράφος, μεταφραστής, φωτογράφος. Μοναχός και καλλιτέχνης. Συνδυάζονται; Ή μήπως ταυτίζονται; Ας αποφασίσει ο αναγνώστης…
