Τα βασανιστήρια ως σωματική κάκωση και άσκηση βίας απαγορεύονται στα δημοκρατικά καθεστώτα, όπως τουλάχιστον «γράφουν τα χαρτιά» και οι διακηρύξεις, όμως δεν έχουν εκλείψει. Απλώς αναπροσαρμόστηκαν, εκσυγχρονίστηκαν οι μέθοδοι βασανισμού. Την παραδοσιακή τεχνική των σωματικών πόνων διαδέχτηκε η τεχνολογία που λιανίζει το μυαλό, συντρίβει τη σκέψη και, κυρίως, ελέγχει τη συνείδηση. Οι σημερινοί βασανιστές δεν είναι τα παγερά καθάρματα του παρελθόντος, επαγγελματίες σαδιστές, κτηνάνθρωποι που ποδοπατούσαν και κατακρεουργούσαν κορμιά, αλλά «υπερειδικοί» που εξουθενώνουν και υποτάσσουν ψυχές. Τα σατανικά εργαλεία και μέσα των βασανιστηρίων δεν είναι πια τα μαστίγια, τα κνούτα και τα ηλεκτρόδια, αλλά η τηλεοπτική εικόνα, το καθημερινό βασανιστήριο κατατρομοκράτησης των πολιτών για αλλαγή ή προσαρμογή της συμπεριφοράς τους, για την πειθήνια υπακοή σε μνημόνια, για την αποκοίμηση έως αναισθησίας των αντανακλαστικών τους, για την δολοφονία των ιδεών, για το αλυσόδεμα, εντέλει, της σκέψης και την κατάλυση της διαφωνίας και τους αντίλογου. Μια συναφής παραπομπή. Στο εξαιρετικό ο «Θαυμαστός Καινούργιος Κόσμος» του Άλντους Χάξλεϋ, στον πρόλογο, διαβάζουμε μια προφητική σύγκριση μεταξύ του έργου του Χάξλεϋ και του περίφημου «1984» του Όργουελ.
Διαβάστε περισσότερα »
Tηλεόραση: «το πανέρι με τις οχιές» (Νατσιός Δημήτρης, δάσκαλος)
Ενός κακού δοθέντος, μύρια έπονται με την «εικαζόμενην συναίνεσιν» (Αθανάσιος Αβραμίδης, Καθηγητής Παθολογίας Παν. Αθηνών)
Καισαρική: υποθήκη στην υγεία των παιδιών μας (Ιωάννα Σουφλέρη)
Καθώς πλησιάζει η ημέρα που θα έλθω στον κόσμο και ακούω ότι θες να με γεννήσεις με καισαρική τομή στις 38 εβδομάδες (παρά το γεγονός ότι δεν συντρέχουν ιατρικοί λόγοι γι’ αυτή την απόφαση), αποφάσισα να σου στείλω αυτό το γράμμα κατεπειγόντως. Μανούλα, θέλω πολύ να σε γνωρίσω, αλλά δεν είμαι ακόμη έτοιμο να βγω στον έξω κόσμο: οι πνεύμονές μου δεν έχουν ωριμάσει και αν με βγάλετε πρόωρα θα χρειαστεί να με βάλετε σε μηχανήματα για να μπορώ να αναπνέω. Εγώ δεν θέλω να μπω σε μηχανήματα, θέλω να είμαι στην αγκαλιά σου, να σε μυρίζω και να θηλάζω. Και δεν είναι μόνο αυτό. Ούτε ο εγκέφαλός μου είναι ώριμος για τη μεγάλη έξοδο! Και ξέρεις, μανούλα, αυτή η ανωριμότητα του εγκεφάλου μου τώρα θα μου κοστίσει πολύ ακριβά αργότερα: θα έχω δυσκολίες στα μαθήματα και είμαι σίγουρο ότι αυτό δεν το θέλεις καθόλου. Αλλά και συ, μαμά, θα έχεις ίσως προβλήματα αν αργότερα θελήσεις να μου κάνεις αδελφάκι. Δεν τα λέω εγώ όλα αυτά. Τα έμαθα από πολύ διακεκριμένους ξένους επιστήμονες που έλαβαν μέρος σε ειδικό συμπόσιο για τις καισαρικές. Διάβασε, σε παρακαλώ, το άρθρο που ακολουθεί και, αν επιμένεις στην καισαρική, σε παρακαλώ πολύ μη με βγάλεις πριν από την 39η εβδομάδα.
Το μωράκι σου»
Υποχρεωτικό ομολογιακό μάθημα θρησκευτικών ως αντίδοτο στην απειλή των σεκτών και της παραθρησκείας (Κωνσταντίνος Παπαχριστοδούλου, Πρόεδρος του Δ.Σ. της Πανελλήνιας Ένωσης Γονέων)
Ποιός είμαι εγώ; (Άρης Ζεπάτος)
Αμέτρητες φορές λέμε εγώ και θεωρούμε πασίδηλη την έννοιά του. Έτσι πολύ εύκολα προχωράμε πιο πέρα. Όμως εδώ κρύβεται κάτι το άγνωστο που μας αφορά άμεσα. Ανάγκη λοιπόν να ρωτήσουμε. Τί είναι το λεγόμενο εγώ; Ποιός λέγει εγώ; Αν δεν προσδιορίσουμε ποιός λέγει εγώ δεν μπορούμε να μελετήσουμε τον εαυτό μας δεν μπορούμε να βελτιωθούμε γιατί πάντα θα μας διαφεύγει η απάντηση στα ερωτήματα ποιός θα βελτιωθεί; ποιός θα μάθει; ποιός θα ερευνήσει; Αλήθεια ποιοί είμαστε; Ποιός αναρωτιέται ποιός είναι;
(ΕΚΔΟΣΕΙΣ “ΑΡΜΟΣ”)
