«Μην πιστέψεις ότι θα διαπρέψει ποτέ στα μεγάλα κατορθώματα όποιος είναι αμελής στα μικρά»
Μέγας Βασίλειος
«Μην πιστέψεις ότι θα διαπρέψει ποτέ στα μεγάλα κατορθώματα όποιος είναι αμελής στα μικρά»
Μέγας Βασίλειος
Ύψωσις του Τιμίου Σταυρού: Ιστορικό εορτής, θεολογική σημασία, περιγραφή εικόνος
Λόγος εις την παγκόσμιον Ύψωσιν του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού (Αγ. Ανδρέας Αρχιεπίσκοπος Κρήτης)
Εις την Ύψωσιν του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού (Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως Φιλόθεος)
Η παγκόσμιος Ύψωσις του Τιμίου και Ζωοποιού Σταυρού
Εις την ύψωση του Τιμίου Σταυρού
Η Ύψωσις του Τιμίου Σταυρού (Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom (†))
Η σημασία τού Τιμίου Σταυρού στη ζωή των πιστών (Λάμπρος Κ. Σκόντζος, Θεολόγος – Καθηγητής)
Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, ΟΜΙΛΙΑ ΚΗ΄ (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος)
Κυριακή προ της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού, ὁμιλία κζ΄ (Αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος)
Κυριακή προ της Υψώσεως (Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom (†))
Κυριακή προ της Υψώσεως (Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom (†))
Αποστολικό ανάγνωσμα την Κυριακή Προ της Υψώσεως:
Ερμηνεία της Αποστολικής περικοπής (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος)
«Ο Σταυρός του Χριστού, το αιώνιον καύχημά μας» (π. Αθανάσιος Μυτιληναίος)
Έρχονται εδώ στο μοναστήρι καμιά φορά άνθρωποι που ετοιμάζονται να βαφτίσουν ένα παιδάκι και με ρωτούν:
«Πάτερ, τι σταυρό να πάρουμε; Χρυσό; Πόσα καράτια; Να είναι μεγάλος; Να είναι μικρός;»
Και τους λέω:
«Βρε παιδιά, ένα ξύλινο σταυρουδάκι πάρτε του».
Με κοιτάζουν.
«Ξύλινο, πάτερ; Για τη βάφτιση;»
Ε, ξύλινος δεν ήταν και ο πρώτος;
Τι φοβόμαστε; Μήπως στενοχωρηθεί ο Χριστός επειδή δεν κάναμε τον Σταυρό Του χρυσό;
Ο Χριστός επάνω σε ξύλο ανέβηκε. Εμείς γιατί θέλουμε να κατεβάσουμε το ξύλο και να κρατήσουμε το χρυσάφι;
Υπάρχει ένα αφελές επιχείρημα που ακούω δυστυχώς όλο και πιο συχνά από υποτίθεται ανθρώπους “διαβασμένους και μορφωμένους” που δεν πιστεύουν στον Θεό και ομολογώ ότι πάντοτε με προβληματίζει όχι βέβαια για το βάθος του, αλλά για την ευκολία με την οποία παρουσιάζεται ως ακαταμάχητη απόδειξη. «Αν υπάρχει Θεός, γιατί πεθαίνουν παιδιά στην Αφρική; Γιατί υπάρχει πείνα, πόνος, αρρώστια και αδικία; Γιατί δεν επεμβαίνει;».
Και κάπου εκεί, σύμφωνα με τη δική τους λογική του παραλόγου μπαίνει τελεία. Άρα Θεός δεν υπάρχει.
– Αρκεί η ορθή πίστις για να σωθούμε;
– Αν χωρίς την αγάπη δεν μπορεί να σωθεί κανείς, γιατί βλέπουμε τόσους λίγους Χριστιανούς να έχουν αγάπη;
– Με ποιο τρόπο όμως μπορεί κανείς να βάλει στην καρδιά του την αγάπη;
– Γίνεται κάποιος να έχει αγάπη στην καρδιά του και να καρποφορεί αμαρτίες και ανομίες;
– Με ποιο τρόπο καλλιεργείται η αγάπη;
– Με ποιο τρόπο ενθυμούμαστε τον Θεόν;
– Αν η ανάγνωση των αγίων βιβλίων και των νόμων του Θεού βοηθεί στο να έχουμε πάντα στην μνήμη μας τον Θεό, τότε προκύπτει το ερώτημα: πώς μπορεί κάποιος που έχει οικογένεια, φροντίδες, ανάγκες, να μελετά τους θείους νόμους;
ΑΠ.: Μα υπάρχει και κανένα κακό που να μην προέρχεται από τη φιλαργυρία; Ο απόστολος Παύλος το είπε καθαρά: «Ρίζα όλων των κακών είναι η φιλαργυρία» (Α΄ Τιμ. 6:10). Επειδή, εξηγεί, «όσοι θέλουν να πλουτίσουν, πέφτουν σε πειρασμό, σε παγίδα του διαβόλου και σε πολλές επιθυμίες ανόητες και βλαβερές, που βυθίζουν τους ανθρώπους στην καταστροφή και στο χαμό. Τόσο πολύ το επιθύμησαν μερικοί το χρήμα, ώστε πλανήθηκαν, απομακρύνθηκαν από την πίστη και πλήγωσαν τον εαυτό τους με βάσανα πολλά» (Α΄ Τιμ. 6:9, 10).
Ἀπομαγνητοφωνημένη ὁμιλία ἐπάνω στό χωρίο τῆς πρός Γαλάτας ἐπιστολῆς τοῦ Ἀποστόλου Παύλου, κεφάλαιο 6ο, στίχοι 11 ἕως 18, στά πλαίσια τῆς ἑρμηνείας τοῦ κηρύγματος τῆς Κυριακῆς, πού ἔγινε τήν Κυριακή στίς 8-9-2013.
Ἡ εὐαγγελική περικοπή πού ἀκούσαμε πρίν ἀπό λίγο, μᾶς προετοιμάζει γιά τήν ἐπερχόμενη ἑορτή τῆς Ὑψώσεως τοῦ Τιμίου Σταυροῦ. Γι᾽ αὐτό, ἡ Κυριακή ἡ σημερινή πέρα ἀπό τή μεγάλη γιορτή τοῦ Γενεθλίου τῆς Ὑπεραγίας Θεοτόκου, ὀνομάζεται καί Κυριακή πρό τῆς Ὑψώσεως τοῦ Σταυροῦ. Σ᾽ αὐτή τήν προετοιμασία λοιπόν, ἀκούσαμε τά δύο ἀναγνώσματα, πού εἶναι τόσο βαθιά σέ νοήματα, πού θά ἦταν ἀδύνατο λόγοι ὁλόκληροι νά ἀναλύσουν τή θεολογία αὐτῶν τῶν δύο κειμένων. Θά προσεγγίσουμε στοιχειωδῶς τό κείμενο τοῦ ἀποστόλου Παύλου. Καί τό προσεγγίζουμε προσωπικῶς, εἰδικά γιά τόν ἀπόστολο Παῦλο, γιατί ἐκφράζει τή βαθιά πορεία τοῦ κάθε πιστοῦ, μπροστά στόν κάθε σταυρό πού σηκώνει [κάθε μέρα] μπροστά του. Εἶναι μιά πορεία βαθιά ἐσωτερική, θά λέγαμε πού ἀναλύει τόν ἑαυτό του καί ταυτόχρονα ἐκφράζει τόν κάθε ἄνθρωπο πού μέ κάποιο τρόπο ἔτσι ἤ ἀλλιῶς σηκώνει μεγάλους ἤ μικρούς σταυρούς στή ζωή του. Ν᾽ ἀκούσουμε τήν πορεία αὐτοῦ τοῦ κειμένου πραγματικά, γιά νά ὠφεληθοῦμε βαθύτατα γι᾽ αὐτή τήν προσωπική σταυρική μας πορεία, πού τή ζοῦμε μέσα στό γεγονός τῆς Ἐκκλησίας.