«Δεν εισάγουμε ανθρώπινους λογισμούς στους θεϊκούς λόγους, αλλά μονάχα βιώνουμε το θείο πυρ, δηλαδή τη Χάρη του πανάγιου Πνεύματος»
Μέγας Φώτιος
«Ο Θεός γνωρίζεται μόνο με το Άγιο Πνεύμα και όποιος εξαιτίας της υπερηφάνειας του επιχειρεί να γνωρίσει τον Ποιητή των όλων με τον νου, αυτός είναι τυφλός και ασύνετος»
Άγιος Σιλουανός ο Αθωνίτης
Η θεία Ευχαριστία αποτελεί το πιο βαθύ και πιο ιερό μυστήριο της Εκκλησίας μας. Είναι το «μυστήριον τῆς ζωῆς», δηλ. «το μυστήριο που χαρίζει αληθινή ζωή», κατά τον άγιο Νικόλαο Καβάσιλα. Μέσα σ᾽ αυτήν ο άνθρωπος δεν μετέχει απλώς σε μια τελετουργική πράξη, αλλά εισέρχεται σε ένα μυστήριο που υπερβαίνει τον χρόνο, την ύλη και την ανθρώπινη κατανόηση, και κοινωνεί τον ίδιο τον Χριστό, ο οποίος είπε: «Ὁ τρώγων μου τήν σάρκα καί πίνων μου τό αἷμα ἐν ἐμοί μένει κἀγώ ἐν αὐτῷ» (Ιωάν. 6, 56). Δηλαδή, όποιος τρώει τη σάρκα μου και πίνει το αίμα μου μένει ενωμένος με μένα, κι εγώ μένω ενωμένος με αυτόν.
Η φράση αυτή αποτελεί άξονα και θεμέλιο της ευχαριστιακής ζωής, διότι αποκαλύπτει πως ο χριστιανικός τρόπος υπάρξεως δεν είναι θεωρητικός, αλλά μυστηριακά βιωματικός.
Από τους πρώτους κιόλας αιώνες, οι Πατέρες της Εκκλησίας είδαν τη θεία Ευχαριστία ως πηγή και αποκορύφωμα όλου του πνευματικού αγώνα. Ο άγιος Ιγνάτιος ο Θεοφόρος την αποκαλεί: «Φάρμακον ἀθανασίας, ἀντίδοτον τοῦ μή ἀποθανεῖν». Δηλαδή, φάρμακο που χαρίζει αθανασία, αντίδοτο για να μη πεθάνει κανείς πνευματικά.
Η συμμετοχή όμως στο μυστήριο αυτό δεν είναι αυτονόητη ούτε απλή. Απαιτεί εσωτερική εργασία, προετοιμασία και διάθεση μετανοίας, διότι, όπως λέει ο Απόστολος Παύλος: «Δοκιμαζέτω δέ ἄνθρωπος ἑαυτόν, καί οὕτως ἐκ τοῦ ἄρτου ἐσθιέτω» (Α´ Κορ. 11, 28). Δηλαδή, ας εξετάζει ο άνθρωπος τον εαυτό του, και έτσι ας τρώει τον άρτο.
Οι ευχές και η εμπειρία των αγίων Πατέρων μαρτυρούν ότι η θεία Ευχαριστία είναι το σημείο όπου η θεία χάρη συναντά την ανθρώπινη ταπείνωση. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος γράφει: «Ὄχι ἁπλῶς νά καθαρισθῇ, ἀλλά νά ἀναφλέγηται ὁλόκληρος ἀπό θεῖον πόθο». Δηλαδή, όχι απλώς να καθαριστεί, αλλά να καίγεται ολόκληρος από θείο πόθο.
Ο άγιος Συμεών ο Νέος Θεολόγος λέει: «Ὁ κοινωνῶν τόν Χριστόν γίνεται φῶς». Δηλαδή, όποιος κοινωνεί τον Χριστό γίνεται φως.
Γι᾽ αυτό και ο άγιος Εφραίμ ο Σύρος προσεύχεται: «Κύριε, κάνε τήν καρδιά μου ἁγνή, ὥστε νά τολμᾶ νά πλησιάζη στό Ποτήριόν σου». Δηλαδή, Κύριε, κάνε την καρδιά μου καθαρή, για να τολμά να πλησιάζει το Ποτήριό σου.
Σκοπός του προλόγου αυτού είναι να ανοίξει τον δρόμο στις δέκα προϋποθέσεις που ακολουθούν. Κάθε μία είναι ένα βήμα στην πνευματική πορεία προς την αληθινή κοινωνία με τον Χριστό. Είναι δρόμος χαράς, φωτισμού και αναγέννησης. Έτσι ο Χριστός προσκαλεί: «Δεῦτε πρός με πάντες… καί ἀναπαύσω ὑμᾶς» (Ματθ. 11, 28-29). Δηλαδή, ελάτε όλοι σε μένα… και εγώ θα σας αναπαύσω.
Είθε κάθε πιστός να ανοίγει την καρδιά του για να ζει τη θεία Ευχαριστία ως πηγή ζωής, αγιασμού και αιωνιότητας.
Ὅταν μοῦ προτάθηκε ἀπό τόν ἀγαπητό ἐν Χριστῷ ἀδελφό παπα-Ματθαῖο, ἐφημέριο τοῦ Ἱ. Ναοῦ ἁγίου Δημητρίου Μπραχαμίου, νά μιλήσω γιά τόν μακαριστό Πατέρα καί Γέροντά μου, Πατέρα καί Γέροντα τῆς Ἱ. Μονῆς Ὁσίου Γρηγορίου Ἀρχιμανδρίτη Γεώργιο Καψάνη, αἰσθάνθηκα σάν ἀσθενικός νάνος μπροστά σέ ἕνα γίγαντα τοῦ ἁγίου Πνεύματος, σέ ἕνα σκεῦος ἐκλογῆς σάν τόν Ἀπόστολο Παῦλο, σέ ἕνα πολυτάλαντο ἄνθρωπο τῆς θυσίας, τῆς ἀγάπης καί τῆς ζωντανῆς θεολογίας. Αἰσθάνθηκα ἀνήμπορος νά μιλήσω γιά τόν χαρισματοῦχο αὐτόν Γέροντα, δεδομένου ὅτι καί ἄλλοι πατέρες τῆς Ἱ. Μονῆς μας καταπιάστηκαν μέ αὐτό τό θέμα, ὅπως ὁ π. Φιλόθεος, ὁ π. Γρηγόριος, ὁ π. Δημήτριος, ἰδίως ὁ π. Λουκᾶς μέ 10 ὁμιλίες, ὅλες ὡραῖες καί περιεκτικές.
Ἐπίσης ἔγραψε καί ὁ κατά σάρκα ἀδελφός του Δημήτριος Καψάνης πολλά στοιχεῖα γιά τά παιδικά χρόνια τοῦ Γέροντα, καθώς καί ἄλλοι πολλοί, μολονότι, ὅπως παραδέχονται καί ὅλοι, δέν μποροῦν νά περιγράψουν ἐπαρκῶς τήν προσωπικότητα, τό πολύπλευρο ἔργο καί τή θεολογική μαρτυρία τοῦ π. Γεωργίου. Ἐξ αὐτοῦ διαφαίνεται καί ἡ ἀδυναμία μου, διότι δέν ξέρω τί νά πρωτοπεριγράψω, τί νά πρωτοπῶ. Ἐλπίζοντας ὅμως στήν εὐχή τοῦ π. Γεωργίου, στήν εὐλογία τοῦ νῦν Καθηγουμένου μας Ἀρχιμανδρίτου Χριστοφόρου, καί στίς δικές σας προσευχές, θά συνεχίσω καθ’ ὑπακοήν τό δύσκολο αὐτό ἐγχείρημα.
Εὐρύχωρο πεδίο κατάκρισης
Τά μέσα κοινωνικῆς δικτύωσης προσφέρονται ὡς ἕνα εὐρύχωρο πεδίο ἀσκήσεως στό μέγα πάθος τῆς κατάκρισης. Ἐκεῖ βλέπει κανείς μέ πόση ἀναιτιολόγητη, τίς πιό πολλές φορές, ἔνταση σχολιάζονται γεγονότα καί πρόσωπα καί πῶς οἱ διαδικτυακοί σχολιαστές ἀντιπαρατίθενται μεταξύ τους, ὄχι μέ σοβαρό ἀποδεικτικό λόγο, οὔτε μέ εὐγένεια, ἀλλά μέ τηλεγραφικά ὑβρεολόγια. Πάντως, ἄν κάποιος θέλη νά ὑβρισθῆ, γιά νά ταπεινώση κάπως τόν ἐγωισμό του, ἄς μπεῖ στήν σειρά τῶν διαδικτυακῶν σχολιαστῶν· ἀπό τούς ἄλλους σχολιαστές θά ταπεινωθῆ ἀρκούντως. Πάντως, στά σχόλια τοῦ διαδικτύου μπορεῖ νά ἀνιχνεύση κανείς ὅλες τίς μορφές ἐμπαθοῦς κριτικῆς, ὅπως μᾶς τίς παρουσιάζει ὁ ἀββᾶς Δωρόθεος στόν λόγο του «Περί τοῦ μή κρίνειν τόν πλησίον».
Επιλογή και διασκευή ψυχωφελών κειμένων από το βιβλίο “ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΩΤΗΡΙΑ” του μοναχού Αγαπίου Λάνδου του Κρητός
Εσύ και ο συνάνθρωπος
Όταν ο Κύριος όρισε την αγάπη στο Θεό ως την “πρώτη και πιο μεγάλη εντολή”, πρόσθεσε: “Δεύτερη, το ίδιο σπουδαία μ΄αυτή είναι: Ν΄αγαπάς τον πλησίον σου όπως τον εαυτό σου” (Ματθ. 22:38 -39).
Όπου κι αν ανοίξεις τη Γραφή, στους Προφήτες, στα Ευαγγέλια, στις Επιστολές, σ΄όλη την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη, θα θαυμάσεις το πλήθος των επαίνων της αγάπης προς τον πλησίον, καθώς και των συνεχών υπομνήσεων και προτροπών του θεού για την άσκηση της αρετής αυτής.
Κυριακή Α’ Ματθαίου
(Εβρ. ΙΑ΄ 33 – ΙΒ΄ 2)
– Με ποιον τρόπο μπορούμε να αγωνισθούμε τον κατά της αμαρτίας και τον υπέρ της αρετής δικό μας αγώνα;
– Η ενατἐνιση της περιόδου της παναγίας ζωής του Ιησού Χριστού και του κοσμοσωτηρίου πάθους Του, βοήθεια στον αγώνα των Χριστιανών εναντίον της αμαρτίας και υπέρ της απόκτησης των αρετών.
Στο παρόν ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο
φιλοδοξούμε να καταχωρήσουμε
και να διαθέσουμε χιλιάδες τίτλους
της Ορθόδοξης βιβλιογραφίας
όπως αυτή καταγράφεται καθημερινά
από τους Ελληνικούς εκδοτικούς οίκους.
Κάθε τίτλος βιβλίου
που θα βρείτε στο βιβλιοπωλείο μας
έχει επιλεγεί προσεκτικά
για την ορθότητα και την ακρίβειά του
σε θέματα της Ορθόδοξης πίστεως.
Τα έσοδα των πωλήσεων των βιβλίων,
θα διατίθενται για Ιεραποστολικούς και
Φιλανθρωπικούς σκοπούς.
Ἡ Ἑλληνικὴ γλῶσσα
Ὅταν κάποτε φύγω ἀπὸ τοῦτο τὸ φῶς
θὰ ἑλιχθῶ πρὸς τὰ πάνω ὅπως ἕνα
ρυακάκι ποὺ μουρμουρίζει.
Κι ἂν τυχὸν κάπου ἀνάμεσα
στοὺς γαλάζιους διαδρόμους
συναντήσω ἀγγέλους, θὰ τοὺς
μιλήσω ἑλληνικά, ἐπειδὴ
δὲν ξέρουνε γλῶσσες. Μιλᾶνε
μεταξύ τους μὲ μουσική.
(Νικηφόρος Βρεττάκος)
