«Θα μας ζητηθεί να λογοδοτήσουμε όχι για κάθε λόγο και πράξη μας, αλλά και για κάθε χρόνο, ακόμη και για κάθε στιγμή και λεπτό της ώρας»
Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος
«Θα μας ζητηθεί να λογοδοτήσουμε όχι για κάθε λόγο και πράξη μας, αλλά και για κάθε χρόνο, ακόμη και για κάθε στιγμή και λεπτό της ώρας»
Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος
Σέ ἔξαρση μεγάλη ἡ βία στίς νεαρές ἡλικίες, ἀποτελεῖ ἕνα ἀπό τά πιό ἀνησυχητικά κοινωνικά φαινόμενα.
Ξυλοδαρμοί, σχολικός ἐκφοβισμός, ἐπιθέσεις καί ὀργανωμένες συμμορίες νέων γεμίζουν τά δελτία εἰδήσεων καί τροφοδοτοῦν ἔντονο προβληματισμό. Καί δέν εἶναι μόνο οἱ εἰδικοί πού ἀνησυχοῦν, ἀλλά τό σύνολο τῆς ὑγιοῦς κοινωνίας.
Γιατί, ἄραγε, οἱ νέοι, τό μέλλον τοῦ κόσμου, ἐκδηλώνουν τόσο ἔντονη βία; Ἀναζητῆστε τά αἴτια πού εἶναι πολλά καί συνδέονται στενά μέ τίς ἀλλαγές πού βιώνει ἡ σύγχρονη κοινωνία.
(Ἀποσπάσματα ἀπό κηρυγματικές σκέψεις τοῦ π. Γεωργίου Μεταλληνοῦ στό Εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα τῆς Κυριακῆς μετά τά Φῶτα).
«Μετανοεῖτε· ἤγγικε γάρ ἡ βασιλεία τῶν οὐρανῶν» (Ματθ. δ΄17)
Επιλογή και διασκευή ψυχωφελών κειμένων από το βιβλίο “ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΩΤΗΡΙΑ” του μοναχού Αγαπίου Λάνδου του Κρητός
Η φιλαργυρία
Το χρυσάφι, το ασήμι, τα πολύτιμα πετράδια και κάθε άλλο πολύτιμο πράγμα γεννάει στην καρδιά μας την περιέργεια και την επιθυμία να το δούμε. Από την όραση γεννιέται μέσα μας ο πόθος να τ΄αποκτήσουμε. Έτσι, όταν το βάλουμε στα χέρια μας, πέφτουμε στα δίχτυα της μισάδελφης φιλαργυρίας, που είναι μια αγάπη άλογη στο χρήμα, στην ύλη, και μια επιθυμία ακόρεστη, που σπρώχνει τον άνθρωπο στην απόκτηση όλο και μεγαλύτερου πλούτου.
Η Κυριακή μετά τα Φώτα, ιδιαίτερα χαρακτηρίζεται από το γεγονός ότι πλέον ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, μετά την βάπτισή Του εις τον Ιορδάνη, μπαίνει πλέον εις το κήρυγμα, μπαίνει πλέον εις την δράση. Και βεβαίως, το χαρακτηριστικό κήρυγμα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού είναι το «μετανοείτε, ήγγικε γαρ η βασιλεία των Ουρανών» (Ματθ. 3:3). Όλη η αρχή και η μέση και το τέλος της πνευματικής μας ζωής και, αν θέλετε, η οδός δια της οποίας θα φτάσουμε εις το να ζήσουμε το μέτρο της ηλικίας του πληρώματος του Χριστού (Εφεσ. 4:13), να φτάσουμε δηλαδή να αποκτήσουμε τα χαρίσματα του Χριστού, να ολοκληρωθούμε σαν πνευματικοί άνθρωποι, να συγκροτηθούμε σαν χαριτωμένοι αγιοπνευματικοί άνθρωποι, σαν σκεύη εκλογής, γεμάτοι με τα χαρίσματα του Θεού, αυτή λοιπόν η οδός είναι μία: η μετάνοια. Μετάνοια σημαίνει μεταστροφή του νοός, αλλαγή του νοός μας.
Η πρωτιά, το να είναι κανείς πρώτος, είναι ένα όνειρο που τροφοδοτεί γενιές ανθρώπων. Από τους αρχαίους αθλητές της Ολυμπίας, μέχρι τους σύγχρονους επιστήμονες που ανακαλύπτουν νέους κόσμους, και τους καλλιτέχνες που συγκλονίζουν με το έργο τους, το να φτάσει κανείς στην κορυφή μοιάζει με απόδειξη δύναμης, ταλέντου και επιμονής. Όμως, πίσω από το στεφάνι της νίκης ή το βραβείο της διάκρισης, συχνά κρύβεται μια άλλη πραγματικότητα: η αγωνία, η μοναξιά, η υπερένταση, ακόμα και η απώλεια ισορροπίας.
Είναι άραγε ο στόχος της πρωτιάς από μόνος του υγιής; Ή μήπως αποτελεί μια παγίδα που εκτρέφει τον εγωισμό και στενεύει το βλέμμα μας;