«Θα μας ζητηθεί να λογοδοτήσουμε όχι για κάθε λόγο και πράξη μας, αλλά και για κάθε χρόνο, ακόμη και για κάθε στιγμή και λεπτό της ώρας»
Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος
«Θα μας ζητηθεί να λογοδοτήσουμε όχι για κάθε λόγο και πράξη μας, αλλά και για κάθε χρόνο, ακόμη και για κάθε στιγμή και λεπτό της ώρας»
Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος
Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου
Λόγος περί της υποθέσεως του Τελώνου και του Φαρισαίου (Αγ. Ανδρέας, Αρχιεπίσκοπος Κρήτης)
Ομιλία εις την κατά τον Τελώνην και τον Φαρισαίον του Κυρίου παραβολήν (Αγ. Γρηγόριος Παλαμάς)
Για την παραβολή του Τελώνου και του Φαρισαίου (Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας)
Κυριακή του Τελώνου και του Φαρισαίου (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)
Λόγος εις την Κυριακή του τελώνου και του Φαρισαίου (Άγιος Λουκάς αρχιεπίσκοπος Κριμαίας)
Ερμηνεία εις το κατά Λουκάν ευαγγέλιον (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)
Ομιλία περί ταπεινοφροσύνης (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)
Τελώνου και Φαρισαίου († Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom)
Κυριακή Τελώνου και Φαρισαίου († Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom)
Αποστολικό Ανάγνωσμα:
Από το Συναξάρι – Οι τρεις Ιεράρχες
Η ελληνική και η κατά Χριστόν μόρφωσις, κατά τους τρεις Ιεράρχας († Αρχ. Γεώργιος Καψάνης)
Οι Τρεις Ιεράρχες στον 20ο αιώνα († Μοναχός Θεόκλητος Διονυσιάτης)
Η εργασία κατά την θεολογική σκέψη των Τριών Ιεραρχών (Δημήτριος Ι. Τσελεγγίδης, Καθηγητής Α.Π.Θ.)
Η παιδεία στους Τρεις Ιεράρχες (Γ.Δ. Μπαμπινιώτης)
Παιδαγωγικές αντιλήψεις των Τριών Ιεραρχών (Φώτης Σχοινάς, Δρ. Φιλοσοφίας)
Το Τριώδιο, αποτελεί μια πνευματική περίοδο, που μας προσγειώνει στην αλήθεια μας. Που μας θυμίζει τον σκοπό της ζωής μας και τα όριά της. Που μας δείχνει την ματαιότητα των σκοπών, των επιδιώξεων και των προτεραιοτήτων μας. Που μας επαναφέρει στην υπαρξιακή μας πραγματικότητα. Που μας οδηγεί στον δρόμο, που ίσως χάσαμε.
Η είδηση ότι ο Σκλαβενίτης αγόρασε το πρώην εργοστάσιο της ΠΙΤΣΟΣ στον Ρέντη για να παράγει έως και 250.000 μερίδες φαγητό την ημέρα δεν είναι απλώς μια επιχειρηματική κίνηση. Είναι μια καταγραφή μιας μεγάλης κοινωνικής μετάλλαξης. Και το –υποτίθεται υπερβολικό– σύνθημα «η ελληνική οικογένεια δεν θα μαγειρέψει ποτέ πια» δεν είναι αστείο· είναι περιγραφή κατάστασης.
Για δεκαετίες, τα σούπερ μάρκετ πουλούσαν πρώτες ύλες. Η κουζίνα του σπιτιού παρήγαγε αξία: χρόνο, φροντίδα, παράδοση, ενοχές. Σήμερα, το μοντέλο μετατοπίζεται. Το φαγητό μετατρέπεται από διαδικασία σε προϊόν και από προϊόν σε υπηρεσία. Food as a Service. Όπως ακριβώς συνέβη με την ενέργεια, τις μεταφορές, την ψυχαγωγία – και, γιατί όχι, με τις ανθρώπινες σχέσεις.
(28 Ιανουαρίου)
Ο όσιος Ιάκωβος έζησε αρχικά δεκαπέντε χρόνια σε σπήλαιο κοντά στην κωμόπολη Πορφυριανή της Παλαιστίνης (σημ. Χάιφα). Ασκήθηκε στην εκκοπή του σαρκικού φρονήματος και στην προσευχή με τόσο ζήλο, ώστε ο Θεός του έδωσε το χάρισμα της θαυματουργίας. Χωρίς ποτέ να εξέρχεται του σπηλαίου, δέχονταν πλήθος επισκεπτών, και οδήγησε στην χριστιανική πίστη μεγάλο αριθμό Σαμαρειτών.
[Υπομνηματισμός στα εδάφια Εφ.,15-16: «Ἀληθεύοντες δὲ ἐν ἀγάπῃ αὐξήσωμεν εἰς αὐτὸν τὰ πάντα, ὅς ἐστιν ἡ κεφαλή, ὁ Χριστός, ἐξ οὗ πᾶν τὸ σῶμα συναρμολογούμενον καὶ συμβιβαζόμενον διὰ πάσης ἁφῆς τῆς ἐπιχορηγίας κατ᾿ ἐνέργειαν ἐν μέτρῳ ἑνὸς ἑκάστου μέρους τὴν αὔξησιν τοῦ σώματος ποιεῖται εἰς οἰκοδομὴν ἑαυτοῦ ἐν ἀγάπῃ»].
Εάν, λοιπόν, θέλουμε να απολαμβάνουμε το Πνεύμα το οποίο έρχεται από την κεφαλή, ας είμαστε στενά συνδεδεμένοι μεταξύ μας· διότι δύο τρόποι αποκοπής από το σώμα της Εκκλησίας υπάρχουν· ο ένας, όταν ψυχράνουμε την αγάπη, και ο δεύτερος, όταν τολμήσουμε πράγματα που είναι ανάξια να γίνονται σε εκείνο το σώμα· διότι και με τους δύο αυτούς τρόπους χωρίζουμε τους εαυτούς μας από το σώμα της Εκκλησίας.
Εάν λοιπόν εμείς, που έχουμε ταχθεί να οικοδομούμε και άλλους σε αυτό, πρώτοι γινόμαστε εμείς αίτιοι για να αποσχίζονται από αυτήν, τι δεν πρόκειται να πάθουμε;
Τίποτε δεν θα μπορέσει να διαιρέσει τόσο εύκολα την Εκκλησία όσο η φιλαρχία· τίποτε δεν παροξύνει τόσο τον Θεό, όσο το να διαιρεθεί η Εκκλησία.