«Μην έχετε υπερβολική εμπιστοσύνη στην ανώτερη μόρφωση που αποκτήσατε στον κόσμο. Ο πολιτισμός στον οποίον ζούμε είναι κουλτούρα της πτώσεως. Η ζωή του κόσμου οργανώνεται γύρω από μερικά ανθρώπινα πάθη και η πνευματική ζωή βρίσκεται στο περιθώριο. Οφείλουμε να αντιστρέψουμε την κατάσταση αυτή των πραγμάτων, να τοποθετήσουμε την πνευματική ζωή στην καρδιά της ζωής μας. Η σοφία του κόσμου αυτού δεν μπορεί να σώσει τον κόσμο»
Άγιος Σωφρόνιος του Έσσεξ
Για την παραβολή της αμπέλου και των κακών διαχειριστών της (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος)
Ομιλία εις την παραβολήν του αμπελώνος και εις την ξηρανθείσαν συκήν (Αγ. Ιωάννης ο Δαμασκηνός)
Ερμηνεία του Ευαγγελίου (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)
Ομιλία περί της θείας μακροθυμίας (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)
Η Παραβολή τού αμπελώνος († Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom)
Αποστολικό ανάγνωσμα ΙΓ΄Κυριακής:
Μνήμη της αποτομής της Τιμίας Κεφαλής του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος)
Αγιος Iωάννης ο Πρόδρομος (Φώτης Κόντογλου)
Στην αποτομή της κεφαλής του Τιμίου Προδρόμου (Αγ. Ανδρέας Κρήτης)
Εις την αποτομήν τής Ι. Κεφαλής τού Προδρόμου (Αγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης)
Στον πάνσεπτο του Χριστού Πρόδρομο και Βαπτιστή Ιωάννη (Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς)
Μέσα στην Εκκλησία του Χριστού ο Τίμιος Πρόδρομος απολαμβάνει μεγάλη τιμή, την οποία πρώτα του απέδωσε ο Κύριος, όπως φαίνεται από το ιερό Ευαγγέλιο (Ματθ. 11:11). Σπάνια άνθρωπος, ή μάλλον δεν υπάρχει άλλος άνθρωπος ο οποίος να συνεδύασε τόσα χαρίσματα όσα ο Τίμιος Πρόδρομος. Ασκητής και Προφήτης, Μεγαλομάρτυς, Κήρυξ της Αληθείας, Πρόδρομος του Δεσπότου Χριστού. Αλλά εκείνο το οποίο μου φαίνεται ότι κάνει αγιότερο τον Τίμιο Πρόδρομο δεν είναι τόσο η άσκησή του – υπήρχαν και άλλοι τότε ασκητές στην εποχή του, και μάλιστα ολόκληρο τάγμα Εβραίων ασκητών, οι λεγόμενοι Εσσαίοι – αλλά η μεγάλη του ταπείνωση.
(επιστολή Α΄ Προς Κορινθίους, κεφάλαιο 16, χωρία 13-24)
Επιλεγμένα αποσπάσματα από την ερμηνεία του αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου στην αποστολική περικοπή [ομιλία ΜΔ’ από τον υπομνηματισμό του αγίου στην Α΄ προς Κορινθίους επιστολή]
[…] Έπειτα ο απόστολος Παύλος, για να δείξει ότι όχι στους διδασκάλους, αλλά και στους εαυτούς τους πρέπει να έχουν τις ελπίδες της σωτηρίας τους, λέγει: «Γρηγορεῖτε, στήκετε ἐν τῇ πίστει (: Μένετε άγρυπνοι και προσεκτικοί. Σταθείτε σταθεροί και ακλόνητοι στην πίστη)»· στην πίστη, όχι στην κοσμική σοφία. Διότι δεν είναι δυνατόν στη διαρκώς μεταβαλλόμενη κοσμική σοφία να μένει σταθερός κανείς, αλλά διαρκώς περιφέρεται· όπως ακριβώς βέβαια, αντιθέτως, στην πίστη μπορεί να μένει σταθερός. «ἀνδρίζεσθε, κραταιοῦσθε. πάντα ὑμῶν ἐν ἀγάπῃ γινέσθω (: Δειχτείτε άνδρες γενναίοι· πάρετε δύναμη και ισχύ. Όλα όσα λέγετε και κάνετε ας γίνονται με αγάπη.)».
Έρχονται γονείς και μου λένε: «Πάτερ, το παιδί μας δεν πηγαίνει στην εκκλησία».
«Δεν πιστεύει».
«Δεν θέλει να ακούσει για Θεό».
Και τους ρωτάς:
«Εσείς, όταν ήταν μικρό, το πηγαίνατε;»
«Ε, όχι συχνά».
«Προσευχόσασταν μαζί του;»
«Όχι».
«Σας είδε ποτέ να κάνετε τον σταυρό σας με συνείδηση; Να ανάβετε το καντήλι; Να λέτε ένα “δόξα τω Θεώ” όταν ήρθε χαρά και ένα “Χριστέ μου, βοήθησέ μας” όταν ήρθε η δυσκολία;»
Και τότε αρχίζει μια αμηχανία.
Ὁ φθόνος εἶναι τὸ τρίτο καὶ ἀρκετὰ συνηθισμένο στὰ παιδιὰ ἐλάττωμα, ποὺ γιὰ τὸ ξερίζωμά του οἱ γονεῖς πρέπει νὰ δείξουν ἔγκαιρα μεγάλο ἐνδιαφέρον καὶ ζῆλο.
Γιὰ τὸ φθονερὸ ἄνθρωπο εἶναι ἀνυπόφορη ἡ εὐτυχία τοῦ ἄλλου. Ξεσκίζεται ἡ καρδιά του ἀπὸ θλίψη, ὅταν ὁ συνάνθρωπός του εἶναι εὐτυχισμένος, ἐνῷ νιώθει χαρὰ καὶ ἱκανοποίηση ὅταν ἐκεῖνος δοκιμάζεται καὶ ὑποφέρει. Εὔχομαι, ἀγαπητοί, νὰ μὴ βρίσκεται ἀνάμεσά σας οὔτε ἕνας τέτοιος ἄνθρωπος. Ἐδῶ θ’ ἀπαντήσουμε στὸ ἐρώτημα: Τί πρέπει νὰ κάνουν οἱ γονεῖς, γιὰ νὰ μὴν ἀφήσουν ν’ ἀναπτυχθεῖ στὶς καρδιὲς τῶν παιδιῶν ἡ ζήλεια, ὁ φθόνος;
Σημειῶστε τοὺς πέντε ἑπόμενους κανόνες:
Κοινή ἐμπειρία εἶναι ὅτι κατά τή διάρκεια τῆς προσευχῆς, ὁ νοῦς μας φεύγει ἀπό τόν ἱερό χῶρο τῆς περισυλλογῆς καί συναίσθησης τῆς ἁμαρτωλότητάς μας καί ἀσχολεῖται μέ τίς καθημερινές μας ἀπασχολήσεις, τήν ἐπικοινωνία μας μέ τούς ἄλλους, τίς συνομιλίες πού εἴχαμε, τήν πληροφόρηση γιά δυσάρεστα γεγονότα, τίς ἰδέες τῶν ἀντιφρονούντων καί τήν ἐπιπολαιότητά τους καί ὄχι σπάνια μέ ὅσα βλέπουμε καί ἀκοῦμε ἀπό τά μέσα ἐνημέρωσης.
Στο παρόν ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο
φιλοδοξούμε να καταχωρήσουμε
και να διαθέσουμε χιλιάδες τίτλους
της Ορθόδοξης βιβλιογραφίας
όπως αυτή καταγράφεται καθημερινά
από τους Ελληνικούς εκδοτικούς οίκους.
Κάθε τίτλος βιβλίου
που θα βρείτε στο βιβλιοπωλείο μας
έχει επιλεγεί προσεκτικά
για την ορθότητα και την ακρίβειά του
σε θέματα της Ορθόδοξης πίστεως.
Τα έσοδα των πωλήσεων των βιβλίων,
θα διατίθενται για Ιεραποστολικούς και
Φιλανθρωπικούς σκοπούς.
Ἡ Ἑλληνικὴ γλῶσσα
Ὅταν κάποτε φύγω ἀπὸ τοῦτο τὸ φῶς
θὰ ἑλιχθῶ πρὸς τὰ πάνω ὅπως ἕνα
ρυακάκι ποὺ μουρμουρίζει.
Κι ἂν τυχὸν κάπου ἀνάμεσα
στοὺς γαλάζιους διαδρόμους
συναντήσω ἀγγέλους, θὰ τοὺς
μιλήσω ἑλληνικά, ἐπειδὴ
δὲν ξέρουνε γλῶσσες. Μιλᾶνε
μεταξύ τους μὲ μουσική.
(Νικηφόρος Βρεττάκος)