«Αυτό είναι το σημείο με το οποίο μπορεί κανείς να καταλάβει αν αγαπά τους αδελφούς του: Αν λυπάται και θρηνεί για τις πτώσεις τους και αν αγάλλεται για την πνευματική τους πρόοδο και τα χαρίσματά τους»
Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος
† Δ΄ Κυριακή των Νηστειών – Ιωάννου της Κλίμακος
Δημοσιεύθηκε στις 18 Μαρτίου, 2026
Ομιλία εις την Δ΄ Κυριακή των Νηστειών (Αγ. Γρηγόριος ο Παλαμάς)
Λόγος εις την Δ’ Κυριακή των Νηστειών (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)
Ομιλία εις την Δ’ Κυριακήν των Νηστειών (1965) (Αγ. Ιουστίνος Πόποβιτς)
«Κλίμαξ» αγίου Ιωάννου του Σιναΐτου († Αρχ. Χριστόδουλος Φάσσος)
“Πιστεύω, Κύριε, βοήθα με στην απιστία μου” (Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom (†))
Η Κυριακή του Αγίου Ιωάννου της Κλίμακος (Lev Gillet, μοναχός της Ανατολικής Εκκλησίας)
Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος († Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom)
Κυριακή Δ’ Νηστειών (Γέροντας Πετρώνιος Τανάσε)
Το πνεύμα το άλαλον και το κωφόν και η νέα γενεά (π. Αθανάσιος Μυτιληναίος)
Αποστολικό Ανάγνωσμα:
Ερμηνεία εις την προς Εβραίους επιστολήν του Παύλου, την αναγινωσκομένην την Δ’ Κυριακή των Νηστειών (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)
Ομιλία περί όρκου (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)
Κυριακή Δ’ Νηστειών: Το παράπονο του Χριστού († Πρωτοπρ. Γεώργιος Δ. Μεταλληνός)
Δημοσιεύθηκε στις 22 Μαρτίου, 2026
«Ὦ γενεά ἄπιστος, ἕως πότε πρός ὑμᾶς ἔσομαι, ἕως πότε ἀνέξομαι ὑμῶν;».
Κατεβαίνοντας ὁ Χριστός ἀπό τό ὄρος τῆς μεταμορφώσεως καί τῆς δόξας του, βρίσκεται ἀντιμέτωπος μέ τήν ἀθλιότητα τῶν ἀνθρώπων, πού στενάζουν κάτω ἀπό τή δουλεία τοῦ Σατανᾶ.
Ἕνας πατέρας, πού βλέπει σάν ἔσχατη ἐλπίδα γιά τό παιδί του τήν δύναμη τοῦ Χριστοῦ, χωρίς ὅμως νά ἔχει τήν ἀπαιτούμενη πίστη νά δεχθεῖ αὐτή τήν δύναμη. Θά τολμήσει μάλιστα, θρασύς ὅπως εἶναι, νά πεῖ καί σ’ αὐτόν τόν Χριστό: «Εἴ τι δύνασαι, βοήθησον ἡμῖν». Ἄν δηλαδή καί σύ μπορεῖς νά κἀμεις κάτι, κάμε το (εἰδ’ ἄλλως, ἄσε με νά πάω στή μοῖρα μου…). Πόση σκληρότητα!
Μπορεί να εορτασθεί το Πάσχα χωρίς το Άγιο Φως από τα Ιεροσόλυμα; (Μητροπολίτης Χονγκ Κονγκ Νεκτάριος)
Δημοσιεύθηκε στις 22 Μαρτίου, 2026
Καθώς πλησιάζει το Πάσχα, οι ειδήσεις για ανασφάλεια στα Ιεροσόλυμα και το ενδεχόμενο να μη πραγματοποιηθεί η τελετή ή να μη μεταφερθεί το Άγιο Φως στην Ελλάδα προκαλούν ανησυχία αλλά και κακόβουλα σχόλια. Όμως το γεγονός αυτό μπορεί να γίνει αφορμή να θυμηθούμε τι ακριβώς εορτάζουμε. Το Χριστιανικό Πάσχα δεν είναι πρωτίστως μια συγκινητική τελετή ή ένα θαυμαστό σημείο, αλλά η ίδια η Ανάσταση του Χριστού, το γεγονός που θεμελιώνει την πίστη και την ύπαρξη της Εκκλησίας. Ο απόστολος Παύλος το θέτει με απόλυτη σαφήνεια: αν δεν αναστήθηκε ο Χριστός, τότε το κήρυγμα και η πίστη μας είναι κενά (πρβλ. Α΄ Κορ. 15:14).
Το ερώτημα λοιπόν είναι: Ποιο είναι το κεντρικό στοιχείο του εορτασμού του Πάσχα; Η αφή και η μεταφορά του Αγίου Φωτός ή η τέλεση της θείας Ευχαριστίας;
Πώς Θα Σωθούμε: Γνωριμία με τον εαυτό μας (Ιερά Μονή Παρακλήτου)
Δημοσιεύθηκε στις 21 Μαρτίου, 2026
Επιλογή και διασκευή ψυχωφελών κειμένων από το βιβλίο “ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΩΤΗΡΙΑ” του μοναχού Αγαπίου Λάνδου του Κρητός
Γνωριμία με τον εαυτό μας
Ο Προφήτης Ιερεμίας, θρηνώντας για τις ταλαιπωρίες των ανθρώπων και την αδυναμία της ανθρώπινης φύσεως, έλεγε: “Γιατί γεννήθηκα; Για να βλέπω κόπους και βάσανα; Γιατί δεν με θανάτωνε ο Κύριος στη μήτρα της μητέρας μου;” (πρβλ. Ιερ. 20:18, 17). Ο προφήτης είχε κατανοήσει τι είναι ο άνθρωπος και τι η επίγεια ζωή του. Εσύ άραγε έχεις αυτή την επίγνωση;
Φρόντισε, αδελφέ, να γνωρίσεις τον εαυτό σου, να καταλάβεις τι και ποιος είσαι, γιατί τούτο αποτελεί την επιστήμη των επιστημών και την πιο μεγάλη σοφία. Πιο χρήσιμη και ωφέλιμη είναι η γνώση του εαυτού σου, παρά οι γνώσεις της αστρονομίας, της φυσικής, των μαθηματικών, της ιατρικής. Γιατί αυτές εξαντλούνται στην παρούσα ζωή, ενώ η αυτογνωσία έχει προεκτάσεις και στη μέλλουσα.
Κυριακή Δ’ Νηστειών: Για τη θεραπεία του σεληνιαζόμενου νέου (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος)
Δημοσιεύθηκε στις 20 Μαρτίου, 2026
[Μαρκ. 9, 14-29]
«Καὶ ἐλθόντων αὐτῶν πρὸς τὸν ὄχλον προσῆλθεν αὐτῷ ἄνθρωπος γονυπετῶν αὐτὸν καὶ λέγων· Κύριε, ἐλέησόν μου τὸν υἱόν, ὅτι σεληνιάζεται καὶ κακῶς πάσχει· πολλάκις γὰρ πίπτει εἰς τὸ πῦρ καὶ πολλάκις εἰς τὸ ὕδωρ. καὶ προσήνεγκα αὐτὸν τοῖς μαθηταῖς σου, καὶ οὐκ ἠδυνήθησαν αὐτὸν θεραπεῦσαι (: και όταν έφθασαν στο πλήθος του λαού, Τον πλησίασε κάποιος άνθρωπος που γονάτισε μπροστά Του κι έλεγε: ‘’Κύριε, λυπήσου και σπλαχνίσου το παιδί μου, διότι σεληνιάζεται και υποφέρει άσχημα, αλλά και κινδυνεύει τον έσχατο κίνδυνο· διότι πολλές φορές πέφτει στη φωτιά, και πολλές φορές στο νερό, και κινδυνεύει έτσι να καεί ή να πνιγεί. Και τον έφεραν στους μαθητές Σου, αλλά δεν μπόρεσαν να τον θεραπεύσουν)» [Ματθ. 17, 14-16].
Αυτόν τον άνθρωπο η Γραφή μας τον παρουσιάζει πάρα πολύ ασθενή ως προς την πίστη· και τούτο είναι φανερό από πολλά σημεία, και από το ότι είπε ο Χριστός, «πάντα δυνατὰ τῷ πιστεύοντι (: σε εκείνον που πιστεύει όλα είναι δυνατά)» [Μάρκ. 9, 23], και από το ότι είπε αυτός που Τον πλησίασε «Πιστεύω, κύριε· βοήθει μου τῇ ἀπιστίᾳ (: Πιστεύω, Κύριε, ότι έχεις τη δύναμη να με βοηθήσεις. Βοήθησέ με να απαλλαγώ απ’ την ολιγοπιστία μου και αναπλήρωσε εσύ την έλλειψη της πίστεώς μου)» [Μάρκ. 9, 24] και από το ότι έδωσε ο Χριστός εντολή στον δαίμονα να μην εισέλθει πλέον σε αυτόν, αλλά ακόμη και από το ότι είπε ο άνθρωπος εκείνος στον Χριστό «εἴ τι δύνασαι (: εάν μπορείς)» [Μάρκ. 9, 22].
Και γιατί κατηγορεί τους μαθητές, εάν η απιστία του πατέρα αυτού υπήρξε η αιτία να μην εξέλθει ο δαίμονας;
Οι Χαιρετισμοί τής Παναγίας (Άγιος Παΐσιος Αγιορείτης)
Δημοσιεύθηκε στις 19 Μαρτίου, 2026
– Πέστε μας, Γέροντα, κάτι γιὰ τὴν Παναγία.
– Τί νὰ σᾶς πῶ; Μὲ φέρνετε σὲ πολὺ δύσκολη θέση. Γιὰ νὰ μιλήση κανεὶς γιὰ τὴν Παναγία, πρέπει νὰ Τὴν ζήση.
