Δημοσιεύθηκε στις 1 Αυγούστου, 2026
Άγιος Νικόλαος Καβουρόπετρα, Αίγινα
“Σκορπισμένες στοὺς γύρω λόφους καὶ σὲ ὁλάκερο τὸ ἀγροτικὸ ἀμφιθέατρο ἀπίστευτα πολλὲς ἐκκλησιές.
Τὸ ἀπροσμέτρητο βάθος τῆς Ὀρθοδοξίας μὲ τοὺς οἴκους Θεοῦ ποὺ ἀνταμώνεις παντοῦ στὴν Ἑλλάδα, εἴτε στὰ λαγκάδια καὶ στὰ βουνὰ προσδιαβαίνεις εἴτε στὰ 3/4 τῆς ναυτικῆς χώρας τὰ θαλασσόβρεχτα, ὅπου στήριξε πάντα ὁ λαὸς τὴν πνευματικὴ ἀλήθειά του: ἵνα ειδῃς πῶς δεῖ ἐν οἴκῳ Θεοῦ ἀναστρέφεσθαι, ἥτις ἐστὶν ἐκκλησία Θεοῦ ζῶντος, στύλος καὶ ἑδραίωμα τῆς ἀληθείας.
Πίστη καὶ γλῶσσα, ξωμάχος καὶ ψαρὰς ἢ ναυτικός, τὰ δυὸ ἀρχικὰ κύτταρα τὰ ἀκατάλυτα, δεμένα σταυρωτὰ ὅπως τὸ λιοντάρι, ὁ ἄγγελος, τὸ μοσχάρι καὶ ὁ ἀετὸς ἀπάνω στὸ τετραβάγγελο ἢ ἀκόμα τὰ τέσσερα στοιχεῖα τὰ πρῶτα, τά πολυθρύλητα τέτταρα, πηγὲς ἀστέρευτες, στὴ ζωὴ καὶ στὸ θάνατο, πολύτρεχες νερομάνες ἑνὸς λαοῦ θεματοφύλακα μιάς ἀπὸ τὶς θαυμαστότερες θρησκεῖες καὶ γλῶσσες τοῦ κόσμου. […]
Βλέποντας τὰ ἀσβεστωμένα ξωκλήσια μας καὶ ξέροντας πώς, εἴτε μπαίνεις στὴν Ἁγιά-Σοφιὰ εἴτε στὸν αι-Γιώργη στὸ Ἀντικέρι, πνευματικὰ στὸ ἴδιο μέρος μπαίνεις, ἀναλογίζομαι τώρα ἀπὸ ἐδῶ μιὰ ἄλλη ὀρθόδοξη χώρα, ὄχι μικρὴ καὶ φτωχιά, ἀλλὰ μεγάλη καὶ πλούσια”.
Ζήσιμος Λορεντζάτος
Ἀπὸ τὸ βιβλίο Στου τιμονού το αυλάκι, εκδ. Δόμος
(Πηγή: Περιοδικό Πειραϊκή Εκκλησία, Ιούνιος 2025)
Δημοσιεύθηκε στις 17 Ιουλίου, 2026
«Εκείνος που κολακεύει είναι υπηρέτης των δαιμόνων, οδηγός προς την υπερηφάνεια, εξολοθρευτής της κατανύξεως, αφανιστής των καλών έργων, αποπλανητής από το σωστό δρόμο»
Άγιος Ιωάννης της Κλίμακος
Δημοσιεύθηκε στις 3 Αυγούστου, 2026
Ο άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς απέδωσε κάποτε στον σύγχρονο πολιτισμό τα χαρακτηριστικά ενός νεο-αρειανισμού. Σύμφωνα με τον Σέρβο αυτόν άγιο του 20ού αιώνα, στο βιβλίο του Άνθρωπος και Θεάνθρωπος, ο «αρειανισμός δεν έχει ακόμη ταφεί, σήμερα είναι περισσότερο της μόδας παρά ποτέ άλλοτε… Έχει διαχυθεί ως ψυχή στο σώμα της σύγχρονης Ευρώπης… Με τη ζύμη του αρειανισμού έχει ζυμωθεί και η φιλοσοφία της Ευρώπης και η επιστήμη της και ο πολιτισμός της και εν μέρει η θρησκεία της»[1]. Κατά τον άγιο Ιουστίνο, η πηγή αυτού του νεο-αρειανισμού είναι το γεγονός ότι ο δυτικός άνθρωπος κατέστησε τον εαυτό του μέτρο όλων των πραγμάτων και ο,τιδήποτε υπερχειλίζει και υπερβαίνει τον έλεγχό του το αρνείται και το απαξιώνει.
Στο πλαίσιο λοιπόν αυτό θα επιχειρήσουμε να προσδιορίσουμε ένα από τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά γνωρίσματα αυτού του πνεύματος, που θεωρούμε ότι είναι το πρωτείο της ευφυΐας και να το συνδέσουμε με κάποιες σκέψεις πάνω στη σύγχρονη φιλοσοφία και πράξη της εκπαίδευσης. Τι είναι άραγε το πρωτείο της ευφυΐας; Διαβάστε περισσότερα »
Δημοσιεύθηκε στις 2 Αυγούστου, 2026
Η στοιχειακή αποδόμηση του «εγώ» και του άλλου, την οποία καμία ιδεολογική επιλογή, κανένας δικαιωματισμός, λόμπι, πολιτική ή νομική απόφαση δεν μπορεί να εκλογικεύσει
Διαβάστε περισσότερα »
Δημοσιεύθηκε στις 2 Αυγούστου, 2026
Ο γνωστός Γάλλος λόγιος Εμμανουέλ Τοντ, συγγραφέας και του βιβλίου «Η ήττα της Δύσης» που κυκλοφορεί και στα ελληνικά (Έκδοση «Πεδίο») σε συνέντευξή που είχε δώσει στην γαλλική εφημερίδα «Λε Φιγκαρό» (13-14/1/2024, σελ. 18) μίλησε για την επερχόμενη τελική πτώση της Δύσης. Ως αιτία αυτής της εξέλιξης θεωρεί την κατάρρευση του προτεσταντισμού γενικώς και ειδικότερα, στις χώρες οι οποίες λόγω του κοσμικού πνεύματος και της «ηθικής» του αναπτύχθηκαν βιομηχανικά και οικονομικά, κάτι που περιγράφει ο Μαξ Βέμπερ στο βιβλίο του «Η προτεσταντική ηθική και το πνεύμα του καπιταλισμού». Υπενθυμίζεται ότι μεταξύ αυτών των χωρών είναι η Αγγλία, οι ΗΠΑ, η Γερμανία, και αυτές της Σκανδιναβίας.
Ο προτεσταντισμός, στους τύπους, λέγεται χριστιανικός. Στην ουσία του είναι ένα σύνολο διαφόρων κοσμικών «συλλόγων», του τύπου ροταριανών, σοροπτιμιστριών κ.α., και είναι πλήρως αφομοιωμένος στη μετανεωτερικότητα και στην εγωιστική αντίληψη του κόσμου. Σημειώνεται ότι στο αναφερθέν βιβλίο του ο αγνωστικιστής Βέμπερ προέβλεψε ότι οι επιστήμονες στη Δύση θα εξελιχθούν σε «επαγγελματίες δίχως συνείδηση, σε ηδονιστές χωρίς καρδιά και αυτά τα μηδενικά θα νομίζουν ότι είναι η πεμπτουσία της επιστήμης…».
Διαβάστε περισσότερα »
Δημοσιεύθηκε στις 1 Αυγούστου, 2026
Ἀποστολικό ἀνάγνωσμα (Α΄ Κορ. γ΄ 9-17)
«ἕκαστος δέ βλεπέτω πῶς ἐποικοδομεῖ…»
Ὁ Ἀπ. Παῦλος, μιλῶντας σήμερα γιά «ἐποικοδομή» καί γιά τό «θεμἐλιο» τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας, μᾶς βοηθεῖ νά συλλάβουμε Ὀρθόδοξα – ἐκκλησιαστικά τήν ἔννοια τῆς ἀνανεώσεως.
Διαβάστε περισσότερα »
Δημοσιεύθηκε στις 1 Αυγούστου, 2026
Επιλογή και διασκευή ψυχωφελών κειμένων από το βιβλίο “ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΩΤΗΡΙΑ” του μοναχού Αγαπίου Λάνδου του Κρητός
Νηστεία, ελεημοσύνη και προσευχή
Τρεις καλές αδελφές, που βοηθούν στη μετάνοια, είναι η νηστεία, η ελεημοσύνη και η προσευχή. Πρώτα-πρώτα, γιατί ορίζονται πολύ συχνά σαν επιτίμια. Έπειτα, γιατί είναι σπουδαίες αρετές και βασικά στοιχεία της νέας εν Χριστώ ζωής, που αρχίζει ο πιστός μετά την εξομολόγηση, καθώς ο ίδιος ο Κύριος τις ορίζει ως το τρίπτυχο “υποστύλωμα” του ευσεβούς βίου (βλ. Ματθ. 6:1-18 ). Και τέλος, γιατί αποτελούν τα πιο αποτελεσματικά όπλα στον πόλεμο εναντίον των τριών μεγάλων παθών: της υπερηφάνειας, της φιλαργυρίας και της φιληδονίας. Με τη νηστεία πολεμάει ο χριστιανός τη φιληδονία, με την ελεημοσύνη τη φιλαργυρία και με την προσευχή την υπερηφάνεια.
Θα μπορούσαμε όμως να πούμε, ότι μ΄αυτές τις τρεις αρετές προσφέρεται συνάμα και μια τριπλή θυσία από τον μετανοημένο χριστιανό στον πανάγαθο Θεό, θυσία τέλεια, μια και περιλαμβάνει όλα όσα έχει: Με τη νηστεία θυσιάζει τη σάρκα του, με την προσευχή δίνει την ψυχή του και με την ελεημοσύνη προσφέρει τα υλικά αγαθά του. Έτσι αναγνωρίζει έμπρακτα, πως όλα προέρχονται από το Θεό και ανήκουν σ΄Αυτόν. Διαβάστε περισσότερα »
