«Θα μας ζητηθεί να λογοδοτήσουμε όχι για κάθε λόγο και πράξη μας, αλλά και για κάθε χρόνο, ακόμη και για κάθε στιγμή και λεπτό της ώρας»
Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος
«Θα μας ζητηθεί να λογοδοτήσουμε όχι για κάθε λόγο και πράξη μας, αλλά και για κάθε χρόνο, ακόμη και για κάθε στιγμή και λεπτό της ώρας»
Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος
Εγωϊσμός – Ταπείνωση – Ποιμήν και ποίμνιο
«Πού βρίσκονται οι ψυχές των αμαρτωλών που πέθαναν αμετανόητοι και ασυγχώρητοι;»
Αθυμία, ακηδία, βιοτικές μέριμνες
Οργή – Πειρασμοί – Ειρήνη – Η νήψη – Αγώνας – Φόβος Θεού
Εμπιστοσύνη και ελπίδα στον Θεό. Προσευχή και θάρρος
Πώς ενεργεί η χάρη. Η ελεύθερη αποδοχή της από τον άνθρωπο.
Στάδια αναπτύξεως των παθών: λογισμοί, συναισθήματα και επιθυμίες
Η βραδυνή προσευχή ύστερα από μια κουραστική μέρα…
Τα τεχνάσματα του πονηρού και η αντιμετώπισή τους
Πνευματικά και κοσμικά αναγνώσματα
Πώς θα έχουμε πνευματική ωφέλεια από τις βιοτικές ασχολίες
Τα ουτοπικά όνειρα των νεωτεριστών
Συμβουλές για κάθε πνευματικό αγωνιστή. Ανοιξιάτικοι κίνδυνοι.
Ο πόλεμος με τα πάθη – Τι είναι ένα Ανάθεμα;
Αδιάλειπτη μνήμη του Θεού – Πότε η υπομονή είναι τέλεια
Η ψύχρανση του πνευματικού ζήλου και οι αιτίες της. Τι πρέπει να κάνουμε σε τέτοια περίπτωση
Τελευταίες συμβουλές πριν από την Εξομολόγηση και τη θεία Κοινωνία
Αποφασιστικότητα και αγωνιστικότητα
Η προσευχή για τους κεκοιμημένους αιρετικούς ή απίστους
Η ζωή του σώματος. Τα όργανα και οι ανάγκες του σώματος. Η φροντίδα για το σώμα
Πώς να σηκώνουμε την συκοφαντία – Οι αμφιβολίες για την πίστη μας
Στέρηση της ελευθερίας, υποκρισία και εγωισμός: μόνιμα χαρακτηριστικά της κοσμικής ζωής
Γιατί ο Χριστιανισμός δεν πρέπει να αλλάζει
Από το Θεό οι χαρές από το Θεό και οι θλίψεις
Η σημασία της προσευχής στον αγώνα εναντίον των εμπαθών λογισμών
Πώς να προσερχόμαστε στη θεία Κοινωνία
Όσο δεν ζεις πνευματικά, μην περιμένεις ευτυχία
Η συγκέντρωση του νου την ώρα τής προσευχής
Η μεταβλητότητα της εσωτερικής μας καταστάσεως
Η τυραννία των παθών – Σάββατο των Απόκρεω
Προετοιμασία για τα άχραντα μυστήρια. Ο τελωνισμός των ψυχών
Οι αδικίες παραχωρούνται από τον Θεό για το καλό του ανθρώπου
Ο καθένας κλείνεται στο καβούκι του και φροντίζει για το συμφέρον του
Λόγος περί μετανοίας (Αγ. Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ)
Το ευαγγέλιο της νίκης του Χριστού κατά των πειρασμών (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)
Ομιλία περί σκανδάλου (Νικηφόρος Θεοτόκης, Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως)
Αποστολικό ανάγνωσμα Κυριακής μετά τα Φώτα:
Ερμηνεία στην αποστολική περικοπή (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος)
Επιλογή και διασκευή ψυχωφελών κειμένων από το βιβλίο “ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΩΤΗΡΙΑ” του μοναχού Αγαπίου Λάνδου του Κρητός
Η φιλαργυρία
Το χρυσάφι, το ασήμι, τα πολύτιμα πετράδια και κάθε άλλο πολύτιμο πράγμα γεννάει στην καρδιά μας την περιέργεια και την επιθυμία να το δούμε. Από την όραση γεννιέται μέσα μας ο πόθος να τ΄αποκτήσουμε. Έτσι, όταν το βάλουμε στα χέρια μας, πέφτουμε στα δίχτυα της μισάδελφης φιλαργυρίας, που είναι μια αγάπη άλογη στο χρήμα, στην ύλη, και μια επιθυμία ακόρεστη, που σπρώχνει τον άνθρωπο στην απόκτηση όλο και μεγαλύτερου πλούτου.
Η Κυριακή μετά τα Φώτα, ιδιαίτερα χαρακτηρίζεται από το γεγονός ότι πλέον ο Κύριος ημών Ιησούς Χριστός, μετά την βάπτισή Του εις τον Ιορδάνη, μπαίνει πλέον εις το κήρυγμα, μπαίνει πλέον εις την δράση. Και βεβαίως, το χαρακτηριστικό κήρυγμα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού είναι το «μετανοείτε, ήγγικε γαρ η βασιλεία των Ουρανών» (Ματθ. 3:3). Όλη η αρχή και η μέση και το τέλος της πνευματικής μας ζωής και, αν θέλετε, η οδός δια της οποίας θα φτάσουμε εις το να ζήσουμε το μέτρο της ηλικίας του πληρώματος του Χριστού (Εφεσ. 4:13), να φτάσουμε δηλαδή να αποκτήσουμε τα χαρίσματα του Χριστού, να ολοκληρωθούμε σαν πνευματικοί άνθρωποι, να συγκροτηθούμε σαν χαριτωμένοι αγιοπνευματικοί άνθρωποι, σαν σκεύη εκλογής, γεμάτοι με τα χαρίσματα του Θεού, αυτή λοιπόν η οδός είναι μία: η μετάνοια. Μετάνοια σημαίνει μεταστροφή του νοός, αλλαγή του νοός μας.
Η πρωτιά, το να είναι κανείς πρώτος, είναι ένα όνειρο που τροφοδοτεί γενιές ανθρώπων. Από τους αρχαίους αθλητές της Ολυμπίας, μέχρι τους σύγχρονους επιστήμονες που ανακαλύπτουν νέους κόσμους, και τους καλλιτέχνες που συγκλονίζουν με το έργο τους, το να φτάσει κανείς στην κορυφή μοιάζει με απόδειξη δύναμης, ταλέντου και επιμονής. Όμως, πίσω από το στεφάνι της νίκης ή το βραβείο της διάκρισης, συχνά κρύβεται μια άλλη πραγματικότητα: η αγωνία, η μοναξιά, η υπερένταση, ακόμα και η απώλεια ισορροπίας.
Είναι άραγε ο στόχος της πρωτιάς από μόνος του υγιής; Ή μήπως αποτελεί μια παγίδα που εκτρέφει τον εγωισμό και στενεύει το βλέμμα μας;
Η Εκκλησία μάς προβάλλει σήμερα τη μορφή του Προδρόμου Ιωάννη, πρωταγωνιστή της Βαπτίσεως του Κυρίου.
Ο Βαπτιστής ήταν «η φωνή του Λόγου, ο λύχνος του φωτός, ο εωσφόρος, ο του ηλίου πρόδρομος» (Ειρμός Στ’ Ωδής Θεοφανείων). Ήταν δε «ενδεδυμένος τρίχας καμήλου και ζώνην δερματίνην περί την οσφύν αυτού, και εσθίων ακρίδας και μέλι άγριον». Οι συγκεκριμένες πρακτικές του θα μας δώσουν αφορμή ν’ ασχοληθούμε ακροθιγώς με τη σκληραγωγία του «σαρκίου», η οποία βοηθάει πολύ στην ανύψωση του πνεύματος.
Η εορτή των Θεοφανείων ονομάζεται και εορτή των Φώτων. Η πρώτη αυτή αποκάλυψη του Θεού ως Τριάδος (Τρι-ενότης) αποτελεί επίσης αποκάλυψη της ύπατης κλήσης του ανθρώπου, που καλείται να γίνει θέσει υιός Θεού, χρισμένος «χριστός» του Αγίου Πνεύματος και μέτοχος του τριαδικού Φωτός δια της συσσωματώσεως του εν Χριστώ στο μυστήριο του αγίου Βαπτίσματος, που καθιερώνεται την σημερινή ημέρα.