«Μακάριοι όσοι δεν κηρύττουν με λόγια το Ευαγγέλιο, αλλά το ζούνε και κηρύττουν με τη σιωπή τους, με τη Χάρη του Θεού, η οποία τους προδίδει»
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
Κυριακή Α’ Λουκά: Το αγαθόν ξεκίνημα (π. Αθανάσιος Μυτιληναίος)
Δημοσιεύθηκε στις 25 Σεπτεμβρίου, 2026
[Λουκά 5, 1-11]
[Απομαγνητοφωνημένη ομιλία που εκφωνήθηκε στην Ιερά Μονή Κομνηνείου Λαρίσης στις 25-9-1994]
Ήδη εισερχόμεθα, αγαπητοί μου, εις την ευαγγελικήν περίοδο του Λουκά. Τελείωσε του Ματθαίου και εισερχόμεθα, όπως σας είπα, στην ευαγγελικήν περίοδο του Λουκά. Εφεξής τα ευαγγελικά αναγνώσματα θα λαμβάνονται από τον Ευαγγελιστήν Λουκάν. Γι’ αυτό και η Εκκλησία μας θέτει στην πρώτη Κυριακή του Λουκά, σήμερα, περικοπή που αναφέρεται εις την αρχή του κηρύγματος του Ιησού.
Ο διασκορπισμός στην προσευχή († Γέροντας Γρηγόριος Παπασωτηρίου)
Δημοσιεύθηκε στις 24 Σεπτεμβρίου, 2026
Το πρόβλημα στην προσευχή είναι να μην ξεφεύγει η σκέψη σου, να μην απομακρύνεται από τα λόγια της. Όταν μπορείς στην αρχή και σκέπτεσαι μόνο τα λόγια και σου γίνει αυτό κατάσταση, τότε αρχίζεις και νιώθεις μέσα σου γλύκα, χαρά, ευχαρίστηση. Και έπειτα πια σιγά-σιγά εξοικειώνεσαι, συνηθίζεις, μαθαίνεις να βαδίζεις και το λες άνετα. Δεν φεύγει τόσο εύκολα η σκέψη σου. Και όσο προχωρείς, τόσο δυσκολώτερα φεύγει η σκέψη σου. Και έτσι περιορίζεσαι σε αυτές τις προσευχές. Δεν θέλεις να λες τίποτα άλλο. Όλα τα προβλήματά σου τακτοποιούνται λέγοντας δύο λέξεις, «Κύριε Ιησού Χριστέ, ελέησόν με» ή «Ο Θεός, ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ» ή «Δόξα Σοι, ο Θεός». Ή κάποιοι άλλοι έλεγαν έναν στίχο από τον ψαλμό «Μη ημίν, Κύριε, μη ημίν, αλλ’ η τω ονόματί σου δος δόξαν» (Ψαλμ. 113:9). Να, με μερικές λέξεις μόνο έκαναν μια συνεχή προσευχή.
Η εικόνα τής κοινωνίας μας και η Εκκλησία (Σεβ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου και Αγίου Βλασίου Ιερόθεος)
Δημοσιεύθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου, 2026
Καθημερινά δημοσιεύονται διάφορες ἀντικοινωνικές συμπεριφορές πού προκαλοῦν ὅλους μας, καί τό κοινωνικό περί δικαίου αἴσθημα. Δέν μποροῦν νά δικαιολογηθοῦν οἱ βίαιες συμπεριφορές ἀπό ἄνθρωπο σέ ἄνθρωπο, ἀλλά δέν μπορεῖ νά ἀμνηστευθῆ καί ἡ εἰκόνα τῆς κοινωνίας μας, τήν ὁποία ἔχουμε διαμορφώσει μέ τόν τρόπο μας.
Νομίζω, τό θέμα πού πρέπει νά ἀντιμετωπίση ἡ Ἐκκλησία καί ὅσο τό δυνατόν γρηγορότερα εἶναι ἡ ἐκκοσμίκευση ὄχι μόνον τῆς κοινωνίας, ἀλλά καί τῆς ἰδίας τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς. Τό λέγω αὐτό γιατί ἡ κοινωνία πού δέχεται διάφορες ἐπιδράσεις, λόγῳ τῆς παγκοσμιοποίησης, ἀλλάζει συνεχῶς καί ἀποεκκλησιοποιεῖται ἤ ἀποθρησκειοποιεῖται ἀπό τά διάφορα παραδοσιακά πρότυπα πού ἔχει. Αὐτό δέν μπορεῖ νά ἀναχαιτισθῆ μέ κοσμικούς τρόπους, καί αὐτό ἐπηρεάζει καί τά μέλη τῆς Ἐκκλησίας.
Μια σοβαρή απόκλιση της ΤΝ στα μαθηματικά
Δημοσιεύθηκε στις 23 Σεπτεμβρίου, 2026
Η παρούσα διακήρυξη γεννήθηκε μέσα σε μία εβδομάδα έντονων συζητήσεων μεταξύ των υπογραφόντων, ως άμεση απόκριση στα γεγονότα της 8ης Σεπτεμβρίου 2026.
Εκείνη την ημέρα, η OpenAI ανακοίνωσε ότι ένα σύστημα περίπου 10.000 αυτόνομων πρακτόρων ΤΝ, που εργάστηκαν επί 88 συνεχείς ώρες με υπολογιστικό κόστος εκατομμυρίων δολαρίων, παρήγαγε μια απόδειξη για το πρόβλημα της ύπαρξης και ομαλότητας των εξισώσεων Navier-Stokes –εξισώσεων που περιγράφουν τη ροή ρευστών και αποτελούν θεμέλιο της φυσικής και της μηχανικής εδώ και δύο αιώνες, χωρίς ωστόσο να έχει αποδειχθεί αν οι λύσεις τους παραμένουν πάντα σταθερές ή μπορούν να αποτύχουν σε ακραίες συνθήκες. Αυτό ακριβώς το ερώτημα, που μεταφράζεται σε αδυναμία πρόβλεψης της συμπεριφοράς ρευστών σε ακραίες συνθήκες, είναι ένα από τα επτά Προβλήματα της Χιλιετίας που έχει θέσει το Ινστιτούτο Μαθηματικών Clay με βραβείο ενός εκατομμυρίου δολαρίων για κάθε λύση.
Η ανακοίνωση αυτή συνοδεύτηκε αμέσως από έντονη αμφισβήτηση: ο μαθηματικός Tristan Buckmaster του NYU κατήγγειλε ότι πληροφορίες για την έρευνά του –που διεξήγαγε από κοινού με τον Levent Alpöge, μαθηματικό της Anthropic, και η οποία είχε ήδη σημειώσει σημαντική πρόοδο στο ίδιο πρόβλημα–διέρρευσαν στην OpenAI πριν από την ανακοίνωση, επηρεάζοντας ενδεχομένως τη διαδικασία απόδειξής της· κατήγγειλε επίσης ότι του ασκήθηκε πίεση να μην αποδώσει τη συνεισφορά του συνεργάτη του. Η OpenAI αρνήθηκε τους ισχυρισμούς.
Το Μετάλλιο Fields, που απονέμεται ανά τετραετία σε μαθηματικούς κάτω των σαράντα ετών, θεωρείται η ύψιστη διεθνής διάκριση στα μαθηματικά –και θεωρείται ισοδύναμο με το νόμπελ για τον κλάδο.
Στον πυρήνα της, η διακήρυξη δεν αντιτίθεται στη χρήση της ΤΝ στα μαθηματικά· διεκδικεί όμως ότι ο ρυθμός και η κατεύθυνση της μαθηματικής προόδου πρέπει να παραμείνουν υπό ανθρώπινο έλεγχο, και ότι μια απόδειξη που δεν μπορεί να εξηγηθεί, να διδαχθεί και να ενσωματωθεί στο σώμα της γνώσης από την κοινότητα των μαθηματικών, δεν συνιστά ακόμη κατανόηση –ανεξαρτήτως της τυπικής της ορθότητας.
Το γεγονός ότι 25 εν ζωή κάτοχοι του Μεταλλίου Fields –ανάμεσά τους οι Terence Tao, Peter Scholze και Maryna Viazovska– υπέγραψαν από κοινού την παρούσα διακήρυξη, δίνει στο κείμενο βαρύτητα που υπερβαίνει κατά πολύ οποιαδήποτε ατομική τοποθέτηση: πρόκειται για μια συλλογική, κατεπείγουσα προειδοποίηση εκ μέρους των πιο εξεχόντων εκπροσώπων του κλάδου, απευθυνόμενη τόσο στις εταιρείες ΤΝ όσο και στην κοινωνία στο σύνολό της.
ardin-rixi.gr
Όταν η ευλάβεια γίνεται είδωλο: η τιμή των αγίων και ο πειρασμός της ειδωλολατρίας (π. Δημήτριος Αρβανίτης)
Δημοσιεύθηκε στις 22 Σεπτεμβρίου, 2026
«Οἱ θεοὶ ὁμοιωθέντες ἀνθρώποις κατέβησαν πρὸς ἡμᾶς» φώναζε ενθουσιασμένο το πλήθος στα Λύστρα, έτοιμο να προσφέρει θυσίες στον Παύλο και στον Βαρνάβα. Και οι δύο απόστολοι έσχισαν τα ιμάτιά τους και όρμησαν μέσα στον όχλο κραυγάζοντας: «καὶ ἡμεῖς ὁμοιοπαθεῖς ἐσμεν ὑμῖν ἄνθρωποι» (Πράξ. 14, 15). Η σκηνή αυτή είναι ο καθρέφτης ενός πανάρχαιου πειρασμού που κατοικεί βαθιά μέσα μας: ο άνθρωπος θέλει να λατρεύει κάτι που να το βλέπει, να το αγγίζει, να το κουβαλά στην τσέπη του. Ο αόρατος Θεός τού φαίνεται μακρινός. Το ορατό είδωλο τον βολεύει. Η επικαιρότητα έδωσε πρόσφατα την αφορμή. Η περιφορά της ζακέτας του Αγίου Παϊσίου σε ενορίες, με ουρές πιστών να περιμένουν να την προσκυνήσουν, δίχασε. Καθαρή ειδωλολατρία, είπαν κάποιοι. Γνήσια ευλάβεια, απάντησαν άλλοι. Και οι δύο πλευρές όμως κινδυνεύουν να χάσουν το ουσιώδες, γιατί το ερώτημα δεν κρίνεται στο αντικείμενο. Κρίνεται στην καρδιά εκείνου που σκύβει να το ασπασθεί.
