«Θα μας ζητηθεί να λογοδοτήσουμε όχι για κάθε λόγο και πράξη μας, αλλά και για κάθε χρόνο, ακόμη και για κάθε στιγμή και λεπτό της ώρας»
Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος
«Θα μας ζητηθεί να λογοδοτήσουμε όχι για κάθε λόγο και πράξη μας, αλλά και για κάθε χρόνο, ακόμη και για κάθε στιγμή και λεπτό της ώρας»
Άγιος Γρηγόριος ο Θεολόγος
Θεραπεία των δέκα λεπρών – Ομιλία περί Ευχαριστίας (Αγ. Νικόδημος Αγιορείτης)
Για την θεραπεία των δέκα λεπρών (Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας)
Η θεραπεία των δέκα λεπρών (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)
Ερμηνεία του Ευαγγελίου (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)
Ομιλία περί ευχαριστίας (Νικηφόρος Θεοτόκης, Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως)
Ομιλία 61η: Στη ΙΒ’ Κυριακή του Λουκά για τους δέκα λεπρούς (Αγ. Γρηγόριος Παλαμάς)
Περί των δέκα λεπρών (Θεοφύλακτος, Αρχιεπίσκοπος Βουλγαρίας)
Διδαχή για την ευχαριστία και τη δοξολογία τού Θεού (Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ)
Ομιλία για την ευγνωμοσύνη († Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom)
Η θεραπεία των δέκα λεπρών († Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom)
Θεραπεία των δέκα λεπρών
(Λουκά ιζ’ 12-19)
– Γιατί ο Ιησούς στέλνει τους δέκα λεπρούς στους ιερείς;
– Έχει ανάγκη από τις ευχαριστίες μας ο Θεός;
– Γιατί σημειώνεται ότι ο ένας από τους λεπρούς που ευχαρίστησε τον Θεάνθρωπο ήταν Σαμαρείτης;
– Οι υπόλοιποι εννέα λεπροί που δεν ευχαρίστησαν τον Ιησού, δεν πίστευαν σε Αυτόν;
«Οὐδεὶς ἀχαριστώτερος τοῦ εὐεργετηθέντος» καὶ μάλιστα «οὐδεὶς ἀσφαλέστερος ἐχθρὸς τοῦ εὐεργετηθέντος», ἔλεγαν οἱ σοφοί μας πρόγονοι, γιὰ νὰ ψέξουν τὸ πάθος τῆς ἀχαριστίας καὶ νὰ τονίσουν τὴν τάση τοῦ εὐεργετημένου νὰ διακόπτει, κάποτε, κάθε ἐπικοινωνία μὲ τὸν εὐεργέτη του. Κι αὐτό, γιὰ νὰ μὴν χρειαστῆ νὰ πῆ εὐχαριστῶ καὶ νὰ ἐκφράσῃ τὴν εὐγνωμοσύνη του. Φτάνῃ δὲ ἀκόμη καὶ στὸ σημεῖο νὰ τὸν ἐχθρεύεται γιὰ τὴν ἀνωτερότητά του!
Ἔτσι καὶ στὴν περικοπὴ τῶν δέκα λεπρῶν (Λουκ. ιζ’ 12-19). Μετὰ ἀπὸ τὴν θεραπεία των ἀπὸ τὸν Κύριο μόνον ὁ ἕνας «θυμήθηκε» νὰ ἐπιστρέψῃ, γιὰ νὰ Τὸν εὐχαριστήσῃ. Οἱ ἄλλοι ἐννέα δὲν αἰσθάνθηκαν τὴν ἀνάγκη νὰ τὸ κάνουν.
Με αφορμή τα 33 χρόνια από την κοίμηση του Ν. Γ. Πεντζίκη (13 Ιανουαρίου 1993), δημοσιεύουμε το παρόν άρθρο του π. Βασιλείου Γοντικάκη, που είχε γραφεί για την πρώτη έκδοση του βιβλίου τού Πεντζίκη “Ομιλήματα” (1972) και είχε πρωτοδημοσιευθεί στο περιοδικό “Ευθύνη”.
Συνέντευξη π. Ζαχαρία Ζάχαρου (στα ελληνικά) για το μυστήριο της εν Χριστώ ζωής