«Αυτή είναι η έννοια του να σταυρώσει κανείς τη σάρκα με τα πάθη: να γίνει ο άνθρωπος εντελώς αδρανής προς οτιδήποτε δεν ευαρεστεί τον Θεό»
Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς
«Αυτή είναι η έννοια του να σταυρώσει κανείς τη σάρκα με τα πάθη: να γίνει ο άνθρωπος εντελώς αδρανής προς οτιδήποτε δεν ευαρεστεί τον Θεό»
Άγιος Γρηγόριος Παλαμάς
Ομιλία εις τον Τίμιο και Ζωοποιό Σταυρό (Αγ. Γρηγόριος Παλαμάς)
Ομιλία εις την Γ΄ Κυριακήν των Νηστειών (Αγ. Ιουστίνος Πόποβιτς)
«Ὅστις θέλει ὀπίσω μου ἐλθεῖν» (Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς)
Λόγος εις την Γ’ Κυριακή των Νηστειών (της Σταυροπροσκυνήσεως) (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)
Ο Σταυρός του Χριστού και o σταυρός του κάθε ανθρώπου (Αγ. Ιγνάτιος Μπριαντσιανίνωφ)
Λόγος την Γ’ Κυριακή των Νηστειών για την άρση του σταυρού (Άγιος Ιγνάτιος Μπριαντσανίνωφ)
Εις την Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως (Άγιος Λουκάς, Αρχιεπίσκοπος Κριμαίας)
Ο Σταυρός του Κυρίου μας πηγή ζωής και σωτηρίας († Αρχ. Χριστόδουλος Φάσσος)
Η Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως (Lev Gillet, μοναχός της Ανατολικής Εκκλησίας)
Κυριακή της Σταυροπροσκυνήσεως († Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom)
Ο Σταυρός, το θεμέλιον της Σωτηρίας (π. Αθανάσιος Μυτιληναίος)
Αποστολικό Ανάγνωσμα:
Ερμηνεία της Αποστολικής περικοπής (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος)
Τὸ τραγούδι «Φέρτο» ποὺ θὰ ἐκπροσωπήσει φέτος τὴν Ἑλλάδα στὸν διαγωνισμὸ τῆς Γιουροβίζιον (Eurovision), προκάλεσε ποικίλες ἀντιδράσεις. Ὅμως, πέρα ἀπὸ τὴν ἐπιφανειακὴ ἀνάγνωση τῶν στίχων καί τῆς ὃλης σύλληψης (concept) τοῦ ἒργου, ὀφείλουμε νὰ προσεγγίσουμε βαθύτερα τὸ κοινωνικὸ καὶ ὑπαρξιακὸ πλαίσιο μέσα στὸ ὁποῖο γεννήθηκε.
Ἀγαπητοί μου χριστιανοί,
Ἡ Κυριακή, εἶναι ἡ πρώτη ἡμέρα τῆς ἑβδομάδος καί ἔλαβε τό ὄνομα ἀπό τόν Κύριον, τόν Χριστόν, ἡμέρα, ὡς ἀφιερωμένη στήν ἀνάμνηση τῆς Ἀναστάσεώς Του. Ἑορταστικῶς, μάλιστα ἡ Κυριακή εἶναι ἡ ἀρχαιοτέρα τῶν χριστιανικῶν ἑορτῶν. Ἑορταζόταν ἀπό τούς πρώτους χριστιανούς ὡς χαρμόσυνος ἡμέρα, κατά τήν ὁποία οἱ χριστιανοί συνήθιζαν νά συνέρχωνται γιά νά τελέσουν τήν Θ. Λειτουργία. Διαβάζουμε στό ἀρχαιότατο κείμενο, τίς «Ἀποστολικές Διαταγές»: «Τήν ἀναστάσιμον τοῦ Κυρίου ἡμέραν τήν Κυριακήν φαμέν, συνέρχεσθε ἀδιαλείπτως, εὐχαριστοῦντες τῷ Θεῷ» (κεφ. Ζ’,λ’).
Προβάλλεται, λοιπόν, ἐπιτακτική ἡ ἀνάγκη τῆς καλλιέργειας τῆς συνειδήσεως, ὅτι ἡ Κυριακή εἶναι μία ξεχωριστή ἡμέρα τῆς ἑβδομάδος, τήν ὁποία οἱ πιστοί ὀφείλουν νά τήν τιμοῦν, ὅπως ἁρμόζει στήν χριστιανική διδασκαλία. Καί ἡ ὑψίστη τιμή, εἶναι ὁ ἐκκλησιασμός.
Εκπομπή Καρδιακός Λόγος – Πεμπτουσία TV #14
Συζητώντας με τον Πανιερώτατο Μητροπολίτη Λεμεσού κ. Αθανάσιο, με βάση την Ευαγγελική Περικοπή της Κυριακής, εξερευνούμε δρόμους προς την πνευματική “βαθιά” καρδιά, τον εσωτερικό άνθρωπο, το κέντρο της προσωπικότητός του, τα ίχνη της παρουσίας του Κυρίου μέσα μας. Συντονίζει ο Νικόλαος Γκουράρος.
Πώς θα απαρνηθούμε τον εαυτόν μας για να σηκώσουμε τον Σταυρό μας και πως συνδέεται αυτό με την συνείδηση μας;
Γιατί για να ομοιάσουμε μαζί Του, πρέπει να αντιμετωπίσουμε όχι μόνο την δόξα αλλά και το σταυρό και το πάθος;
Τελικά είναι προϋπόθεση ο διωγμός για την πνευματική μας ζωή;
Tι είδους ψυχή πρέπει να χάσει ο άνθρωπος για να κερδίσει την ψυχή του;
Όταν κοιτάζουμε την εικόνα του Εσταυρωμένου πάνω στον Σταυρό τι πρέπει να βλέπουμε προσωπικά;
Ο Σταυρός είναι πρόσωπο; Τον επικαλούμαστε ως πρόσωπο.
Πώς θα έχουμε αίσθηση των καθηκόντων μας έναντι του Σταυρού και της Αναστάσεως;
Γιατί η καλοσύνη ξεσήκωσε όχι μόνο αντίθεση αλλά και μίσος;
Η ψευδοκαλοσύνη είναι Σταυρός;
Πώς θα σταματήσουμε να εξηγούμε τα πάντα ορθολογιστικά και να ζεσταινόμαστε με την ελπίδα της Αναστάσεως;
Τι θα πούμε στον εαυτό μας σταμάτα να σκέφτεσαι με την λογική;
Επιλογή και διασκευή ψυχωφελών κειμένων από το βιβλίο “ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΩΤΗΡΙΑ” του μοναχού Αγαπίου Λάνδου του Κρητός
Οι θλίψεις στη ζωή μας
Όλοι σχεδόν οι άνθρωποι υποφέρουν από διάφορες θλίψεις – φτώχεια, στενοχώρια, διωγμούς, συκοφαντίες, αρρώστιες. Αυτό τους κάνει να βαρυγγωμούν και να παραπονιούνται στον Κύριο, μη γνωρίζοντας πόσο ευεργετούνται από την ευσπλαχνία Του και τη δικαιοκρισία Του. Μερικοί μάλιστα, χτυπημένοι από βαρειά συμφορά ή αθεράπευτη ασθένεια, φτάνουν να βλαστημούν, οι ασύνετοι, και το Θεό και τη “μοίρα” τους και την ώρα που γεννήθηκαν! Και δεν καταλαβαίνουν πως αυτή ακριβώς είναι η μεγαλύτερη συμφορά τους, γιατί, με την ανυπομονησία και τη δυσφορία και την οργή και τις βλαστήμιες τους, βλάπτουν θανάσιμα την ψυχή τους και στερούνται το πιο μεγάλο αγαθό, την ουράνια βασιλεία. Έτσι ζημιώνονται διπλά, γιατί και στη ζωή αυτή υποφέρουν, αλλά και στην άλλη θα βασανίζονται αιώνια.
«Δεῦτε πρός με πάντες οἱ κοπιῶντες καὶ πεφορτισμένοι, κἀγὼ ἀναπαύσω ὑμᾶς. ἄρατε τὸν ζυγόν μου ἐφ᾿ ὑμᾶς καὶ μάθετε ἀπ᾿ ἐμοῦ, ὅτι πρᾷός εἰμι καὶ ταπεινὸς τῇ καρδίᾳ, καὶ εὑρήσετε ἀνάπαυσιν ταῖς ψυχαῖς ὑμῶν· ὁ γὰρ ζυγός μου χρηστὸς καὶ τὸ φορτίον μου ἐλαφρόν ἐστιν» (Ματθ. 11, 28-30).
Μεγάλη είναι η αγκαλιά του Κυρίου μας Ιησού Χριστού. Τόσο μεγάλη που δεν μπορούμε να φανταστούμε. Ο Κύριος έχει στην αγκαλιά του όλους όσους υποφέρουν στη ζωή τους από τις θλίψεις και τις στενοχώριες. Τι βάθος έχει η καρδιά Του και πόσο δυνατή είναι η αγάπη Του αν μπορεί όλους αυτούς που κοπιάζουν και είναι φορτωμένοι να τους αναπαύσει, να τους παρηγορήσει και να τους δώσει δύναμη να υπομένουν τις θλίψεις και να μην απελπίζονται όταν αδικούνται στη ζωή τους.