«Μακάριοι όσοι δεν κηρύττουν με λόγια το Ευαγγέλιο, αλλά το ζούνε και κηρύττουν με τη σιωπή τους, με τη Χάρη του Θεού, η οποία τους προδίδει»
Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης
Κυριακή Β’ Λουκά: Όταν υπάρχει η αγάπη, οι οικτιρμοί, η φιλανθρωπία και το δόσιμο αυτής της χάρης, [τότε] δεν έχεις κανένα δικαίωμα († π. Κωνσταντίνος Στρατηγόπουλος)
Δημοσιεύθηκε στις 2 Οκτωβρίου, 2026
(Ἐκ τοῦ κατὰ Λουκᾶν στ΄ 31 – 36)
Απομαγνητοφωνημένη ομιλίατου π. Κωνσταντίνου Στρατηγόπουλου, στα πλαίσια της ερμηνείας που έγινε στο κήρυγμα της Κυριακής 28 Σεπτεμβρίου του 2003
Σε μια εποχή που όλα τα ιδανικά και οι μεγάλες αξίες, οι πανανθρώπινες αξίες, εμπορευματοποιούνται, αγοράζονται και πουλιούνται, έρχεται ο σημερινός ευαγγελικός λόγος να αφήσει ένα άλλο άρωμα, μια άλλη πινελιά και να δώσει μια άλλη απάντηση σε αυτή την ουσιαστική καταστροφή που έρχεται πάνω στο κοινωνικό σώμα της Εκκλησίας μας, με την απόλυτη εμπορευματοποίηση και ανταλλακτικότητα των πραγμάτων. Και παίρνει τρία επίπεδα ο Χριστός στο ευαγγελικό κείμενο που ακούσαμε πριν από λίγο και πολύ απλά τα προσεγγίζει. Τρεις καταστάσεις ανέλυσε, μη ανταλλακτικότητας, ρωτώντας φυσικά και ένα ερώτημα: Τι χάρη έχετε αν, έτσι, αγαπάτε μόνο αυτούς που σας αγαπούν; Τι χάρη έχετε αν αγαθοποιείτε, αν κάνετε καλό μόνο σε αυτούς που κάνουν καλό; Ή αν δανείζετε μόνο σε αυτούς που σας δανείζουν; Τρεις λέξεις ουσιαστικές, που ουσιαστικά, αν τις προσεγγίσουμε για λίγο, μπορούν να δώσουν λίγο φως και λίγη διέξοδο σε αυτή τη μαυρίλα που έχει καταλάβει τα ανθρώπινα δεδομένα και τις ανθρώπινες σχέσεις με αυτή την απόλυτη εμπορευματοποίηση των πραγμάτων.
Ευτυχία ή Χαρά; Μια λησμονημένη διάκριση
Δημοσιεύθηκε στις 1 Οκτωβρίου, 2026
Η κοινωνία προβάλλει την υποχρέωση να είμαστε «ευτυχισμένοι»,
ενώ η εσωτερική πραγματικότητα μπορεί να είναι διαφορετική
Ζούμε σε μια εποχή, όπου η «ευτυχία» έχει αναχθεί σε ύψιστο στόχο. Βιβλία αυτοβελτίωσης, διαφημίσεις, μέσα κοινωνικής δικτύωσης και σύγχρονες ιδεολογίες υπόσχονται έναν δρόμο προς την ευτυχία μέσω της επιτυχίας, της κατανάλωσης, των εμπειριών ή της συνεχούς ικανοποίησης των επιθυμιών μας. Εν τούτοις, όσο περισσότερο η κοινωνία μας αναζητεί την ευτυχία, τόσο περισσότερο φαίνεται να αυξάνονται το άγχος, η μοναξιά, η απογοήτευση και οι ποικίλες ψυχοσωματικές παθήσεις.
Μήπως λοιπόν αναζητούμε κάτι διαφορετικό, από αυτό που έχει πραγματικά ανάγκη η ανθρώπινη ψυχή;
Κοινωνική κατάψυξη ωαρίων: Σανίδα σωτηρίας ή μια καλά στημένη «παγίδα» για την γυναίκα; (Roberta Villa, MD)
Δημοσιεύθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου, 2026
Σχόλιο «Μαμά, Μπαμπάς και Παιδιά»: Πολλοί υποστηρίζουν ότι η κατάψυξη ωαρίων για κοινωνικούς λόγους βοηθά την γυναίκα να αποκτήσει παιδιά. Άλλοι ότι μπορεί να λύσει το δημογραφικό. Κάποιοι διατείνονται ότι δίνει στις γυναίκες αναπαραγωγική ανεξαρτησία και επιλογές οικογενειακού προγραμματισμού. Ορισμένοι αντιλαμβάνονται κάτι περισσότερο… Το παρόν άρθρο, από την ιατρική ιστοσελίδα Medscape, ρίχνει ακτίνα φωτός προς αυτή την αμφιλεγόμενη μέθοδο και τοποθετεί την «αξία» της στην πραγματική της θέση.
Η υπόσχεση για παράταση της γονιμότητας, τα κρυφά κόστη και το μεγάλο παράδοξο: Ποιες κερδίζουν τελικά και πώς μια ιατρική μέθοδος μετατράπηκε σε βιομηχανία εκατομμυρίων;
Η βουλευτής των ΗΠΑ Alexandria Ocasio-Cortez αποκάλυψε ότι, στα 36 της, αποφάσισε να καταψύξει τα ωάριά της. Με ένα βίντεο στα κοινωνικά δίκτυα, επανέφερε στο προσκήνιο το ζήτημα της κοινωνικής κατάψυξης ωαρίων. Ο όρος αναφέρεται στην κρυοσυντήρηση ωαρίων για μη ιατρικούς λόγους, μέθοδος που επιτρέπει στις γυναίκες να αναβάλουν την εγκυμοσύνη μέχρι να νιώσουν προσωπικά πιο έτοιμες, μέχρι να βρουν το κατάλληλο άτομο για να κάνουν μαζί του ένα παιδί ή μέχρι να επιτύχουν καλύτερη οικονομική ή επαγγελματική σταθερότητα.
Τι έχουν τα έρμα και ψοφάνε ή γιατί τα παιδιά μας έχουν τόσο χαμηλές επιδόσεις στην κατανόηση κειμένου, στα μαθηματικά και στις φυσικές επιστήμες; (Τάσος Χατζηαναστασίου, Δρ Ιστορίας – εκπαιδευτικός)
Δημοσιεύθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου, 2026
Έχουμε δαιμονοποιήσει και την αποστήθιση, λες και η ανθρώπινη πρόοδος αλλά και η καθημερινότητά μας δε στηρίζεται σε όσα αποθηκεύουμε στη μνήμη μας
Πραγματικά έχω βαρεθεί να διαβάζω με αφορμή τις επιδόσεις των Ελλήνων μαθητών στους διεθνείς διαγωνισμούς, σπουδαιοφανείς ανοησίες για τους λόγους της εμπειρικά και ποσοτικά εμφανούς αποτυχίας του ελληνικού εκπαιδευτικού συστήματος.
Όχι φταίνε τα προγράμματα, όχι φταίνε οι μέθοδοι διδασκαλίας, όχι φταίνε τα βιβλία, η παπαγαλία, ο καπιταλισμός και εσχάτως τα κινητά και η τεχνητή νοημοσύνη.
Αναμφίβολα, κάθε ένας από τους παραπάνω παράγοντες ευθύνεται, άλλος περισσότερο άλλος λιγότερο, για το χάλι της εκπαίδευσης.
Αλλά η βασική αιτία είναι ότι Διαβάστε περισσότερα »
Με μια ματιά στην εποχή μας (Γιώργης Μανουσάκης)
Δημοσιεύθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου, 2026
Όσοι γεννηθήκαμε το α΄ μισό του 20ού αιώνα αισθανόμαστε πολλές φορές σα νά ’χομε μετοικήσει ακούσια σ’ έναν κόσμο που ελάχιστα μοιάζει μ’ εκείνον των παιδικών και των εφηβικών μας χρόνων. Σα να βρισκόμαστε όχι απλώς δεκαετίες μακριά απ’ αυτόν αλλά αιώνες.
Πολλοί μιλούνε για πρόοδο της ανθρωπότητας. Σίγουρα υπάρχει πρόοδος και μεγάλη στις θετικές επιστήμες: στη Φυσική και στην Αστροφυσική, στη Χημεία, στη Βιολογία, στην Ιατρική, στις τεχνικές κατασκευές. Αν κοιτάξομε όμως τη βιοθεωρία μας, τις κοινωνικές σχέσεις, την ηθική, την αισθητική, θα δούμε ότι όχι μόνο η κατάσταση παραμένει στάσιμη σ’ αυτές, αλλά ότι συχνά έχομε μιαν οπισθοδρόμηση.
