«Η αρχή της σοφίας του Θεού είναι η πραότητα και η επιείκεια, που πηγάζουν από μεγάλη ψυχή, η οποία μπορεί να βαστάζει τις αδυναμίες των ανθρώπων»
Άγιος Ισαάκ ο Σύρος
† Κυριακή Ασώτου
Δημοσιεύθηκε στις 6 Φεβρουαρίου, 2026
Κυριακή του Ασώτου (Αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος)
Στην παραβολή του Κυρίου περί του ασώτου (Αγ. Γρηγόριος ο Παλαμάς)
Για την παραβολή του Ασώτου (Άγιος Κύριλλος, αρχιεπίσκοπος Αλεξανδρείας)
Ομιλία εις την Κυριακήν του Ασώτου (Αγ. Ιουστίνος Πόποβιτς)
Η αποδημία σε μακρινή χώρα (Άγιος Θεοφύλακτος, Αρχιεπίσκοπος Βουλγαρίας)
Στην παραβολή του Ασώτου (Άγιος Νικόδημος Αγιορείτης)
Ομιλία στην Κυριακή του Ασώτου (Άγιος Νικόλαος Βελιμίροβιτς)
Η αγάπη του Ουράνιου Πατέρα (Γέροντας Εφραίμ Φιλοθεΐτης)
Εις την Κυριακή του Ασώτου († Αρχ. Γεώργιος Καψάνης, Προηγούμενος Ι. Μ. Γρηγορίου Αγίου Όρους)
Κυριακή του Ασώτου († Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom)
Ο πολυεύσπλαχνος πατέρας († Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης)
Αποστολικό Ανάγνωσμα:
Κυριακή Ασώτου: Ομιλία περί του κανόνος της μετανοίας και εξομολογήσεως (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)
Δημοσιεύθηκε στις 7 Φεβρουαρίου, 2026
(Λουκ. ιε’ 11-32)
– Ποιος είναι ο τύπος της αληθινής μετάνοιας και εξομολογήσεως;
– Ποια είναι η αρχή της μετάνοιας;
– Πριν την εξομολόγηση θα πρέπει κανείς να εξετάζει με πολλή σκέψη την συνείδησή του.
– Πότε μετανοεί κανείς πραγματικά;
– Η ευσπλαγχνία του Θεού είναι άπειρη. Ποιους όμως ευσπλαγχνίζεται;
Άλλο Εκκλησία, άλλο κλήρος (Αρχιμ. Βασίλειος Μπακογιάννης)
Δημοσιεύθηκε στις 7 Φεβρουαρίου, 2026
Δέν ὑπάρχει Ἐκκλησία χωρίς τόν κλῆρο. Ὅμως, ἄλλο Ἐκκλησία, ἄλλο κλῆρος. «Εὐτυχῶς…!».
Πώς Θα Σωθούμε: “Η γαστριμαργία” (Ιερά Μονή Παρακλήτου)
Δημοσιεύθηκε στις 7 Φεβρουαρίου, 2026
Επιλογή και διασκευή ψυχωφελών κειμένων από το βιβλίο “ΑΜΑΡΤΩΛΩΝ ΣΩΤΗΡΙΑ” του μοναχού Αγαπίου Λάνδου του Κρητός
Η γαστριμαργία
Η γαστριμαργία είναι ένα ελάττωμα, ένα πάθος, που μας παρακινεί να τρώμε και να πίνουμε περισσότερο απ΄ όσο χρειάζεται το σώμα μας για να συντηρηθεί. Οι άγιοι Πατέρες, και μάλιστα ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος, λένε ότι πρόκειται για βαρειά αμαρτία, όπως αποδεικνύεται από την ιστορία του ανθρωπίνου γένους: Αυτή εξόρισε τον Αδάμ από τον παράδεισο, αυτή προκάλεσε τον μεγάλο κατακλυσμό, αυτή έκανε τους Ισραηλίτες ειδωλολάτρες, αυτή έριξε τους ανθρώπους σε μύρια άλλα κακά.
Η γαστριμαργία είναι η θύρα, μέσ΄από την οποία περνούν πολλά πάθη και αμαρτήματα, με πρώτη την πορνεία, όπως γράψαμε στο σχετικό κεφάλαιο. Όποιος, λοιπόν, νικήσει τη γαστριμαργία, πολύ εύκολα θα νικήσει στη συνέχεια και τ΄άλλα πάθη, που αυτή τρέφει.
Στη γαστριμαργία συνήθως πέφτουμε με πέντε τρόπους, δηλαδή σε σχέση
Κυριακή Ασώτου: Ο άγιος άσωτος († Μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης)
Δημοσιεύθηκε στις 6 Φεβρουαρίου, 2026
«Ἄσωτος εἴ τις, ὡς ἐγώ, θαρρῶν ἴθι˙
θείου γὰρ οἴκτου πᾶσα ἤνοικται θύρα».
Αυτό είναι το δίστιχο της σημερινής ημέρας του υπομνήματος που έχει εξαιρετική σημασία για την όλη πορεία μας, την απαραίτητη προσωπική μας μετάνοια, ενώπιον της ολάνοικτης θύρας της αγάπης του ουράνιου πατέρα μας. Η ανυπέρβλητη ευσπλαχνία του δίνει μεγάλο θάρρος και στους πιο μεγάλους αμαρτωλούς.
Αν το βάπτισμα του Ιωάννη έδινε άφεση αμαρτιών, ποια η διαφορά του προς το βάπτισμα του Κυρίου; (Μέγας Φώτιος, Πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως)
Δημοσιεύθηκε στις 5 Φεβρουαρίου, 2026
ΕΡΩΤΗΣΗ 29η: Δέν εἶναι βέβαια ἄγνωστο, ὅτι ὁ κάτοχος τῆς θείας σοφίας Λουκᾶς ἀναγράφει μιά τέτοια φράση στίς εὐαγγελικές διηγήσεις πού συνέγραψε, ὅτι ὅμως τό βάπτισμα, τό ὁποῖο ἐπιτελοῦσε ὁ ἱερουργός ’Ιωάννης, ἔδινε τήν ἄφεση, δέν εἶναι ἀκόμα ὅμοια φανερό. Πλήν ὅμως πρέπει αὐτό νά τό ἀναλύσομε λεπτομερέστερα στή συνέχεια. Ὁ θεῖος πάλι Ματθαῖος λέει, ἄν καί δέν ἀναφέρει στό λόγο του τό «πρός ἄφεση ἁμαρτιῶν», ἀλλ’ ὅμως μ’ αὐτά πού λέγει, «ἐξομολογούμενοι τίς ἁμαρτίες τους», κι αὐτός μᾶς δίνει τό δικαίωμα νά σκεφτοῦμε, ὅτι τό βάπτισμά του ἀφοροῦσε ἄφεση τῶν ἁμαρτιῶν. Γιά τίς πράξεις δηλαδή πού γίνεται ἡ ἐξομολόγηση, ἄν αὐτή δέν γίνεται στά χαμένα καί εἶναι καταδίκη καί διαπόμπευση αὐτῶν, αὐτῶν τῶν πράξεων κερδίζομε καί τήν ἄφεση. Ἔτσι λοιπόν μιλά καί ὁ θεολόγος πού προέρχεται ἀπό τούς τελῶνες. Ὁ μακάριος Μάρκος πάλι ἀπέχει τόσο πολύ ἀπό τό νά διαφωνεῖ μέ τόν θεορρήμονα Λουκᾶ, ὥστε μπορεῖ νά θεωρηθεῖ, ὄχι ἀδικαιολόγητα, καί πηγή τῶν λόγων του.
