«Μην απελπίζεσαι. Ο Χριστός δεν ήρθε για τους τέλειους, αλλά για τους πληγωμένους, τους κουρασμένους, τους απογοητευμένους. Εκεί όπου εσύ βλέπεις σκοτάδι, ο Χριστός ανάβει φως. Μείνε στην προσευχή και η ελπίδα θα ανθίσει πάλι στην καρδιά σου»
Όσιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης
Διδαχή εις την παραβολήν του Σπορέως (Αγ. Κοσμάς ο Αιτωλός)
Κυριακή Δ’ Λουκά (Άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος)
Λόγος στο ευαγγέλιο που λέγει «βγήκε ο σπορέας να σπείρει τον σπόρο του» (Αγ. Γρηγόριος Παλαμάς)
Η παραβολή του σπορέως (Άγιος Κύριλλος Αλεξανδρείας)
Περί του Καλού Σπορέως († Αρχ. Γεώργιος Καψάνης, Προηγούμενος Ι. Μ. Γρηγορίου Αγίου Όρους)
Παραβολή του σπορέως († Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom)
Χρήση και αξία της παραβολής (π. Αθανάσιος Μυτιληναίος)
Ο Σπορέας και οι Σπορείς (π. Αθανάσιος Μυτιληναίος)
Αποστολικό ανάγνωσμα Κυριακής των Πατέρων της Ζ’ Οικουμενικής Συνόδου:
Ποια είναι τα πραγματικά ποσοστά επιτυχίας, οι άγνωστοι κίνδυνοι για την υγεία των παιδιών και το «ανεπίλυτο τραύμα» των γονέων που αποσιωπάται. Είναι λάθος να προωθούνται οι τεχνικές ART ως ασφαλείς και ισότιμες με την φυσική απόκτηση παιδιών.
Η ραγδαία εξάπλωση των Τεχνολογιών Υποβοηθούμενης Αναπαραγωγής (Assisted Reproduction Technologies – ART) τις τελευταίες δεκαετίες αναδιαμόρφωσε ριζικά τον τρόπο με τον οποίο η κοινωνία αντιλαμβάνεται την υπογονιμότητα, την μητρότητα και την πατρότητα. Αυτό που αρχικά παρουσιάστηκε ως μια κατ΄εξαίρεση ιατρική παρέμβαση, κατάφερε να αναχθεί σταδιακά σε μια «κανονική» λύση για όσους επιθυμούν να αποκτήσουν παιδιά. Περισσότερα από 15 εκ. παιδιά έχουν γεννηθεί ως σήμερα, μέσω ART σε όλο τον κόσμο. Σε χώρες όπως η Ισπανία, οι γεννήσεις με αυτές τις τεχνικές αντιπροσωπεύουν σχεδόν το 14% όλων των νεογνών, στις ΗΠΑ αντιπροσωπεύουν περίπου το 2,6% των ετήσιων γεννήσεων, ενώ στην Ελλάδα γεννώνται περί τα 5 – 6000 παιδιά ετησίως, σε συνολικό αριθμό 65-70.000 δηλ. αντιπροσωπεύουν το 7,5%-8,6% των γεννήσεων. (1)
Ωστόσο, αυτή η κανονικοποίηση συνοδεύεται από ένα σοβαρό κενό ενημέρωσης σε δύο θεμελιώδη ζητήματα: σχετικά με τα πραγματικά ποσοστά επιτυχίας αυτών των τεχνικών και σχετικά με τους κινδύνους για την υγεία που προκαλούν στα παιδιά. Αυτές οι παραλείψεις εγείρουν σημαντικά ερωτήματα στην ιατρική, για τις οικογενειακές μελέτες, την δημόσια υγεία, την ηθική της λήψης αποφάσεων για την αναπαραγωγική ικανότητα, ακόμη και στην προοπτική μελλοντικών συλλογικών δικαστικών αποζημιώσεων.
ΑΠ.: Τη μνήμη του Θεού τη διώχνουν η πολυλογία, η εμπαθής προσκόλληση σε πρόσωπα ή πράγματα, τα αστεία και τα γέλια, οι πολλές βιοτικές μέριμνες, η λησμοσύνη του θανάτου. Αν, λοιπόν, παρατηρήσεις στον εαυτό σου ένα ή περισσότερα απ’ αυτά τα κακά, βιάσου να διορθωθείς, για να μη χωριστείς από τον Κύριο.
(Λουκ. η΄ 5-15)
Μυστικὴ μάνδρα εἶναι ἡ Ἐκκλησία τοῦ Χριστοῦ· λογικὰ πρόβατα εἶναι οἱ χριστιανοί. Ποιμένες τῶν προβάτων εἶναι οἱ ἀρχιερεῖς· λύκος, μάλιστα λέοντας, καθὼς λέγει ὁ Πέτρος, εἶναι ὁ διάβολος, ὁποῦ περιτριγυρίζει τὴν μάνδρα τοῦ Χριστοῦ καὶ πασχίζει νὰ καταφάγῃ τοῦ Χριστοῦ τὰ πρόβατα· «ὁ ἀντίδικος ἡμῶν διάβολος, ὡς λέων ὠρυόμενος, περιπατεῖ ζητῶν τίνα καταπίει». Φύλακες τῆς ἱερᾶς μάνδρας εἶναι οἱ διδάσκαλοι καὶ κήρυκες τοῦ Εὐαγγελίου, ὅπου κηρύττουσιν, ὅπου φωνάζουσι καὶ ἐξυπνοῦσι τοὺς ποιμένας καὶ διώκουσι τὸν λύκον, καὶ φυλάττουσι τὰ πρόβατα. Λέγει ὁ Μ. Βασίλειος πὼς ὁ λαγωὸς δὲν φοβεῖται τόσον τὴν βροντήν, ὅσον φοβεῖται ὁ διάβολος τὸ κήρυγμα τοῦ Εὐαγγελίου· ὅταν ἀκούσῃ νὰ κηρύττεται ὁ λόγος τοῦ Θεοῦ, τρέμει καὶ φεύγει μακρὰν καὶ ἀφανίζεται.
Είσαι σε μια παρέα, αρχίζεις να λες κάτι και πριν φτάσεις στο ρήμα έρχεται το «Εγώ…» να σε διακόψει. Καλώς ήρθες στη σύγχρονη ελληνική συζήτηση.
Getty Images/Ideal Image
Κάτι έχει αλλάξει στο ελληνικό κουβεντολόι της παρέας. Και δεν είναι ότι μιλάμε περισσότερο, είναι ότι σχεδόν κανείς δεν περιμένει πια να ακούσει τον άλλον μέχρι τέλους. Το παρατηρώ όλο και περισσότερο τα τελευταία χρόνια και, από τη στιγμή που άρχισα να του δίνω σημασία, το ακούω παντού. Κάποιος αρχίζει να λέει ότι πέρασε δύσκολα με τη δουλειά του. Δεν έχει φτάσει καν στο ρήμα και ο απέναντι έχει ήδη οπλίσει: «Εγώ να δεις τι πέρασα». Άλλος αναφέρει έναν πόνο στο γόνατο. «Εγώ έχω μέση». Ταξίδεψες στην Ιταλία; Εγώ πήγα Ιαπωνία. Έμεινες δύο ώρες στην κίνηση; Εγώ τρεις, και μάλιστα με βροχή. Σου πέθανε η γάτα; Εγώ είχα σκύλο. Δεν είναι συζήτηση. Είναι ένα ιδιότυπο πρωτάθλημα προσωπικής εμπειρίας, όπου κανείς δεν ξέρει ακριβώς το έπαθλο, αλλά όλοι θέλουν να βγουν πρώτοι. Το ονόμασα «εγωτίτιδα», γιατί ακούγεται σαν πάθηση και, κυρίως όσο πάει προχωρά σε μόνιμη βλάβη.
Γνωρίζοντας ο άνθρωπος τον εαυτό του αντιλαμβάνεται πριν απ’ όλα ότι δεν είναι αίτιος της υπάρξεώς του. Έτσι οδηγείται στην αναζήτηση της αιτίας της υπάρξεώς του, που είναι ταυτόσημη με την αναζήτηση του Θεού. Η εξεικόνιση του Θεού αποτελεί την ουσία της προσωπικής του υπάρξεως. Γι’ αυτό η αυτογνωσία οδηγεί αυτομάτως στη θεογνωσία: «Ο γαρ δυνηθείς επιγνώναι το αξίωμα της εαυτού ψυχής, ούτος δύναται επιγνώναι την δύναμιν και τα μυστήρια της θεότητος και μάλλον εντεύθεν ταπεινωθήναι» (3). Στον ίδιο λοιπόν τον άνθρωπο βρίσκονται οι πρώτες αφορμές και δυνατότητες για την προσέγγιση του Θεού. Έτσι με την αυτογνωσία καλλιεργείται η θεογνωσία. Αλλά και η θεογνωσία ενισχύει την αυτογνωσία.
Στο παρόν ηλεκτρονικό βιβλιοπωλείο
φιλοδοξούμε να καταχωρήσουμε
και να διαθέσουμε χιλιάδες τίτλους
της Ορθόδοξης βιβλιογραφίας
όπως αυτή καταγράφεται καθημερινά
από τους Ελληνικούς εκδοτικούς οίκους.
Κάθε τίτλος βιβλίου
που θα βρείτε στο βιβλιοπωλείο μας
έχει επιλεγεί προσεκτικά
για την ορθότητα και την ακρίβειά του
σε θέματα της Ορθόδοξης πίστεως.
Τα έσοδα των πωλήσεων των βιβλίων,
θα διατίθενται για Ιεραποστολικούς και
Φιλανθρωπικούς σκοπούς.
Ἡ Ἑλληνικὴ γλῶσσα
Ὅταν κάποτε φύγω ἀπὸ τοῦτο τὸ φῶς
θὰ ἑλιχθῶ πρὸς τὰ πάνω ὅπως ἕνα
ρυακάκι ποὺ μουρμουρίζει.
Κι ἂν τυχὸν κάπου ἀνάμεσα
στοὺς γαλάζιους διαδρόμους
συναντήσω ἀγγέλους, θὰ τοὺς
μιλήσω ἑλληνικά, ἐπειδὴ
δὲν ξέρουνε γλῶσσες. Μιλᾶνε
μεταξύ τους μὲ μουσική.
(Νικηφόρος Βρεττάκος)