«Άνευ νηστείας, αρετή δεν κατορθώνεται. Το πρώτον θεμέλιον που θα βάλεις διά να ασκήσεις αρετήν είναι η νηστεία. Πρώτα θα στενώσει η κοιλία και έπειτα θα επιχειρήσεις να κάμεις αρετήν»
Άγιος Άνθιμος ο εν Χίω
† Άγιος Ζαχαρίας, πατριάρχης Ιεροσολύμων (21/2)
Δημοσιεύθηκε στις 20 Φεβρουαρίου, 2026
Από το Συναξάρι:
† Κυριακή Τυρινής
Δημοσιεύθηκε στις 20 Φεβρουαρίου, 2026
Η αληθινή συγχώρησις (Αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος)
Κυριακής της Τυρινής (Άγιος Ιωάννης Χρυσόστομος)
Ευλόγησε τους εχθρούς μου, Κύριε (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)
Μετάνοια, ένας καινούργιος τρόπος ζωής († Αρχ. Χριστόδουλος Φάσσος)
Ομιλία περί νηστείας (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)
Τα όπλα του Χριστιανού (Πρωτ. Γεώργιος Μεταλληνός)
Κυριακή της Τυρινής († Αρχ. Γεώργιος Καψάνης, Προηγούμενος Ι. Μ. Γρηγορίου Αγίου Όρους)
Εις την Κυριακήν της Τυρινής († Αρχ. Γεώργιος Καψάνης, Προηγούμενος Ι. Μ. Γρηγορίου Αγίου Όρους)
Κυριακή τής Συγγνώμης († Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom)
Κυριακή τής Συγγνώμης (β’) († Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom)
Η επιστροφή στον Παράδεισο († Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom)
Αποστολικό Ανάγνωσμα:
Λόγος στον εσπερινό τής συγχωρήσεως (Αγ. Λουκάς, Αρχιεπίσκοπος Κριμαίας)
Απόκριες – καρναβάλι
Δημοσιεύθηκε στις 19 Φεβρουαρίου, 2026
Τι κακά κάνουν οι Χριστιανοί στις απόκριες (Αγ. Νικόδημος ο Αγιορείτης)
Το πνεύμα των Πατέρων για παρόμοιες εορτές με τις σημερινές καρναβαλικές εκδηλώσεις
Το καρναβάλι (μια θεολογική θεώρηση) (Αρχιμ. Κύριλλος Κωστόπουλος, Ιεροκήρυκας Πατρών)
Οι ρίζες καρναβαλικών αθλιοτήτων (Λάμπρος Σκόντζος, Θεολόγος)
Κυριακή Τυρινής: Κυριακή τής συγχώρησης († Μητροπολίτης Σουρόζ Αντώνιος Bloom)
Δημοσιεύθηκε στις 20 Φεβρουαρίου, 2026
Τὸ σημερινὸ Εὐαγγέλιο, καθὼς ἀπόψε ξεκινᾶ ἡ Μεγάλη Τεσσαρακοστή, μᾶς μιλάει μὲ λόγια θείας ἐλπίδας ἀλλὰ καὶ προειδοποιεῖ: Συγχωρεῖτε ἐκείνους ποὺ σφάλουν ἐνώπιόν σας, συγχωρεῖτε, διότι διαφορετικὰ δὲν θὰ συγχωρηθεῖτε. Ἡ Βασιλεία τοῦ Θεοῦ εἶναι βασιλεία ἀμοιβαίας ἀναγνώρισης, ἀμοιβαίας ἀποδοχῆς καὶ ἀγάπης, στοιχείων ποὺ συμπίπτουν μὲ τὴ χαρὰ τῆς κοινωνίας, ἀλλὰ καὶ τῆς ἑτοιμότητας νὰ σηκώνουμε ὁ ἕνας τὰ βάρη τοῦ ἄλλου.
Νὰ συγχωροῦμε, ἀλλὰ πῶς; Ἀπὸ ποῦ ξεκινᾶ ἡ συγνώμη; Διαβάστε περισσότερα »
Μυστικές Ευχές: Σχόλια επί μιας συνάξεως
Δημοσιεύθηκε στις 19 Φεβρουαρίου, 2026
ΠΕΡΙ ΤΗΣ ΜΥΣΤΙΚΗΣ ΑΝΑΓΝΩΣΕΩΣ ΤΩΝ ΕΥΧΩΝ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ
(Μὲ ἀφορμὴ μία κατηχητικὴ σύναξη)
Τὴν 26η Ἰανουαρίου τοῦ παρελθόντος ἔτους 2025 πραγματοποιήθηκε στὴν Ἀθήνα, καὶ συγκεκριμένα στὸν ἱερὸ ναὸ τοῦ Ἁγίου Νικολάου – Ραγκαβᾶ, μία λειτουργικοῦ περιεχομένου κατηχητικὴ σύναξη, μὲ προσκεκλημένους ὁμιλητὲς τὸν ὁμότιμο Καθηγητὴ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς Ἀθηνῶν κ. Γεώργιο Φίλια καὶ τὸν αἰδεσιμολογιώτατο πρωτοπρεσβύτερο π. Βασίλειο Θερμό.
Στὴν σύναξη αὐτὴ –ἡ ὁποία ἀναρτήθηκε ἐκ τῶν ὑστέρων στὸ Διαδίκτυο– μεταξὺ ἄλλων θεμάτων, τὰ ὁποῖα συζητήθησαν, ἐθίγη καὶ τὸ ζήτημα τοῦ τρόπου ἀναγνώσεως τῶν εὐχῶν τῆς θείας Λειτουργίας. Ἐπειδὴ τὰ σχετικὰ ἀποσπάσματα τῆς συνάξεως ἔχουν ἀναπαραχθεῖ ἐπιλεκτικὰ καὶ προβάλλονται ἔκτοτε στὸ Διαδίκτυο, διαμορφώνοντας σὲ πολλοὺς μία ἐσφαλμένη (κατ’ ἐμὲ) ἀντίληψη, ἂς μοῦ ἐπιτραπεῖ νὰ διατυπώσω μερικοὺς προβληματισμούς, ἐπὶ τῶν ὅσων εἰπώθηκαν τότε.
Τι να θυμάσαι όταν χάνεις την ειρήνη τής ψυχής σου (Στάρετς Ιωσήφ)
Δημοσιεύθηκε στις 18 Φεβρουαρίου, 2026
Μιὰ μοναχὴ τοῦ εἶχε γράψει [στὸν Στάρετς Ἰωσήφ], ἐκθέτοντάς του τὶς στενοχώριες της, τοὺς πειρασμούς της ἀπὸ ἀνθρώπους, καὶ τοὺς λογισμούς της. Τῆς ἀπάντησε ὁ π. Ἰωσήφ:
“Ὅταν οἱ ἁμαρτίες ἢ γενικώτερα οἱ πράξεις τοῦ πλησίον σου σὲ κάνουν νὰ χάνεις τὴν εἰρήνη τῆς ψυχῆς, νὰ θυμᾶσαι τὰ ἑξῆς:
Άγιος νεομάρτυρας Θεόδωρος ο Βυζάντιος πολιούχος της Μυτιλήνης
Δημοσιεύθηκε στις 17 Φεβρουαρίου, 2026
Το φυλασσόμενο στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Αθανασίου Μυτιλήνης Ιερό Λείψανο του Αγίου Θεοδώρου του Βυζαντίου.
Γενηθήτω το θέλημά Σου (Μοναχός Αλέξιος Κοβιλιάτης)
Δημοσιεύθηκε στις 16 Φεβρουαρίου, 2026
«Με Σένα με λούζει το φως.
Με Σένα θα δω στο σκοτάδι.
Με Σένα θα γίνω αλλιώς.
Με Σένα, για Σένα, τη Χάρη.
Γενηθήτω το θέλημά σου. Αμήν».
Τα λόγια αυτά είναι για μένα μία ανεκτίμητη παρακαταθήκη, που εδώ και χρόνια έχουν φωλιάσει μέσα στα βάθη της ψυχής μου. Είναι ένα χάδι την ώρα που ο κόπος έχει καταβάλει το σώμα μου. Είναι μία παρηγοριά, την ώρα που θλίβομαι και πονάω για τις αδικίες εις βάρος άλλων συνανθρώπων μας. Είναι μία ελπίδα να γίνω καλύτερος υποτάσσοντας το θέλημά μου στο δικό του θέλημα. Μα πάνω απ’ όλα είναι διπλή χαρά, ότι μου τα γράφει η αδελφή μου εν Χριστώ Πορφυρία, που κατάγεται από την ίδια χώρα που γεννήθηκα και εγώ, την Αλβανία.
Το όνομά της ήταν Τζουλιέτα, πριν βαπτιστεί, και γεννήθηκε στην όμορφη Αυλώνα, στον νότο της Αλβανίας. Σαν ξενιτεμένο πουλί, πήρε μαζί με την οικογένειά της τον δρόμο του μισεμού δύο φορές. Μία για την αγαπημένη της Ελλάδα και μία για τη Γερμανία. Ο πόνος της μεγάλος, γιατί μαζί με τον σταυρό της ξενιτιάς, έπρεπε να σηκώσει και έναν άλλο σταυρό, μεγαλύτερο από τον πρώτο. Τον σταυρό της ασθένειάς της από καρκίνο.
