Η ιερωσύνη δεν είναι τέχνασμα (Μοναχός Μωυσής Αγιορείτης)

bibliokritikes


Απάντησις εις νέον θεολόγον–κληρικόν και συγγραφέα


Δυστυχώς υπάρχει ένας ισχυρὸς πόλεμος, εσωτερικός, και τελευταία απροκάλυπτος, με τάσεις οικουμενιστικές, μοντέρνες και αλλότριες και μάλιστα από κινήσεις Αρχιερέων. Μιλούν για μετάφραση της απειρόκαλλης θείας Λειτουργίας, για δύο Εκκλησίες, για είσοδο των γυναικών στο ιερό βήμα, για νεοπατερική, μεταπατερική και συναφειακή θεολογία, για κοσμικές συναυλίες εντός των ιερών ναών και λοιπά. Τους μιμούνται και ακολουθούν ιερείς, που παρασύρουν τον λαό σ᾽ ένα δρόμο απλουστεύσεως, ευκολίας και ισοπεδώσεως. Όποιος αντιδρά αμέσως χαρακτηρίζεται φανατικός, ταλιμπάν, απηρχαιωμένος, μονολιθικός και αρτηριοσκληρωτικός. Γίνεται προσπάθεια να φθαρεί, να γελοιοποιηθεί, να θεωρηθεί φαιδρός. Η ακρίβεια, η αλήθεια και η παράδοση θα ελέγχει πάντα τους παραχαράκτες.
Ένα νέο, λίαν σοβαρό, επικίνδυνο, επιπόλαιο, άστοχο και ασεβές ατόπημα αποτελεί η έκδοση ενός βιβλίου με τον βαρύγδουπο τίτλο “Οι προϋποθέσεις της ιερωσύνης μέσα από τα κείμενα των Πατέρων…. Κανονικό Δίκαιο και Οικονομία στη ζωή της Εκκλησίας” κάποιου νεαρού θεολόγου Ιωάννου Α. Αρσενιάδη, που πρόσφατα πληροφορούμαι χειροτονήθηκε και κληρικός. Διαβάστε ολόκληρο το κείμενο πατώντας εδώ

πάντησις ες τον γιορείτην Μοναχόν Μωϋσν

14.1.2011

 

Κύριε Διευθυντά,

 

Μετ πολλς λύπης νέγνωσα τ νορθόδοξο περιεχόμενο ρθοδόξου διαμαρτυρίας το πολιο ν μοναχος πατρς Μωϋσέως γιορείτου, τ ποον δημοσιεύθη τ 7 ανουαρίου 2011 ες τν φημερίδα ρθόδοξος Τύπος μ ριθμν φύλλου 1861. Δν θ θελα ν πεισέλθω στς πρωτοφανες, βάσιμες κα παντελς στήρικτες ατιάσεις του, διότι ς φαίνεται λόγιος π. Μωϋσής δν μελέτησε πισταμένως τν ργασία μου, λλά πέλεξε τν πιλεκτικν χρσιν ποσπασμάτων λλοιώνοντας δυστυχς τ νόημα παραβλέποντας βεβαίως κα τς παραπομπές.

 

Δν θ θελα ν πεκταθ. Θ θελα μόνον ελαβς ν καταθέσω κάποιες ρωτήσειςπορίες, πο παιτον ρθόδοξη προσέγγισιν, στε ν παντηθον μ πνεμα οκοδομς.

 

1. π. Μωϋσς διάβασε σ κάποιες σελίδες το κρινόμενου βιβλίου μου θέσιν κα ποψιν δικήν μου, πο ν μιλε περ καταργήσεως τν Θείων κα ερν Κανόνων τς σχύος των; Ἐὰν εχε καλν πρόθεσιν, θ μποροσε ς πατρ μ πόνο ψυχς, ς γράφει, ν μ καλοσε, μεταξ ατο κα μο πρτον, κα εχαρίστως ν κούσω κα ν δεχθ τν οανδήποτε ποψιν μα δ κα πιτίμησιν.

 

2. Πς μ χαρακτηρίζει οκουμενιστήν κα γράμματον κα πόθεν τεκμέρεται τό μ ρθόδοξον φρόνημά μου, τν στιγμν πο διος ντ ν χει διάθεσιν οκοδομς κα διορθώσεως δεικνύει διάθεσιν καταδίκης κα ξοντώσεώς μου;

 

3. λήθεια, ποιο κανόνες τς γίας ρθοδόξου Πίστεώς μας υοθετον τν διαπόμπευσιν κα τν βριν ς μέσου παιδαγωγίας;

Λυπομαι πο λύπη, κπληξις κα πίκρα το πατρς Μωϋσέως δν πρξε ελικρινς, λλά μλλον σκόπιμος διάθεσις διαστρεβλώσεως τν πραγμάτων.

Δν σχυρίζομαι τι ργασία μου δν χει τέλειες πιθανν κα παραλείψεις, οτε διεκήρυξα τι ποτελε θέσφατον ξίωμα θεολογικς τοποθετήσεως π μειζόνων θεμάτων, ς εναι σχς τν Θείων κα ερν Κανόνων κα τ κρος ατν.

 

Εχαρίστως δέχομαι τς ποιες ποδείξεις καλοπροαίρετες κόμα κα κακόβουλες. χι μως δι το τύπου. Θ δεχόμην δι το τύπου κριτική, φόσον εχα προβε ες δημόσιαν παρουσίασιν το βιβλίου μου. Μήπως γνωρίζετε, πο παρουσίασα τ βιβλίο μου; γ τουλάχιστον δν νθυμομαι ν κανα ποιαδήποτε παρουσίασή του.

 

Μήπως μπορετε ν μο πετε σ ποι βιβλιοπωλεο πωλεται;

 

χω τν ντύπωσιν τι δν κυκλοφορε σ κανένα βιβλιοπωλεο.

Εχαριστ τν π. Μωϋσ, πο μ κρινε τόσο «δίκαια» κα «ντικειμενικ», γι να βιβλίο, πο ποτ δν παρουσίασα κα πο δν κυκλοφόρησε ες τ μπόριον οτε κα ες τος κύκλους τν ελαβς συχαζόντων.

 

λήθεια, π. Μωϋσ, ταν πιθυμες ν διορθώσεις τ λάθος σ κάποιον δελφό, τ κάνεις μέσα πό τν ρθρογραφία κα μέσα πό τό τάλαντο, πού σο δωσε Θεός; Τ δοθν σοι τάλαντο, γιε Γέροντα, σο δόθη πό τν Θεόν, στε ν οκοδομες ες σωτηρίαν κα χι ν σκανδαλίζεις κα ν δικες τος δελφούς σου.

 

Μ πολλ γάπη ναμένω τς πιπλήξεις σου χι δι το τύπου, λλά δι τς ν Χριστ δελφικς κοινωνίας, τν ποία μ λησμονες, πως λησμόνησες κα μενα, πο δθεν δν μ γνώριζες. Κα άν δν μ γνώριζες, ς ρωτοσες τουλάχιστον ν μάθεις γι μενα πό κοινος φίλους πό πρόσωπα το γίου ρους.

 

Εχομαι πό καρδίας, πως Κύριος τς γάπης ν φωτίσει τν γέροντα Μωϋσ, πως νανήψει πό τς πρωτοφανες, στήρικτες ατιάσεις του, καί βέβαια ερωσύνη δέν εναι τέχνασμα, λλά διακονία, μαρτυρία πίστεως, θυσία, τελείωση. Καί χι μόνον δέν δυνατε ερωσύνη νά σηκώση τό κάθαρτο, λλά θεραπεύει καί ναπληρε τά στερήματα.

 

ρχιμανδρίτης

ωάννης . ρσενιάδης

(Πηγή: "Ορθόδοξος Τύπος" 28/1/2011)

RSS
Facebook
Google+
https://alopsis.gr/%CE%B7-%CE%B9%CE%B5%CF%81%CF%89%CF%83%CF%8D%CE%BD%CE%B7-%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CE%B5%CE%AF%CE%BD%CE%B1%CE%B9-%CF%84%CE%AD%CF%87%CE%BD%CE%B1%CF%83%CE%BC%CE%B1-%CE%BC%CE%BF%CE%BD%CE%B1%CF%87%CF%8C%CF%82/">
SHARE
[Ψήφοι: 1 Βαθμολογία: 5]