Σάββας Ηλιάδης

ΚΓ΄ Μελέτη Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου: Ο Χριστός δίδαξε με την ζωή του την υπακοή των παιδιών προς τους γονείς (Ηλιάδης Σάββας, Δάσκαλος)

Τώρα, που τελεἰωσαν οι διακοπές και ξαναρχίζουν τα σχολεία και μαζί ο αγώνας των παιδιών στο έργο της μαθητείας και της υπακοής στους γονείς και στους δασκάλους, δημοσιεύουμε, με αγάπη και αγωνία, ένα μικρό πόνημα, ώστε να στηριχτούν από τον φωτισμένο λόγο του αγίου. Ένα απόσπασμα διδακτικό και ψυχωφελές, από την ΚΓ΄ Μελέτη του βιβλίου «ΠΝΕΥΜΑΤΙΚΑ ΓΥΜΝΑΣΜΑΤΑ», του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου. Διαβάστε περισσότερα »

Δράξασθε παιδείας… (Σάββας Ηλιάδης, Δάσκαλος)

«Δράξασθε παιδείας»! Πολύ ωραία και εύηχη φράση. Αποκομμένη όμως από το Ψαλτήρι, με την καρατόμηση του αντίστοιχου ψαλμικού χωρίου, κυκλοφορεί συρόμενη και αγόμενη εντεύθεν κακείθεν, ανεξάρτητη και ως θύμα της ελευθεριότητας, που χαρακτηρίζει την εποχή μας. Χρήσιμη για εντυπωσιακή προβολή θεμάτων  πάσης φύσεως, παντός καιρού και είδους και τόπου, αλλά, δυστυχώς, στείρα, ευνουχισμένη! Διότι αιωρείται παραμονεύουσα η αυτονόητη ερώτηση: ΠΟΙΑΣ ΠΑΙΔΕΙΑΣ; Διαβάστε περισσότερα »

Ο φιλάργυρος αγάς (Θα μπορούσε να είναι …) (Σάββας Ηλιάδης, Δάσκαλος)

Κάποτε ο Μεμίς Αγάς, ένας άνθρωπος πολύ φιλάργυρος, αρρώστησε βαριά. Η γυναίκα του φώναξε αμέσως τον γιατρό, για να δει τι είχε. Εν τω μεταξύ ο Μεμίς Αγάς έστειλε κρυφά τον εγγονό του, να φωνάξει τον γέροντα Ιμάμη.

Έπειτα από λίγο ο Ιμάμης και ο γιατρός βρίσκονταν στο δωμάτιο του Μεμίς Αγά. Ο Μεμίς Αγάς ρώτησε πρώτα τον γιατρό πόσο θα στοιχίσει η θεραπεία του, επισκέψεις και φάρμακα μαζί. Ο γιατρός του είπε ότι η αρρώστια του ήταν πολύ βαριά και ότι η θεραπεία του θα στοίχιζε τουλάχιστον 200 έως 250 γρόσια. Γύρισε έπειτα προς τον Ιμάμη και τον ρώτησε πόσο θα στοίχιζε η κηδεία του, αν τυχόν πέθαινε. Ο Ιμάμης του είπε ότι θα στοίχιζε 40 γρόσια. Τότε λοιπόν, γύρισε ο Μεμίς Αγάς προς τον γιατρό και του λέει:

Είσαι ελεύθερος, γιατρέ, δεν έχω ανάγκη από τις υπηρεσίες σου. Όπως βλέπεις από αυτήν την υπόθεση, προτιμώντας τον Ιμάμη,  κερδίζω τουλάχιστον 160 γρόσια!

(Διάπλασις των Παίδων, Ιανουάριος 1934)

Θα μπορούσαμε να  μεταφέρουμε τον παραπάνω μύθο στο σήμερα και να παραλληλίσουμε τα πρόσωπά του και τις ενέργειές τους με αυτές που ξεδιπλώνονται τις τελευταίες δεκαετίες στην πατρίδα μας, κάνοντας μερικές σκέψεις. Διαβάστε περισσότερα »

«Ἔσεισας, ἀλλ’ ἔσωσας …» (Σάββας Ηλιάδης, Δάσκαλος)

Είναι δυνατόν να οργίζεται ο Θεός;

Γιατί ο Θεός επιτρέπει φυσικές καταστροφές (σεισμοί, πλημμύρες,..); Διαβάστε περισσότερα »

Το άκρον άωτον της αποστασίας: Ο άνθρωπος, «ως ανιάτως νοσήσας», σιχάθηκε την ανθρωπιά του (Σάββας Ηλιάδης, Δάσκαλος)

Τις τελευταίες δεκαετίες κατέκλυσε την Ελλάδα δυσαρίθμητο και πολυποίκιλο πλήθος κοινωνικοπολιτικών, θρησκευτικών και διαφόρων άλλων ιδεολογιών. Τις ακούγαμε καθημερινά και παντού. Ακούγαμε θεωρίες, τις οποίες χαρακτηρίζαμε κατασκευάσματα, που δεν θα μπορούσαν ουδέποτε να έχουν καμιά σχέση, τουλάχιστον με την δική μας, την ελληνική πραγματικότητα. Δεν θα μπορούσαν να έχουν καμιά εφαρμογή στην κοινωνική, πολιτική και θρησκευτική ζωή της πατρίδας μας. Ήμασταν απολύτως βέβαιοι, πως δεν θα επέτρεπε η κοινή λογική να μπουν στη ζωή μας και να ζητήσουν θέση στην καθημερινότητά μας, στη ρύθμιση του τρόπου του σκέπτεσθαι και του ζην. Μας φαίνονταν σαν παραμύθια, σαν ονείρων μυθεύματα. Νομίζαμε πως αυτοί που τα έλεγαν, ήθελαν μάλλον, να δημιουργήσουν εντυπώσεις, να γίνουν αντικείμενα προσοχής και ενδιαφέροντος από τους άλλους, να δείξουν την αντίδρασή τους στα διάφορα κατεστημένα, που όντως υπήρχαν και συνεχίζουν να υπάρχουν, παρά ότι πίστευαν οι ίδιοι τους πως μπορούν να επιβληθούν και να εφαρμοστούν σε κάποια κοινωνία λογικών πλασμάτων! Τους ακούγαμε και τους θεωρούσαμε επιπόλαιους ψευδοφιλοσόφους, που θέλανε να κάνουν επίδειξη γνώσεων και τάχα μπροστάρηδες στην ιδεολογία ή όπως αυτοαποκαλούνταν να φανούν «προοδευτικοί». Διαβάστε περισσότερα »