Περιοδικό “Ρεσάλτο”

Το μεγαλοβδόμαδο της Παιδείας (Δημήτρης Νατσιός, δάσκαλος)

koinonia
«Μη με διαβάζετε, όταν δεν πήγατε τουλάχιστον μια φορά στην Αποκαθήλωση». Ν. Καρούζος

Η Αγία και Μεγάλη Εβδομάδα. Και ονομάζεται Μεγάλη όχι γιατί είναι μεγαλύτερη ή έχει περισσότερες μέρες, αλλά «επειδή μεγάλα ημίν γέγονεν εν αυτή παρά του Δεσπότου κατορθώματα», λέει ο ιερός Χρυσόστομος. Όλη η ποίηση του Χριστιανισμού και όλη η δόξα της Ορθοδοξίας, από αυτή την εβδομάδα πηγάζουν.

Μεγάλη Εβδομάδα της χαρμολύπης, του χαροποιού πένθους, τέτοιους εκπληκτικούς γλωσσικούς ακροβατισμούς, μόνο η ελληνική λαλιά μπορεί να συνταιριάσει. Πώς να το εξηγήσεις το «χαροποιόν πένθος»; Αυτό μόνο βιώνεται διά της πίστεως. «Τα μέγιστα διά της πίστεως ου δια λογισμών κατορθούνται», θα πει ο Μέγας Βασίλειος.

Διαβάστε περισσότερα »

H κρίση: από τον Μέγα Αλέξανδρο στην …Κοκκινοσκουφίτσα (Δημήτρης Νατσιός, Δάσκαλος)

koinonia
Αύγουστος του 2004, παραμονή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου∙ έναρξη των Ολυμπιακών Αγώνων. Τα νιάτα του κόσμου, συναθροίζονται στο «κλεινόν άστυ». Το ολυμπιακό ιδεώδες, το αρχαίο, αθάνατο πνεύμα επιστρέφουν, μετά από εκατό και πλέον έτη, στην κοιτίδα τους. Τίποτε δεν σκιάζει την γιορτή του αθλητισμού. Τα ΜΜΕ εκπέμπουν προς πάσα κατεύθυνση την αισιοδοξία, την χαρά, για το σπουδαίο επίτευγμα. Όλοι καμαρώνουν.

Διαβάστε περισσότερα »

Νεοταξική πνευματική άλωση: Αυτοεκτίμηση ή αλληλοεκτίμηση (Κωνσταντίνος Σαμοΐλης, Δάσκαλος)

koinonia

… Στην Ελλάδα τα τελευταία χρόνια έχουμε μια σημα­ντική επίθεση αλλότριων πολιτιστικών παραδειγμά­των, πνευματικών θεωριών και αντίστοιχων πρακτι­κών. Ξαφνικά γέμισε ο τόπος και σιγά σιγά και τα κεφά­λια των νεοελλήνων με κάθε λογής εναλλακτικές θεω­ρίες. Ο όρος εναλλακτικές είναι το δόλωμα. Γοητεύει και υπόσχεται. Έτσι κατακλυζόμαστε από νέες θερα­πείες: ομοιοπαθητική, βελονισμός, ρεφλεξολογία, σιάτσου, οργονομία, γιόγκα, διαλογισμός, βιοενεργειακό μασάζ, σαηεντολογία, μαγνητοθεραπεία και πολλά άλλα… Διαβάστε περισσότερα »

Ασκητού λαγνεία (Θωμάς Γκιάτας, Δάσκαλος)

koinonia

Ποιος το περίμενε ότι στην Ελλάδα ένας Ασκητής θα εισήγαγε τη «σεξουαλική αγωγή» στα Δημο­τικά Σχολεία! Σύμφωνα με δημοσιεύματα του Τύπου, από την επό­μενη σχολική χρονιά, αρχίζει η διδασκαλία του μαθή­ματος της σεξουαλικής αγωγής στα Δημοτικά Σχολεία, με δύο βιβλία: Το ένα θα διδάσκεται από την Α’ έως την Γ’ τάξη και το άλλο από την Δ’ έως την Στ’ τάξη. Η θεματολογία των βιβλίων είναι διττή και περιλαμ­βάνει κεφάλαια για τη σεξουαλική διαπαιδαγώγηση και την ψυχική υγεία των παιδιών. «Όλα τάχε η Μαριορή ο φερετζές της έλειπε». Διαβάστε περισσότερα »

Το πολιτικό πρόβλημα του νέου Ελληνισμού (π. Γεώργιος Δ. Μεταλληνός, τ. Κοσμήτορας Θεολ. Σχολής Παν/μίου Αθηνών)

koinonia

 

Η θεμελίωση

Κρισιμότατη καμπή για τη ρωμαίικη–ελληνορθόδοξη πραγματικότητα υπήρξε η συνάντηση με τα δυτικά φώτα. Ο Διαφωτισμός, ως πνευματική και κοινωνική πλημμυρίδα, που είχε κατακλύσει την Ευρώπη, ήλθε να αναταράξει καθολικά την Ορθόδοξη Ανατολή, που εκινείτο μέσα στο ορθόδοξο-εκκλησιαστικό πλαίσιο με τις καθιερωμένες πρακτικές του. Ο διαφωτιστικός – γνωσιολογικός και κοινωνικοπολιτικός- ριζοσπαστισμός εισέδυσε στην ελληνική διανόηση, αναπροσαρμόζοντας τα συστατικά της ελληνικής ιδεολογίας και αναπροσανατολίζοντας τους στόχους της. Το αίτημα, άλλωστε, της «μετακένωσης» επέβαλε τη μεταφορά των ευρωπαϊκών θεσμών και δομών -αυτούσιων μάλιστα- στην «καθ’ ημάς Ανατολήν». Οι κοραϊκές όμως προϋποθέσεις της «μετακένωσης» βαρύνονται από το τερατώδες λάθος, ότι η εισαγόμενη στην ορθόδοξη Ανατολή «Ευρώπη» ούτε «κλασική» Ελλάδα ήταν, ούτε «ρωμαίικη», αφού η μεν ελληνικότητά της είχε περάσει μέσα από τους αλλοτριωτικούς μηχανισμούς του φράγκικου σχολαστικισμού, η δε Ορθοδοξία μέσα στον παπικό συγκεντρωτισμό και την προτεσταντική πολυδιάσπαση είχε χαθεί γι’ αυτήν αμετάκλητα. Το κοινωνικοπολιτικό εντούτοις μοντέλο, που είχε διαμορφωθεί στη φραγκική Ευρώπη, μεταφυτεύθηκε σταδιακά και στον ελληνικό χώρο, τουλάχιστον από τους διαφωτιστές εκείνους, που δεν είχαν εσωτερική σχέση με την προγονική τους παράδοση. Και αυτό ήταν το ευρωπαϊκά δομημένο και προς την «καθολική μας μητρόπολη» -κατά τον Κ. Μοσκώφ- μόνιμα προσανατολισμένο εθνικό κράτος. Η μεθοδευμένη μάλιστα και συστηματικά καλλιεργούμενη στροφή στην αρχαία Ελλάδα, ως πολιτιστική πηγή της Ευρώπης, λειτούργησε ως συνειδησιακός καταλύτης με άμεσα αποτελέσματα στην αποστροφή προς το εθναρχικό κέντρο της Ρωμηοσύνης, το Οικουμενικό Πατριαρχείο, και τον προσανατολισμό στο στενό-κλειστό «κράτος», στα όρια της αρχαίας επαρχίας της Ελλάδας και με κέντρο όχι πια την Πόλη, αλλά μονιστικά την Αθήνα, για την οριστική λήθη της Ορθόδοξης Αυτοκρατορίας της Νέας Ρώμης, της ελληνορθόδοξης Ρωμανίας.

Διαβάστε περισσότερα »