Ἐν Ἑλλάδι κάθε χρόνο μαρτυροῦνται περίπου 350 χιλιάδες ἐκτρώσεις. Δηλαδὴ, κάθε χρόνο 700 χιλιάδες, κατὰ τεκμήριο νέοι, δηλητηριάζονται μὲ τὸ δηλητήριο τῶν ἐκτρώσεων· φέρουν δηλαδὴ στὴν ψυχή τους, ἐκτὸς ἀπὸ αὐτοὺς ποὺ ζοῦν ἤ θὰ ζήσουν τὸν μαρτυρικὸ δρόμο τῆς μετάνοιας, τὸ δηλητήριο ποὺ τοὺς ποτίζει ἡ σκληρὴ αὐτὴ ἁμαρτία.
Οἱ οἰκογένειες στενάζουν κάτω ἀπὸ τὴν διαλυτικὴ παρουσία τῆς μοιχείας καὶ τοῦ κενοῦ τῶν ἀνθρωπίνων σχέσεων. Ἡ πορνεία θερίζει τὰ νιᾶτα, ἀκόμα καὶ τὰ ἄγουρα τοῦ γυμνασίου. Ἔγινε κάτι σὰν ἄθλημα. Νέοι καὶ νέες συναγωνίζονται σὲ μιὰ ἀδιέξοδη, ἀλλὰ καὶ καταστροφικὴ πορεία. Γέρνουν τὰ νιᾶτα σὰν μαραμένα κλωνάρια ζώντας τὸν ἀφύσικο μονόδρομο πρὸς τὴν ἡδονὴ καὶ τὴν ἐναλλαγὴ συντρόφων.
Ἡ ψυχὴ τῶν νεοελλήνων συμπιέζεται κάτω ἀπὸ τὸ βάρος ποὺ ἀσκεῖ ἡ φιλοχρηματία καὶ ἡ ἡδονὴ γιὰ ἐξουσία καὶ κυριαρχία. Μικροὶ καὶ μεγάλοι ὀνειρεύονται τὴν ἐπέκτασή τους, τὴν ἀνέλλιξή τους μὲ κάθε μέσον, πατώντας πάνω στὸν διπλανό τους. Ἀποτέλεσμα· σπάνια βλέπεις χριστιανὸ Ἕλληνα νὰ μετανοεῖ καὶ νὰ πονᾶ ποὺ ζήτησε μεσολάβηση πολιτικοῦ γιὰ νὰ ὑποσκελίσει τὸν συνάνθρωπό του καὶ νὰ τακτοποιηθεῖ ὁ ἴδιος ἤ τὰ παιδιά του. Κατάντησε ἐν Ἑλλάδι φυσιολογικὴ δημοκρατικὴ λειτουργία ἡ ἐμπορία τῆς ψήφου.

Ὅλοι τοῦτο τὸν καιρό, μιλοῦν ἤ μᾶλλον παραμιλοῦν γιὰ τὴν οἰκονομική κρίση. Εἶναι δέ, τέτοιος ὁ τρόπος πού ἀναφέρονται σ΄ αὐτή, πού νομίζει κανείς, ὅτι γι’ αὐτή, εὐθύνονται κάποιοι συγκεκριμένοι ἄρχοντες ποὺ σέ συνεργασία μέ ξένες καί ἀντίχριστες δυνάμεις μᾶς τήν ἐπέβαλαν.
Ἀς μοῦ ἐπιτραπεῖ λοιπόν νά κάνω κάποιες ἐπισημάνσεις ἐπί τοῦ θέματος αὐτοῦ.

Η Ευαγγελική περικοπή της Θείας Λειτουργίας.
Κατά Λουκάν Ευαγγέλιον Κεφ. ιγ. 10 – 17.

Τω καιρώ εκείνω, Ήν διδάσκων ο Ιησούς εν μιά των συναγωγών εν τοις σάββασι. και ιδού γυνή ήν πνεύμα έχουσα ασθενείας έτη δέκα και οκτώ, και ήν συγκύπτουσα, και μή δυναμένη ανακύψαι εις το παντελές. ιδών δέ αυτήν ο Ιησούς, προσεφώνησε και είπεν αυτή, γύναι, απολέλυσαι της ασθενείας σου, και επέθηκεν αυτή τας χείρας, και παραχρήμα ανωρθώθη και εδόξαζε τον Θεόν. αποκριθείς δέ ο αρχισυνάγωγος, αγανακτών ότι τω σαββάτω εθεράπευσεν ο Ιησούς, έλεγε τω όχλω, έξ ημέραι εισίν εν αις δεί εργάζεσθαι, εν ταύταις ούν ερχόμενοι θεραπεύεσθε, και μή τη ημέρα του σαββάτου. απεκρίθη ούν αυτώ ο Κύριος και είπεν, υποκριτά, έκαστος υμών τω σαββάτω ου λύει τον βούν αυτού η τον όνον απο της φάτνης, και απαγαγών ποτίζει; ταύτην δέ, θυγατέρα Αβραάμ ούσαν, ήν έδησεν ο σατανάς ιδού δέκα και οκτώ έτη, ουκ έδει λυθήναι απο του δεσμού τούτου τη ημέρα του σαββάτου; και ταύτα λέγοντος αυτού, κατησχύνοντο πάντες οι αντικείμενοι αυτώ, και πάς ο όχλος έχαιρεν επι πάσι τοις ενδόξοις τοις γινομένοις υπ’ αυτού.