Κυριακή Ζʼ Ματθαίου: Η θεραπεία των δύο τυφλών (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ


(Ματθ. θ’ 27-35)

Ο πρωτόπλαστος άνθρωπος ζούσε όπως οι άγγε­λοι, με τη θεωρία τού Θεού. Μετά την πτώση, οι απόγονοί του ζούσαν με την πίστη στο Θεό. Εκείνοι που δε θεωρούσαν το Θεό κι η πίστη τους είχε εκλείψει, δεν μπορούσαν να συναριθμηθούν με τους ζωντανούς, αφού δεν είχαν επαφή με τη Ζωή. Πώς, λοιπόν, θα μπορούσαν να ζουν;
Διαβάστε περισσότερα »

Η ύβρη και η νέμεση στη γενετική τεχνολογία (Γιώργος Παπαθανασόπουλος)

ΒΙΟΗΘΙΚΗ
Στην παραζάλη και στην παραίσθηση της αλαζονείας του ο άνθρωπος παραβιάζει τους φυσικούς και ηθικούς νόμους, όπως είναι αυτοί της αναπαραγωγής του είδους. Εχει την ψευδαίσθηση ότι θα τους καταργήσει, ή πως θα τους μετατρέψει  υπέρ του εγωιστικού οφέλους του, αψηφώντας τις σε βάρος του επιπτώσεις, που είναι βέβαιο πως θα υπάρξουν.  Η εκ μέρους του ιλιγγιώδης ανάπτυξη της τεχνολογίας είναι το «όπιο» του, για να αισθάνεται «παντοδύναμος» και να ξεχνά την τραγικότητα της ζωής του και τον επέρχόμενο θάνατο του, να παραβλέπει την ελαχιστότητα του έναντι του σύμπαντος. Μετά τόσες χιλιετίες πολιτισμού ακόμη δεν διδάχθηκε πως η ύβρη φέρνει τη νέμεση, και τα τόσα παθήματα του δεν τούγιναν μαθήματα.

Διαβάστε περισσότερα »

H ανηθικότητα της ανάγκης (Βασιλική Νευροκοπλή, συγγραφέας)

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

Πριν λίγα χρόνια ένας Κούρδος φίλος αδυνατώντας να ζήσει στον τόπο του τον εγκατέλειψε, και αφού κατέφυγε αρχικά στην Τουρκία, όπου παρέμεινε μερικούς μήνες κουβαλώντας στην πλάτη σακιά με κρεμμύδια για να εξασφαλίσει μία μερίδα φαγητού την ημέρα και μια γωνιά ύπνου στην αποθήκη των κρεμμυδιών τη νύχτα, κατάφερε φτάνοντας στο Αϊβαλί να αγοράσει ένα φουσκωτό και με πολλούς κόπους και κινδύνους να φτάσει τελικά στην Αθήνα. Τις τρεις πρώτες μέρες δε βρήκε να βάλει μια μπουκιά στο στόμα του. Την τέταρτη βλέποντας ένα φορτηγό να ξεφορτώνει ψωμιά σ’ ένα μίνι- μάρκετ πήγε κι έκλεψε ένα ψωμί. Το επόμενο πρωί συνάντησε έναν φίλο του που τον πήρε μαζί του στο γιαπί κι έτσι άρχισε να ζει. Με το πρώτο μεροκάματο έστειλε  τον φίλο του στο αφεντικό του μάρκετ για να πληρώσει εκ μέρους του το αντίτιμο του κλεμμένου ψωμιού, ζητώντας επιπλέον μία συγνώμη. Το αφεντικό θέλησε να συναντήσει αυτόν τον έντιμο άνθρωπο κι αφού τον γνώρισε του εξασφάλισε μέσα σε λίγες μέρες μια πολύ καλή δουλειά.
Διαβάστε περισσότερα »

Ελληνική γλώσσα: «νικήτρα του θανάτου» (Δημήτρης Νατσιός, Δάσκαλος)

ΚΟΙΝΩΝΙΑ

«…όλα γίνονται στην Ελλάδα σα να μας κινεί ένα θανάσιμο μίσος για τη  λαλιά μας. Το κακό είναι τόσο μεγάλο, που μόνο σαν φαινόμενο ομαδικής ψυχοπάθειας θα μπορούσε κανείς να το εξηγήσει». Γ. Σεφέρης

Είναι του Κωστή Παλαμά η φράση: «νικήτρα του θανάτου» η γλώσσα. Ωραιότατη, μοσχοβολά σαν τους στίχους των δημοτικών μας τραγουδιών. «Ότι αρχή και τέλος, παλαιόθεν και ως τώρα, όλα τα θεριά πολεμούν να (την) φάνε και δεν μπορούνε· τρώνε… και μένει μαγιά». Η φωτιστική και αλιστική της ιδιότητα λάμπει εις τους αιώνας.

Διαβάστε περισσότερα »

Μην απελπίζεσαι! Μην αυτοκτονείς!

ΑΝΕΠΙΚΑΙΡΑ

«Ἐγώ πατήρ, ἐγώ ἀδελφός, ἐγώ νυμφίος, ἐγώ οἰκία, ἐγώ τροφή, ἐγώ ἱμάτιον, …πᾶν ὅπερ ἄν θέλῃς ἐγώ· μηδενός ἐν χρείᾳ καταστῆς…

Ἐγώ καί φίλος… μόνον οἰκείως ἔχε πρός ἐμέ.
Ἐγώ πένης διά σέ·
καί ἀλήτης διά σέ· …
Πάντα μοι σύ καί ἀδελφός, καί συγκληρονόμος, καί φίλος, καί μέλος. Τί πλέον θέλεις;»
(ἁγ. Ἰω. Χρυσο., τ. ΙΒ΄, σελ. 35, ΕΠΕ 1979)

Τά παραπάνω θεόπνευστα λόγια βάζει ὁ ἱερός Χρυσόστομος στό στόμα τοῦ Χριστοῦ μας. Τόσο ἐπίκαιρα ὅσο ποτέ ἄλλοτε!

Γι᾿ αὐτό λοιπόν μήν ἀπελπίζεσαι! Μήν αὐτοκτονεῖς!

Διαβάστε περισσότερα »

Powered by WordPress and ShopThemes