(Μάρκ. 11,12-14.,Ματθ. 21,18)
Ποια είναι η
συκιά του Ευαγγελίου που ξεράθηκε φαινομενικά παράλογα; Και ποια είναι η
ακρότατη πείνα που ζητούσε καρπό πριν από την ώρα; Και τι σημαίνει η
κατάρα για ένα αναίσθητο πράγμα.
Ποια είναι η
συκιά του Ευαγγελίου που ξεράθηκε φαινομενικά παράλογα; Και ποια είναι η
ακρότατη πείνα που ζητούσε καρπό πριν από την ώρα; Και τι σημαίνει η
κατάρα για ένα αναίσθητο πράγμα.
Το πάθος του Χριστού θεωρείται ακατανόητο από πολλούς «ορθολογιστές», αλλά
και οι πιστοί δυσκολευόμαστε πολύ να το κατανοήσουμε! Ενώ προβάλλει ως
παντοδύναμος, αφού και νεκρούς ανασταίνει, όπως τον Λάζαρο, αποδέχεται
«μοιρολατρικά» να υποστεί το φρικτότερο μαρτύριο του αρχαίου κόσμου, αφού
προηγουμένως ανέχθηκε πλήθος από ειρωνείες, εμπαιγμούς και εξευτελισμούς!
Μάλιστα καταδικάζει τη χρήση βίας από μέρους του Πέτρου, ο οποίος αντιδρά
«φυσιολογικά», κατά τα ανθρώπινα, και σπεύδει να Τον υπερασπιστεί την ώρα που οι
διώκτες του έρχονται να τον συλλάβουν! Αυτή η σιωπηλή υποταγή και παράδοση
στους εχθρούς του συνιστά διαχρονικά σκάνδαλο, το οποίο αδυνατούν να
ξεπεράσουν πλείστοι όσοι στέκονται κριτικά έναντι του Ιησού ή τον απορρίπτουν
με πάθος αδικαιολόγητο για τα δεδομένα της λογικής!
Διαβάστε περισσότερα »
Μεταφραστικό βοήθημα για νέους
(ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΙΕΡΑΣ ΜΟΝΗΣ ΠΑΝΑΓΙΑΣ ΠΑΡΑΜΥΘΙΑΣ
ΡΟΔΟΥ)
«Την άλλη μέρα, το μεγάλο πλήθος που είχε έρθει για τη γιορτή του Πάσχα, όταν άκουσαν ότι έρχεται ο Ιησούς στα Ιεροσόλυμα, πήραν κλαδιά φοινικιάς, και βγήκαν από την πόλη να τον προϋπαντήσουν, και κραύγαζαν: «Δόξα στο Θεό! Ευλογημένος αυτός που έρχεται σταλμένος από τον Κύριο! Ευλογημένος ο βασιλιάς του Ισραήλ»(Ιωάν. ιβ, 12-13). Την επόμενη μέρα του δείπνου της Βηθανίας, ο Κύριος ξεκίνησε για τα Ιεροσόλυμα, την πόλη που θανάτωσε τους προφήτες.
Το Σάββατο του Λαζάρου κατέχει ξεχωριστή θέση στο λειτουργικό
ημερολόγιο. Δεν ανήκει στις σαράντα ημέρες της μετάνοιας της Μ. Τεσσαρακοστής
ούτε και στις οδυνηρές ημέρες της Μ. Εβδομάδας, αυτές που αρχίζουν από τη Μ.
Δευτέρα και τελειώνουν τη Μ. Παρασκευή. Μαζί με την Κυριακή των Βαΐων συνθέτουν
ένα σύντομο χαρούμενο πρελούδιο των γεμάτων πόνο ημερών που ακολουθούν. Δύο
σημαντικά περιστατικά συνδέονται με τη Βηθανία: εκεί ανέστησε τον Λάζαρο και
από εκεί ξεκίνησε ο Ιησούς την πορεία και άνοδο Του προς τα Ιεροσόλυμα.