«Ο Θεός αγάπη εστί» μας λέγει ο Ευαγγελιστής Ιωάννης (Α’ Ιωάν. δ’, 8). Και όντως αυτός είναι ο καλλίτερος χαρακτηρισμός του Θεού. Για να καταλάβουμε εμείς οι άνθρωποι, τί είναι ο Θεός.
Κατά τον ιερό Διονύσιο τον Αρεοπαγίτη βέβαια, και σύμφωνα με την αποφατική θεολογία της ’Εκκλησίας, ο Θεός υπερβαίνει κάθε έννοια ανθρώπινη. Δεν είναι ούτε ψυχή, ούτε λόγος, ούτε δύναμις, ούτε φως, ούτε ζωή, ούτε ουσία, ούτε χρόνος, ούτε επιστήμη, ούτε αλήθεια, ούτε βασιλεία, ούτε σοφία, ούτε αγαθότης… (βλ. Περί Μυστικής Θεολογίας, κεφ. ε’).
Ωστόσο, ας μου επιτραπεί να πω, θα μπορούσε να γίνει κάποια εξαίρεσις για το όνομα “αγάπη”. Ο Θεός δεν είναι τίποτε άλλο παρά Αγάπη.
Διαβάστε περισσότερα »
Η αγάπη του Θεού και η ελευθέρα εκλογή του ανθρώπου (Ιερομόναχος π. Φιλόθεος Γρηγοριάτης)
Δημοσιεύθηκε στις 29 Μαΐου, 2013
Η Μασονία είναι ο μέγιστος εχθρός τής Ορθοδοξίας, εσωτερικός και εξωτερικός (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς, Επίσκοπος Αχρίδος)
Δημοσιεύθηκε στις 28 Μαΐου, 2013
Ἡ ἐν προκειμένῳ ἀποτίμηση καὶ προειδοποίηση τοῦ Ἁγίου Νικολάου Ἀχρίδος ἔναντι τοῦ ἐπικίνδυνου φαινομένου τῆς Μασονίας, προέρχεται ἀπὸ τὰ – ἐν πολλοῖς ἄγνωστα καὶ δυσεύρετα – Πρακτικὰ τῆς Προκαταρκτικῆς Ἐπιτροπῆς τῶν Ἁγίων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν τῆς συνελθούσης ἐν τῇ ἐν Ἁγίῳ Ὄρει Ἱερᾷ Μεγίστῃ Μονῇ τοῦ Βατοπεδίου, ἐπὶ Πατριαρχίας Φωτίου Β΄. Ἡ Ἐπιτροπὴ ἄρχισε τὶς ἐργασίες της τὴν Κυριακὴ τῆς Πεντηκοστῆς, 8 Ἰουνίου, τοῦ 1930 καὶ συγκρότησε συνολικὰ 15 συνεδρίες ὑπὸ τὴν προεδρία τοῦ Μητροπολίτου Ἡρακλείας Φιλαρέτου.
…Κατὰ τὴν τελευταία, ΙΕ΄ Συνεδρία, στὶς 23 Ἰουνίου 1930, καθορίσθηκε καὶ ἐγκρίθηκε ὁ κατάλογος τῶν θεμάτων, 16 συνολικά, τὰ ὁποῖα θὰ ἔπρεπε νὰ ἀπασχολήσουν τὴν μελλοντικὴ Προσύνοδο (βλ. σελίδες 143-145 τῶν Πρακτικῶν). Ὡς ἕκτο θέμα καταχωρίσθηκε ἡ «Ἐξεύρεσις τρόπου συνεργασίας τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν πρὸς ἀπόκρουσιν τοῦ ἀθεϊσμοῦ καὶ τῶν διαφόρων πεπλανημένων Συστημάτων, οἷον: Μασωνισμοῦ, Θεοσοφισμοῦ, Πνευματισμοῦ κ.λ.π.» (σελ. 144 τῶν Πρακτικῶν).
Ἆραγε, ἐξακολουθεῖ σήμερα νὰ παραμένει τὸ θέμα τῆς Μασονίας – καὶ μάλιστα ὠς ἐσωτερικοῦ ἐχθροῦ – στὴ λίστα τῶν πρὸς συζήτηση θεμάτων ἀπὸ τὴ σχεδιαζόμενη Οἰκουμενικὴ Σύνοδο καὶ τὶς Διορθόδοξες Προπαρασκευαστικὲς Ἐπιτροπὲς τῶν ἐσχάτων δεκαετιῶν; Ἢ μήπως τὸ ζήτημα «ἐξαφανίσθηκε», ὅπως ἐξαφανίσθηκαν ἢ ἐπιλύθηκαν μὲ μεμονωμένες καὶ ὄχι γενικὰ ὀρθοδόξως ἀποδεκτὲς ἀποφάσεις ἕτερα φλέγοντα θέματα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησιολογίας, ὅπως ὁ τρόπος εἰσδοχῆς τῶν αἱρετικῶν καὶ σχισματικῶν στοὺς κόλπους τῆς Μιᾶς, Ὀρθοδόξου Καθολικῆς Ἐκκλησίας;
Στὴ σχετικὴ μὲ τὴ Μασονία εἰσήγησή του ὁ Ἅγιος Νικόλαος ἐπισημαίνει τὰ ἑξῆς σημαντικὰ στοιχεῖα (ἐκ τῆς Συνεδρίας Γ΄· § Η΄Προτάσεις τῆς Σερβικῆς Ἀποστολῆς · Τρίτη, 10η Ἰουνίου 1930):
Ο πόνος και αι θλίψεις εις την ζωή μας (Γέρων Εφραίμ, προηγούμ. Ι. Μ. Φιλοθέου)
Δημοσιεύθηκε στις 27 Μαΐου, 2013
Το μονοπάτι της ζωής είναι όλο πόνος και δάκρυ∙ όλο αγκάθια και καρφιά∙ παντού φυτρωμένοι σταυροί∙ παντού αγωνία και θλίψη. Κάθε βήμα και μία Γεθσημανή. Κάθε ανηφοριά και ένας Γολγοθάς. Κάθε στιγμή και μία λόγχη. «Αν μπορούσαμε να στίψουμε την γη σαν το σφουγγάρι θα έσταζε αίμα και δάκρυα».
Μήπως γράφουμε με εμπάθεια; (π. Βασίλειος Καλλιακμάνης)
Δημοσιεύθηκε στις 26 Μαΐου, 2013
α) Πολλοί θεολόγοι και κληρικοί αλλά και λευκασμένοι
επίσκοποι συντάσσουν και δημοσιεύουν στις μέρες μας διάφορα κείμενα. Ωστόσο
ορισμένοι μη έχοντας επίγνωση του βάρους των λεγομένων τους ακολουθούν την
κοσμική αντίληψη της ανταγωνιστικής δημοσιογραφίας. Μετρούν με αυταρέσκεια
και καύχηση την επισκεψιμότητα των προσωπικών τους ιστολογίων, μετατρέπουν
το θεολογικό λόγο σε εμπορική είδηση και όχι σπάνια καπηλεύονται το θείο
λόγο.
επίσκοποι συντάσσουν και δημοσιεύουν στις μέρες μας διάφορα κείμενα. Ωστόσο
ορισμένοι μη έχοντας επίγνωση του βάρους των λεγομένων τους ακολουθούν την
κοσμική αντίληψη της ανταγωνιστικής δημοσιογραφίας. Μετρούν με αυταρέσκεια
και καύχηση την επισκεψιμότητα των προσωπικών τους ιστολογίων, μετατρέπουν
το θεολογικό λόγο σε εμπορική είδηση και όχι σπάνια καπηλεύονται το θείο
λόγο.
Αποστολικό Ανάγνωσμα: Ερμηνεία εις τας πράξεις των Αποστόλων, τας αναγινωσκομένας την Κυριακή του Παραλύτου (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)
Δημοσιεύθηκε στις 25 Μαΐου, 2013
(Πράξ. θ’, 32-42)
– Ποιά είναι η σχέσις πίστεως και
θαυμάτων;
– Γιατί ονομάζει αγίους τους κατοικούντας Λύδδαν;
–
Ποιό παράδειγμα έδωσε με το έργο του ο απ. Πέτρος στους επισκόπους;
–
Γιατί αποσιωπώνται άλλα στοιχεία του θεραπευθέντος Αινέα;
– Τί
σημαίνει το “στρώσον σεαυτώ”;
– Ποιά ήταν τα αποτελέσματα της θεραπείας
του παραλύτου;
– Γιατί ο ιστοριογράφος κρίνει απαραίτητο να ερμηνεύσει
το όνομα Ταβιθά;
– Γιατί πλένουν τα νεκρά σώματα οι Χριστιανοί;
–
Τί εδήλωσε ο ιστορικός σημειώσας το “Μετ’ αυτών ούσα”;
– Γιατί ο
απόστολος Πέτρος έβγαλε όλους έξω από το δωμάτιο της Ταββιθάς πριν την
πραγματοποίηση του θαύματος; Γιατί, αντίθετα, το θαύμα της θεραπείας του
παραλύτου το έκανε σε κοινή θέα;
– Ποιά πληροφορία παίρνουμε από την
φράση “επιστρέψας προς το σώμα”;
– Τί μας διδάσκει η ανάσταση της
Ταββιθάς εκ νεκρών και τί η ανάστασή της εκ της κλίνης από τον Απ. Πέτρο;
Διαβάστε περισσότερα »
