Η
γενετική μηχανική είναι, όπως υποστηρίζεται, πολλά υποσχόμενος κλάδος για τη
βελτίωση της υγείας του ανθρώπου στο μέλλον. Ως νέος επιστημονικός κλάδος
ελκύει το ενδιαφέρον πολλών ερευνητών, οι οποίοι φιλοδοξούν να προσφέρουν στην
ανθρωπότητα, αλλά και να δρέψουν δάφνες. Το ποιο κίνητρο είναι το επικρατούν,
ας το επισημάνει ο αναγνώστης. Η έρευνα απαιτεί κεφάλαια, πολλά κεφάλαια. Αυτά
δυνατόν να προσφέρει ο ιδιωτικός τομέας, αν πεισθεί για το μελλοντικό
πολλαπλάσιο όφελος, ή ο δημόσιος, ο οποίος εν αγνοία του λαού διαχειρίζεται το
χρήμα του.
Πειράματα θανάτου (Απόστολος Παπαδημητρίου)
Δημοσιεύθηκε στις 18 Αυγούστου, 2013
Αποδυναμώσαμε το νόημα της αργίας (π. Θωμάς Βαμβίνης)
Δημοσιεύθηκε στις 18 Αυγούστου, 2013
Τον τελευταίο καιρό έγιναν έντονες συζητήσεις με αφορμή
την κατάργηση της αργίας της Κυριακής, δηλαδή για το άρθρο 16 του
νομοσχεδίου, και ήδη νόμου, με τίτλο: «Κανόνες ρύθμισης της αγοράς
προϊόντων και της παροχής υπηρεσιών».
Αποστολικό Ανάγνωσμα: Ερμηνεία εις την Α’ προς Κορινθίους επιστολήν του Παύλου, την αναγινωσκομένην τη Η’ Κυριακή (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)
Δημοσιεύθηκε στις 17 Αυγούστου, 2013
(Α’ Κορ. 1, 10-17)
– Γιατί η αποστολή του κηρύγματος σε απίστους ήταν δυσκολότερη από την ιερουργία του βαπτίσματος των πιστευσάντων; Και γιατί ο Χριστός απέστειλε τον Παύλο όχι για να βαπτίζη αλλά για να κηρύττη το Ευαγγέλιο; Γιατί όμως εβάπτισε κάποιους;
Διαβάστε περισσότερα »
Κυριακή Η’ Ματθαίου: Ομιλία περί ελπίδος (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)
Δημοσιεύθηκε στις 16 Αυγούστου, 2013
(Ματ. ιδ’ 14-22)
– Κάθε ψυχή ανθρώπου έχει από τον Θεόν της ελπίδος την δύναμη.
– Οι άνθρωποι διαστρέφουμε το δώρο της ελπίδος που μας έδωσε ο Θεός και αντί να ελπίζουμε σε Αυτόν, ελπίζουμε στους ανθρώπους, στα χρήματα, τα υλικά πράγματα, τα ασθενή, τα φθαρτά, τα μεταβλητά και πρόσκαιρα. Γιατί οι άνθρωποι το κάνουν αυτό;
– Οι επί τον Θεόν ελπίζοντες, ουδέποτε μένουσιν εστερημένοι των δωρεών Αυτού.
– Η ελπίς θυγάτηρ γνησία της πίστεως.
–
Ο άπιστος μην έχοντας ελπίδα στο Θεό δεν βρίσκει παρηγορία στις θλίψεις του.
Διαβάστε περισσότερα »
Η Θεοτόκος Μαρία (Παναγιώτης Νέλλας)
Δημοσιεύθηκε στις 16 Αυγούστου, 2013
Στήν ὀρθόδοξη προοπτική ἡ Ἁγία Γραφή εἶναι ὁ πυρήνας καί ταυτόχρονα ἡ πρώτη ἀνάπτυξη τῆς Παραδόσεως τῆς Ἐκκλησίας. Ἡ Ἀποκάλυψη, πού εἶναι ὁ σαρκωθείς Λόγος τοῦ Θεοῦ, δόθηκε βέβαια μιά γιά πάντα στήν ἀνθρωπότητα ἐπί “Καίσαρος Αὐγούστου” (Λουκ. 2, 1) “ἐν ἡμέραις Ἡρώδου τοῦ Βασιλέως” (Ματθ. 2, 1) καί ἐκεῖνοι πού τήν εἶδαν “τοῖς ὀφθαλμοῖς αὐτῶν” καί τήν ἄκουσαν καί “ἐψηλάφησαν ταῖς χερσίν αὐτῶν” (Α´ Ἰω. 1, 1) τήν κατέγραψαν στά βιβλια τῆς Καινῆς Διαθήκης. Ὁ Εὐαγγελιστής Ἰωάννης ὅμως γράφει ὅτι “ἔστι καί ἄλλα πολλά, ἅ ἐποίησεν ὁ Ἰησοῦς, ἅτινα, ἐάν γράφηται καθ’ ἕν οὐδ’ αὐτό οἷμαι τόν κόσμον χωρῆσαι τά γραφόμενα βιβλία” (21, 25). Καί ὁ Εὐαγγελιστής Λουκᾶς βεβαιώνει ὅτι ἡ Παρθένος – καί μαζί μ’αὐτή ἡ πρώτη κοινότης, ἡ Ἐκκλησία – “συνετήρει … ταῦτα συμβάλλουσα ἐν τῇ καρδίᾳ αὐτῆς” (2 , 19· 2, 51)… Ἔτσι στήν Ὀρθοδοξία ἡ Αγία Γραφή καί ἡ Παράδοση εἶναι στενότατα ἑνωμένες καί κατανοοῦνται καί οἱ δυό μαζί στή θεία Λειτουργία, ὅπου γίνεται ἡ “ἀνάμνηση” ὅπου ὁ σαρκωθείς Λόγος γίνεται στήν κάθε ἐποχή σύγχρονος.
