Τί διαβάστηκε
λοιπόν σήμερα; «Να γνωρίζετε και αυτό, ότι κατά τις έσχατες ημέρες θα έρθουν
καιροί δύσκολοι». Στον Τιμόθεο πάλι γράφει ο Παύλος. Φοβερή είναι η απειλή,
αλλά ας προσέξουμε. Γιατί αναφέρεται στους σημερινούς καιρούς και τους
επόμενους και αυτούς που θα πλησιάζει το τέλος του κόσμου. «Να γνωρίζετε και
αυτό, ότι κατά τις έσχατες ημέρες θα έρθουν καιροί δύσκολοι». Σύντομος ο λόγος
και μεγάλη η δύναμή του.
Διαβάστε περισσότερα »
Κατά τις έσχατες ημέρες θα έρθουν καιροί δύσκολοι (Αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος)
Δημοσιεύθηκε στις 22 Αυγούστου, 2013
Χριστιανική θεώρηση του πόνου (Πρωτοπρεσβ. Θεόδωρος Ζήσης)
Δημοσιεύθηκε στις 21 Αυγούστου, 2013
Διάλεξη στην εναρκτήρια τελετή του 1ου Πανελληνίου Συνεδρίου νόσου Alzheimer, Θεσσαλονίκη 13-16 Ιανουαρίου 2000
1. Πολύς πόνος, λίγη βοήθεια
Υπάρχει
στον κόσμο πολύς πόνος και ποικίλος. Όχι μόνο από τους πολλούς ασθενείς
και τα ποικίλα είδη των ασθενειών, σωματικών και ψυχικών, που
αντιμετωπίζουν οι γιατροί στα νοσοκομεία και στα ιατρεία, αλλά και από
τις ποικίλες συμφορές και θλίψεις, από τα πάμπολλα δεινά που κατατρέχουν
τους ανθρώπους, από την ημέρα που θα γεννηθούν σφραγίζοντας με το
βρεφικό κλάμμα την αδυσώπητη πραγματικότητα του πόνου, μέχρι την ημέρα
που θα τελειώσουν την επί γης πορεία τους με τον θάνατο, που είναι το
αποκορύφωμα του πόνου. Επισκεπτόμενος κανείς τα νοσοκομεία βλέπει
αθροιστικά την εικόνα αυτή του ανθρώπινου πόνου, αλλά και έξω από τα
νοσοκομεία, στα σπίτια και στα εργαστήρια, υπάρχει κρυμμένος ή έκδηλος
πολύς πόνος. κάθε σπίτι και κάθε άνθρωπος κουβαλά τον δικό
του σταυρό, και, όπως συνήθως λέμε, υπάρχει πάντοτε μεγαλύτερος σταυρός
από τον δικό μας. Έχει απλώσει ο πόνος τα δίχτυα του παντού ή μάλλον τα
φορτία του πόνου διαρκώς γίνονται βαρύτερα και μοιάζει η ανθρωπότης να
στενάζει και ως αχθοφόρος του πόνου να γονατίζει, να λυγίζουν τα γόνατά
της, και να παραπατά, έτοιμη να πέσει από το βαρύ φορτίο.
στον κόσμο πολύς πόνος και ποικίλος. Όχι μόνο από τους πολλούς ασθενείς
και τα ποικίλα είδη των ασθενειών, σωματικών και ψυχικών, που
αντιμετωπίζουν οι γιατροί στα νοσοκομεία και στα ιατρεία, αλλά και από
τις ποικίλες συμφορές και θλίψεις, από τα πάμπολλα δεινά που κατατρέχουν
τους ανθρώπους, από την ημέρα που θα γεννηθούν σφραγίζοντας με το
βρεφικό κλάμμα την αδυσώπητη πραγματικότητα του πόνου, μέχρι την ημέρα
που θα τελειώσουν την επί γης πορεία τους με τον θάνατο, που είναι το
αποκορύφωμα του πόνου. Επισκεπτόμενος κανείς τα νοσοκομεία βλέπει
αθροιστικά την εικόνα αυτή του ανθρώπινου πόνου, αλλά και έξω από τα
νοσοκομεία, στα σπίτια και στα εργαστήρια, υπάρχει κρυμμένος ή έκδηλος
πολύς πόνος. κάθε σπίτι και κάθε άνθρωπος κουβαλά τον δικό
του σταυρό, και, όπως συνήθως λέμε, υπάρχει πάντοτε μεγαλύτερος σταυρός
από τον δικό μας. Έχει απλώσει ο πόνος τα δίχτυα του παντού ή μάλλον τα
φορτία του πόνου διαρκώς γίνονται βαρύτερα και μοιάζει η ανθρωπότης να
στενάζει και ως αχθοφόρος του πόνου να γονατίζει, να λυγίζουν τα γόνατά
της, και να παραπατά, έτοιμη να πέσει από το βαρύ φορτίο.
Αθλητισμός ως την άκρη του γκρεμού του ντόπινγκ (Σπυριδούλα Σπανέα)
Δημοσιεύθηκε στις 21 Αυγούστου, 2013
Πώς ένας νέος φτάνει στο σημείο να βυθιστεί στον κόσμο των ουσιών
Καθημερινά, χιλιάδες μικρά παιδιά συρρέουν σε στάδια, γήπεδα και
προπονητήρια που βρίσκονται σε όλα τα μήκη και τα πλάτη της γης. Ονειρο,
που στις περισσότερες περιπτώσεις τούς το «εμφυτεύουν» οι γονείς τους,
είναι να γνωρίσουν στιγμές δόξας και να γίνουν πρωταθλητές. Η δόξα,
όμως, κοστίζει. Στον αθλητισμό, κάποιες φορές, πληρώνεται, εκτός από
δάκρυα και ιδρώτα και με προβλήματα στην υγεία. Πώς όμως φτάνει ένα
νεαρό παιδί στη χρήση απαγορευμένων ουσιών; Ποιες είναι οι
ψυχοκοινωνικές παράμετροι που ωθούν τους αθλητές σε επικίνδυνα, για την
υγεία τους, σκευάσματα;
«Τα ίδια και τα ίδια…οι ανανεωτές» (π. Βασίλειος Κοκολάκης, εφημέριος Ι. Ν. Υψώσεως Τιμίου Σταυρού Χολαργού)
Δημοσιεύθηκε στις 20 Αυγούστου, 2013
Σχόλιο περί τῆς προτεινομένης ἀνανεώσεως
τῆς παραδόσεως ἀπό τούς συνεργάτες τοῦ περιοδικοῦ «ΣΥΝΑΞΗ», μέ ἀφορμή τήν
ἡμερίδα τους στό Μέγαρο Μουσικῆς, τήν 1η Ἀπριλίου 2013 μέ θέμα: «Παράδοση:
κίνδυνος ἤ ἐλπίδα;»
Παναγία η προστάτις (Απόστολος Παπαδημητρίου)
Δημοσιεύθηκε στις 20 Αυγούστου, 2013
Η
Παναγία υπήρξε διαχρονικά η προστάτις των Ρωμηών. Η βασιλεύουσα των πόλεων
θεωρούσε ότι δεν την έσωζαν τα ισχυρά
της τείχη από τις αλλεπάλληλες εναντίον της επιδρομές, αλλά η σκέπη της. «Τη
υπερμάχω στρατηγώ» είναι ύμνος, που οι κάτοικοί της προσέφεραν ως ένδειξη
ευγνωμοσύνης μετά από σωτηριώδη επέμβασή της. ΚΙ όταν η σκέπη της απομακρύνθηκε
από την Πόλη εξ αιτίας των κριμάτων αρχόντων και λαού, ο λαός μας ένοιωσε την
Παναγία να πονά περισσότερο από τον ίδιο και της αφιέρωσε το τραγούδι της
παρηγοριάς «Σώπασε κυρά Δέσποινα και μη πολυδακρύζεις». Και μέσα στη φοβερή
σκλαβιά σ’ αυτήν κατέφευγε να παρηγορηθεί, να πάρει δύναμη, να αντέξει. Την
εμπιστευόταν, γιατί κι εκείνη ως μητέρα είχε πολύ πονέσει και κατανοούσε τον
ανθρώπινο πόνο. Γι’ αυτό ήταν γοργοεπήκουος, ώστε να μεταφέρει την παράκληση
του πονεμένου ανθρώπου στον γυιό της, Κύριό της και Κύριό μας. Άλλωστε μας το
υποσχέθηκε κατά τη μετάστασή της και το τήρησε, ώστε να το ομολογούμε: «Ταις
πρεσβείαις ταις σαις λυτρουμένη εκ θανάτου τας ψυχάς ημών». Τις ψυχές μας και
τις ζωές μας, όπως τις ζωές των στρατιωτών που «ημύνοντο του πατρίου εδάφους»,
το οποίο επιβουλευόταν πρόσφατα ιταμός επίδοξος κατακτητής.
Διαβάστε περισσότερα »
