Εισήγηση στο θεολογικό συνέδριο της Ι. Μητροπόλεως Θεσσαλονίκης με θέμα “Ο παμβασιλεύς Χριστός”, 17 Νοεμβρίου 1990
Διαβάστε περισσότερα »
Η κοινωνία Θεού και ανθρώπου δια του Θεανθρώπου εν τη Εκκλησία (Αρχ. Βασίλειος Γοντικάκης, Προηγούμενος Ιεράς Μονής Ιβήρων Αγίου Όρους)
Δημοσιεύθηκε στις 2 Οκτωβρίου, 2013
Οικογένεια ή επάγγελμα; (Δημόπουλος Ντίνος)
Δημοσιεύθηκε στις 30 Σεπτεμβρίου, 2013
Πρὶν ἐπιχειρήσουμε μία προσέγγιση στὸ περίπλοκο αὐτὸ ἐρώτημα, οἰκογένεια ἢ ἐπάγγελμα θὰ ἦταν χρήσιμο, νομίζω, νὰ ρίξουμε μία μικρὴ ματιὰ στὸ ἱστορικό, κοινωνικὸ καὶ οἰκονομικὸ πλαίσιο, μέσα στὸ ὁποῖο οἱ δύο αὐτὲς ἔννοιες ἀναπτύχθηκαν, συνδέθηκαν ἢ ἀποχωρίστηκαν, στὸ δικό μας τουλάχιστον χῶρο καὶ στὴ δική μας ἐποχή.
Διαβάστε περισσότερα »
Μια πολυπραγμονούσα κυρία (Σαράντος Καργάκος, συγγραφέας-ιστορικός)
Δημοσιεύθηκε στις 29 Σεπτεμβρίου, 2013
Φίλος ἐκλεκτός, ὀ Γιῶργος Μοῦρτος, μέ τίς «ἀφυπνισμένες» θερινές
σκέψεις του, μοῦ θύμισε μιά σοφή συμβουλή τοῦ Κικέρωνος: «quaeso, ut
ratio praeveniat risum tuum: nihil enim est foedius risu irrisione
dignissimo» (=Πρόσεχε καλά τό δικό σου γέλιο. Διότι δέν ὑπάρχει πιό
ταπεινωτικό πρᾶγμα ἀπό ἕνα γέλιο πού σέ κάνει περίγελο). Ἴσως κάποιοι
αὐτοπροσδιοριζόμενοι σάν προοδευτικοί στοχαστές και εἰδικοί (τί λόγος!)
ἐπιστήμονες ἀποστρέφονται τ’ ἀρχαῖα ἑλληνικά καί λατινικά. Οἱ συγγραφεῖς
πού χρησιμοποίησαν τίς γλῶσσες αὐτές ἔγραψαν πράγματα γι’ αὐτούς
φαρμακερά.
Διαβάστε περισσότερα »
Αποστολικό ανάγνωσμα ΙΔ΄Κυριακής: Ομιλία περί κατανύξεως (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)
Δημοσιεύθηκε στις 28 Σεπτεμβρίου, 2013
(Β’ Κορ. α’ 21 – β’ 4)
– Γιατί εμείς δεν θρηνούμε για τις προσωπικές μας αμαρτίες, ενώ ο απ. Παύλος είχε τόση θλίψη και στεναχωρία καρδίας για τις αμαρτίες των Κορινθίων;
– Η κατάνυξις θυγάτηρ της αγάπης. Από πού όμως πληροφορούμαστε ότι η αγάπη γεννά την κατάνυξη και τα δάκρυα;
– Χωρίς κατανύξεως ουκ έστι μετάνοια, χωρίς μετανοίας ουκ εστιν αμαρτημάτων συγχώρησις, χωρίς συγχωρήσεως αμαρτιών ουκ έστι σωτηρία. Γιατί ποιός είναι αναμάρτητος;
– Η κατάνυξη είναι κλειδί που ανοίγει την θύρα του ελέους και της ευσπλαχνίας του Θεού.
– Η θυσία της κατανύξεώς σου, και η προσφορά των δακρύων σου, τόσην δύναμιν έχει, ώστε μεταβάλλει και αυτήν του Θεού την απόφασιν!
– Η κατάνυξις μεταβάλη την δικαιοσύνη του Θεού σε έλεος.
– Αλλά με ποιό τρόπο θα γίνουμε κατανυκτικοί; Είναι ο ίδιος για όλους;
Διαβάστε περισσότερα »
Κυριακή Βʼ Λουκά: Η τέλεια αγάπη (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)
Δημοσιεύθηκε στις 27 Σεπτεμβρίου, 2013
(Λουκ. στ’ 31-36)
Όταν οι άνθρωποι έχουν
παντοτινή επίγνωση της φιλανθρωπίας του Θεού προς αυτούς, θα είναι φιλάνθρωποι
κι ο ένας προς τον άλλον. Δεν υπάρχει τίποτ’ άλλο που να κάνει τους ανθρώπους
άσπλαχνους προς τους άλλους, όσο η πεποίθηση πως κανένας δε θέλει να δώσει και
στους ίδιους. Κανένας; Και πού είναι ο
Θεός τότε; Δε μας αποζημιώνει κάθε μέρα και κάθε νύχτα ο Θεός με την ευσπλαχνία
Του, σε αντίθεση μ’ εμάς που είμαστε άσπλαχνοι; Δεν είναι πιο σπουδαίο για
μας να μας ευεργετήσει ο Βασιλιάς στην αυλή Του με την ευσπλαχνία Του, αντί να
μας ευεργετούν οι δούλοι Του; Τί μας ωφελεί αν μας ευεργετούν όλοι οι δούλοι
Του, αλλά ο Βασιλιάς είναι συγκρατημένος απέναντι μας;
