Το έχουμε τονίσει επανειλημμένως ότι από τα σχολικά εγχειρίδια, τα
βιβλία Γλώσσας, τα Αναγνωστικά του Δημοτικού-όπως τα ονομάζαμε
παλαιότερα-είναι τα κρισιμότερα και από πλευράς συγγραφής, τα
δυσκολότερα. (Μία διευκρίνηση. Τα βιβλία Γλώσσας, ονομάζονταν
Αναγνωστικά, όχι μόνο γιατί μέσω των βιβλίων αυτών, μάθαινε ο μαθητής
ανάγνωση, να συλλαβίζει, να διαβάζει.
Αυτό τελειώνει στην Α’ Δημοτικού. Με τα παλιά, ωραία Αναγνωστικά, γινόταν ανάγνωση του πολιτισμού μας.
Ξεφυλλίζοντάς τα ο μαθητής περιδιάβαινε και οικειωνόταν τα, καθ’ ημάς,
τιμαλφή. Τα βιβλία περιείχαν γνώσεις ιστορικές, γεωγραφικές,
λαογραφικές. Τα μυρίπνοα άνθη της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού, αρωμάτιζαν τα «φυλώμματά» τους. Γι’
αυτό και η συγγραφή τους ανατίθετο σε τρανούς και σπουδαίους λογοτέχνες
και επιστήμονες και όχι, ως είθισται σήμερα, σε σκύβαλα και
περιτρίμματα της εθνοαποδόμησης).
Διαβάστε περισσότερα »