Την Δευτέρα 15 Απριλίου ο π. Ζαχαρίας, επισκεπτόμενος
την Ναύπακτο και την Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Βομβοκούς της οποίας
είναι ο Πνευματικός, ομίλησε στην Σύναξη της Δευτέρας, αντί του
Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Ναυπάκτου και Αγ. Βλασίου Ιεροθέου, ο οποίος απουσίαζε στην Κρήτη. Το κείμενο της
ενδιαφέρουσας ομιλίας του π. Ζαχαρία δημοσιεύουμε κατωτέρω.
Οικοδομώντας τον Ναό του Θεού μέσα μας και μέσα στους αδελφούς μας (Αρχιμ. Ζαχαρίας Ι. Μ. Τιμίου Προδρόμου, Έσσεξ Αγγλίας)
Η ελεημοσύνη (Μοναχός Μωυσής, Αγιορείτης)
Δόση αγαθή από τους εύπορους στους άπορους. Κυρίως ελεήμων είναι ο Θεός,
γι’ αυτό μας καλεί να τον μιμηθούμε. Τον κάθε ελεήμονα τον μακαρίζει ο
Θεός.
Ο Χριστός ήταν φτωχός και φιλάνθρωπος και αυτά πάντοτε δίδασκε. Το
βασικό κίνητρο της ελεημοσύνης είναι η αγάπη. Γνήσια αρετή της
ελεημοσύνης είναι η έλλειψη ιδιοτέλειας και επαίνων. Υπάρχουν δυστυχώς
και άνθρωποι που είναι σκληροί, ανελεήμονες και αφιλάνθρωποι. Υπάρχουν
και σήμερα ελεήμονες αλλά δεν είναι πολλοί.
Διαβάστε περισσότερα »
Περί «εγκεφαλικού θανάτου», «δωρεάς» οργάνων και Ορθοδοξίας (Ιωάννης Κων. Νεονάκης MD, MSc, PhD)
Ἐλάχιστοι Ἕλληνες ἀντιλήφθηκαν ὅτι ἀπό πρώτη Ἰουλίου 2013 ἐτέθη σέ ἐφαρμογή ὁ νόμος
3984/27.6.2011, ὁ ὁποῖος ὑπαγορεύει ὅτι ὅλοι μας ἀνεξαιρέτως καθιστάμεθα αὐτομάτως «δωρητές» ὀργάνων ἐπί τῇ βάσει μίας εἰκαζόμενης συναινέσεώς μας. Μέ ἄλλα λόγια ἀγαπητέ ἀναγνώστη αὐτήν τή στιγμή εἶσαι χαρακτηρισμένος ὡς «δωρητής» ὀργάνων καί ἐάν, ὤ μή γένοιτο, βρεθεῖς σέ κατάσταση κώματος καί ἡ κατάστασή σου αὐτή χαρακτηριστεῖ ἀπό
τούς γιατρούς ὡς «ἐγκεφαλικός θάνατος», ἔχουν τό δικαίωμα (γιά νά μήν πῶ «ὠθοῦνται» ἀπό τό νόμο) νά σέ ὁδηγήσουν πάραυτα «ἐπί τῆς χειρουργικῆς τραπέζης» (sic) νά ἀφαιρέσουν τά ὄργανά σου καί ἀφοῦ
τά παραλάβουν νά σταματήσουν τή θεραπευτική ὑποστήριξη τῆς ζωή σου ὁδηγώντας σέ πλέον καί στόν κλινικό σου
(τόν ὁριστικό σου
δηλαδή) θάνατο. Καί ἐάν
θά ὑπάρχει γύρω σου
μία οἰκογένεια πού τυχῶν θά ἔχει ἀντιρρήσεις καί θά μπορεῖ νά δημιουργήσει ζήτημα, τότε ἔχεις κάποιες ἐλπίδες νά σωθεῖς ἀπό
τή «χειρουργική τράπεζα» (νόμος Ν. 4075/2012). Ὅμως τί ἐλπίδα μπορεῖ νά ἔχει ἕνας μοναχικός ἄνθρωπος τῆς πόλης, ἕνας μετανάστης ἤ ὁ
ὁποιοσδήποτε ἀσθενής γιά τόν ὁποῖο
δέν θά ἔχει ἐνδιαφερθεῖ κάποιος οἰκεῖος;
Εἰδικά ἐάν αὐτός ὁ ἀσθενής
εἶναι νέος καί τά ὄργανά του σέ σχετικά καλή κατάσταση; Ἐλπίδα σωτηρίας γι’ αὐτόν ἀπολύτως καμία.
Απόκριση προς τον αδελφό που έπεσε σε πολλή λύπη και αθυμία
᾿Απόκριση τοῦ ἴδιου, τοῦ μεγάλου Γέροντα, πρός τόν ἴδιο
(ἀδελφό), τότε πού ἐκεῖνος (ὁ ἀδελφός) ἔπεσε σέ πολλή λύπη καί ἀθυμία.
᾿Aδελφέ
᾿Ανδρέα, εἴθε νά μήν ἐπιτρέψει ὁ φιλάνθρωπος Θεός μας στό μισόκαλο ἐχθρό νά
σπείρει μέσα σου τή λύπη καί τήν ἀθυμία, τήν ὁποία ἐκεῖνος φέρνει στίς ψυχές,
γιά νά μή σέ ὁδηγήσει σέ ἀπόγνωση, σχετικά μέ ὅσα ὑποσχέθηκε ὁ Θεός, ὁ
εὐλογητός, διά τοῦ Ἁγίου Πνεύματος, σέ σένα τόν ἀγαπητό, ἀλλά νά ἀνοίξει τήν
καρδιά σου νά κατανοήσεις τίς Γραφές, ὅπως ἄνοιξε τήν καρδιά τῶν μαθητῶν, πού
ἦταν μαζί μέ τόν Κλεόπα (Λουκ. 24, 32).
Ζούμε εποχή της κενότητας; (Σεβ. Μητροπολίτης Κισάμου & Σελίνου Αμφιλόχιος)
«Αν πιστεύαμε στην αιωνιότητα, θα παραδινόμαστε λιγότερο στην στιγμή» (Γκαίτε)
Επίκαιρα
όσο ποτέ φαίνεται να ακούγονται τα λόγια αυτά του Γκαίτε καθώς μοιάζει
να δικαιώνονται όσοι αποκαλούν την εποχή μας «εποχή της κενότητας» αφού
κυρίαρχο στοιχείο της είναι το αίσθημα της απογοήτευσης και της
διάψευσης των προσδοκιών, της ψυχικής και συναισθηματικής ανεπάρκειας
στον σύγχρονο άνθρωπο. Μεθυσμένοι στην ευημερία της κατανάλωσης και
αφομοιωμένοι από τον… «πολιτισμό» της αδηφαγίας που ονομάσαμε πρόοδο και
ευημερία δεν διστάσαμε να νεκρώσομε την συνείδηση μας με κατανάλωση,
απαντώντας με… shopping therapy στην πνευματική μας ατροφία.





