…περί μεταμοσχεύσεων ζωτικῶν ὀργάνων καί τοῦ κλινικο-νομικοῦ ἐπινοήματος πού τό ἐβάπτισαν ”ἐγκεφαλικό, δῆθεν, θάνατο”, καί βέβαια, τοῦ ἀντιστοίχου σχετικοῦ ἀντισυνταγματικοῦ καί ἀντιδημοκρατικοῦ, ἐπάρατου καί, πέρα γιά πέρα, ἀντιχριστιανικοῦ νόμου.
Διαβάστε περισσότερα »
Περί μεταμοσχεύσεων (Αρχιμ. Αρσένιος Κατερέλος, Ηγούμ. Ι. Μ. Αγ. Νικολάου Δίβρης Φθιώτιδος)
Οι καθημερινές προφάσεις και δικαιολογίες (Αγ. Ιωάννης Χρυσόστομος)
από λίγο ψωμί, ακούγονται πολλές κακολογίες, διαβολές, κατηγορίες για
οκνηρία, λοιδορίες, βρισιές και πειράγματα. Και δε σκέπτεσαι ότι και συ
είσαι άνθρωπος, που δεν εργάζεσαι, ο Θεός, όμως, σου δίνει τα αγαθά του.
Μη μου πεις, βέβαια, ότι ασχολείσαι και συ με κάτι, αλλά να μου
αποδείξεις αυτό, εάν, δηλαδή, κάνεις και χρησιμοποιείς κάτι από τα
απαραίτητα. Εάν, όμως, μου αναφέρεις την απόκτηση των χρημάτων και κέρδη
με απάτη και τη φροντίδα και την αύξηση του πλούτου σου, θα σου
απαντήσω ότι όλα αυτά δεν μπορούν να ονομασθούν εργασίες· εργασίες είναι
η ελεημοσύνη, οι προσευχές, οι φροντίδες για την προστασία εκείνων που
αδικούνται και τα παρόμοια, Από αυτά βρισκόμαστε σε αργία για όλη μας τη
ζωή.
1940 – Αντί Επιλόγου (Γιώργος Κακαρελίδης, Καθηγ. Εφαρμογών στην Επιχ. Έρευνα & Στατιστική, ΤΕΙ Πατρών)
Αν την Αυγή εκείνου του Οκτώβρη, οι
Ελληνες Μαχητές πηγαίνοντας στα σύνορα, μπορούσαν να ξέρουν σε τι χέρια
μακρινών επιγόνων θα άφηναν τα άγια χώματα, για τα οποία σε λίγο θα έπεφταν
νεκροί υπερτάφιοι, είναι αμφίβολο αν θα πραγμάτωναν για άλλη μια φορά τον άθλο
της υπεράσπισης της ελευθερίας του σύμπαντος κόσμου.
Διαβάστε περισσότερα »
Mια πατρική φωνή για τις αυτοκτονίες (Αρχιεπ. Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερώνυμος)
Η κρίση που ταλανίζει κάποια χρόνια τώρα τον τόπο μας σημαδεύτηκε και
από μια εξόχως τραγική διάσταση. Tην αύξηση των αυτοκτονιών. Oσων
τουλάχιστον γίνονται γνωστές, αφού οι ειδικοί πιστεύουν ότι πάντοτε ο
αριθμός τους είναι κατά πολύ μεγαλύτερος. Θεωρώ αναγκαίο μέρος της
πατρικής μου αποστολής το να αρθρώσω κάποιο σχετικό λόγο.
Διαβάστε περισσότερα »
Με το διαδίκτυο μας χειραγωγούν (Κ. Γ. Παπαδημητρακόπουλος)
Εἶναι
γνωστὸ πὼς ἡ
λεγόμενη πληροφορία» εἶναι ἕνα ἀπέραντο
χρυσωρυχεῖο, ἡ ἐκμετάλλευση
τοῦ ὁποίου γίνεται ποικιλοτρόπως. Ἀνάλογα
μὲ τοὺς στόχους καὶ τὶς ἀξίες
τοῦ καθενός. Γιὰ τὴ
«διεθνῆ τῶν πονηρῶν»
δέ, ἡ «πληροφορία» εἶναι κι ἕνας
τρόπος γιὰ νὰ μᾶς
χειραγωγοῦν μέσῳ τῆς
παρακολούθησης τῆς συμπεριφορᾶς
μας! Μίας συμπεριφορᾶς ὅπως
τὴν ἀποτυπώνουμε ποικιλοτρόπως στὸ
διαδίκτυο. Μὲ αὐτὰ ποὺ
λέμε, ποὺ γράφουμε, ποὺ ἐπισκεπτόμαστε,
ποὺ «ἀνεβάζουμε», ποὺ ἀναπαράγουμε,
ποὺ «μᾶς ἀρέσουν»!
Λένε πὼς κανεὶς ὡς
τώρα δὲν μπορεῖ νὰ ἐλέγξει
τὸ διαδίκτυο. Νὰ ὅμως
ποὺ πετυχαίνουν κάτι ἄλλο. Νὰ ἐλέγξουν
ἐμᾶς μέσα ἀπ’
αὐτό, ἐκεῖ στὴν ἀπέραντη
ἐλευθερία πού νοιώθουμε σ’ αὐτό!
Ἆραγε, μήπως γι’ αὐτὸ εἴμαστε
τόσο… ἐλεύθεροι; Στ’ ἀλήθεια τί ἀκριβῶς
συμβαίνει; Ἂς τὸ δοῦμε…





