Ἀντικείμενο τῆς
ἐπιστήμης¹ εἶναι ὡς γνωστόν ἡ ὑλική
δημιουργία. Χρησιμοποιώντας σάν ἐργαλεῖα
τίς ἀνθρώπινες αἰσθήσεις καί τό μυαλό, ἐπικουρούμενα ἀπό τά ἐπιστημονικά
ὄργανα, ἡ ἐπιστήμη
προσέφερε πολλά στόν ἄνθρωπο:
«προσέθεσε στόν πολιτισμό μας μία ἑνιαία
καί μεγαλόπρεπη εἰκόνα
τοῦ φυσικοῦ
κόσμου, πλούτισε τή γνώση καί
τή διανόησή μας καί ἄνοιξε διάπλατα μπροστά μας ἕνα
κόσμο ἀπεριόριστης ὀμορφιᾶς
καί περιπέτειας»². Συγχρόνως βελτίωσε τίς συνθῆκες τῆς ζωῆς μας.
Οἱ ἐπιτυχίες
αὐτές ὁδήγησαν
μερικούς στόν ὑπερτονισμό
τῆς ἐπιστημονικῆς
μεθόδου καί στήν προσπάθεια
ἐπέκτασής της καί στά βαθύτερα ὑπαρξιακά
προβλήματα τοῦ ἀνθρώπου.
Οἱ «ἀρετές» ὅμως τῆς ἐπιστημονικῆς μεθόδου, δηλ. ἡ ἀντικειμενικότητα τοῦ
πειράματος καί ὁ ὀρθολογισμός³,
εἶναι καί
περιορισμοί, διότι ἀγνοοῦν τόν πλοῦτο τῶν αἰσθημάτων καί ψυχικῶν καταστάσεων.
Ποιά μαθηματική ἐξίσωση ἐξ
ἄλλου μπορεῖ νά μᾶς μιλήσει γιά τήν ἀξία
τῆς ζωῆς
ἤ γιά τό τί εἶναι ἠθικό καί τί ἀνήθικο⁴; Ἔπειτα,
γεγονότα μοναδικά πού δέν ἐλέγχονται
μέ τό πείραμα καί δέν προκύπτουν ἀπό μαθηματικές ἐξισώσεις,
π.χ. μία ἐμφάνιση Ἁγίου
ἤ ἕνα θαῦμα
ἰάσεως ἤ γιά νά ἀναφερθοῦμε στά μέγιστα, ἡ Ἀνάσταση
τοῦ Κυρίου, εἶναι
ἀνεξήγητα ἀπό τήν ἐπιστήμη.
Διαβάστε περισσότερα »

Λένε γιὰ τὸν μακάριο Ἀντώνιο ὅτι ποτὲ δὲν σκέφθηκε νὰ κάνει κάτι ποὺ νὰ ὠφελεῖ τὸν ἑαυτὸ του πιότερο ἀπὸ τὸν πλησίον του. Κι
αὐτό, γιατί πίστευε πὼς τὸ κέρδος τοῦ πλησίον του εἶναι γι’ αὐτὸν
ἄριστη ἐργασία.
Καὶ πάλι εἶπαν γιὰ τὸν
ἀββᾶ
Ἀγάθωνα, ὅτι ἔλεγε πὼς «ἤθελα νὰ βρῶ ἕνα
λεπρὸ καὶ νὰ
λάβω τὸ σῶμα του καὶ νὰ
τοῦ δώσω τὸ δικό μου».
Εἶδες τέλεια ἀγάπη; Καὶ πάλι, ἂν εἶχε κάποιο πράγμα χρήσιμο, δὲν ἄντεχε
νὰ μὴν
ἀναπαύσει μ’ αὐτὸ
τὸν πλησίον του. Εἶχε κάποτε μιά σμίλη γιὰ νὰ
κόβει τὶς πέτρες. Ἦρθε λοιπὸν ἕνας
ἀδελφὸς κοντά του καί, ἐπειδὴ τὴν
εἶδε καὶ τὴ
θέλησε, δὲν τὸν ἄφησε
νὰ βγεῖ ἀπὸ τὸ
κελὶ του χωρὶς αὐτή.

Διαβάστε περισσότερα »

Η αγάπη προς τους φίλους
είναι ακριβή. Εγώ μιλώ για την αληθινή, θεία αγάπη. Βοήθησε το φίλο σου
για το καλό -και ζήτησε τη βοήθειά του για το καλό- μόνον αυτό μπορεί να
ονομαστεί πραγματική φιλική αγάπη. Επιθυμώ το φίλο
όχι για να κολακεύει τις αδυναμίες μου και να σκεπάζει και να
δικαιολογεί τα λάθη μου αλλά, αντίθετα, να με διορθώνει στο κακό και να
με υποστηρίζει στο καλό. Τέτοια φιλία είναι καθαρτήριο,
στο οποίο ο άνθρωπος καθαρίζεται από τις άγριες και χαμηλές συνήθειες
και διαθέσεις. Η φιλία είναι πιο απαραίτητη στην ψυχή παρά στο σώμα. Στη
θλίψη η σκέψη του φίλου φέρνει ευχάριστη όψη στο πρόσωπο. Στο νεκρικό
κρεβάτι η παρουσία του φίλου ομορφαίνει το πρόσωπο του θανάτου.  Η φιλία
είναι πάντοτε η ζωοδότρα πνοή του αγγέλου που μας παρακολουθεί στη ζωή, που μας σηκώνει όταν πέφτουμε και μας εμπνέει όταν αποδυναμωνόμαστε.

Διαβάστε περισσότερα »

Διαβάστε περισσότερα »

Μαθαίνουμε από τους εκκλησιαστικούς και κοσμικούς ιστότοπους
ότι μία από τις Ρωσίδες τραγουδίστριες που είχαν διακηρύξει μουσικά, μέσα σε
ναό της Μόσχας, την αντίθεση τους στον Πούτιν και είχαν δικασθή και φυλακισθή
γι’ αυτό, εκτοπίστηκε σε φυλακή της Σιβηρίας (4.000 χιλιόμετρα μακριά από τον
άντρα της και το 7χρονο παιδί τους) όπου η θερμοκρασία κατά τον χειμώνα σπανίως
ανεβαίνει πάνω από το μηδέν.

Το επίμαχο περιστατικό, σαφώς αξιόποινο, θα είχε
αντιμετωπισθή ακόμη και στη χώρα μας (που δεν είναι οποιαδήποτε δυτική
εκκοσμικευμένη χώρα) ως πταίσμα και κατά πάσα πιθανότητα η ποινή δεν θα
περιλάμβανε κυριολεκτική φυλάκιση. Εδώ εξαντλήθηκε κάθε αυστηρότητα, με τρόπο
μάλιστα που δείχνει ότι το σκεπτικό συνεχίζεται κατά δόσεις.

Ποιό είναι το σκεπτικό;
Διαβάστε περισσότερα »