(Εφεσ. β’ 4-10)

– Εάν, όπως γράφει ο απόστολος Παύλος, διά της πίστεως και χάριτος σωζόμαστε, τότε γιατί να εργαζόμαστε τις αρετές;

– Μόνον ο άνθρωπος, εκ πάντων των επιγείων κτισμάτων, μπορεί να εργαστεί την αρετήν.

– Ο Θεός έπλασε και ανέπλασε τους ανθρώπους διά την κατόρθωσιν της αρετής. Πώς όμως ο άνθρωπος μπορεί να κατορθώσει την αρετή αφού έχει φύση αδύναμη;

– Η άγνοια σμικρύνει την τιμωρία επειδή σμικρύνει το χρέος. Αλλά ποιός δεν διακρίνει το καλό από το κακό; Ποιός δεν γνωρίζει την αρετήν και την αμαρτίαν;

– Αληθινοί φίλοι του Θεού είναι όσοι πράττουν το θέλημά Του.

– Μόνο ο άνθρωπος -από όλα τα κτίσματα- αρνήθηκε να πράξει το διορισθέν από τον Θεόν έργο. Μήπως όμως αυτό συμβαίνει γιατί ο άνθρωπος επλάσθη αυτεξούσιος, ενώ τα υπόλοιπα κτίσματα είναι αναγκασμένα να υπακούουν στην εντολή του Θεού;
Διαβάστε περισσότερα »

(Λουκ. ιη΄ 35 – 43)

– Υπάρχουν άνθρωποι που όχι μόνον δεν συνεργούν αλλά και εμποδίζουν τα καλά έργα. Ποιά είναι τα αίτια αυτής της αμαρτίας;

– Πώς χαρακτηρίζει το Άγιο Πνεύμα διά του αποστόλου Παύλου εκείνους που εμποδίζουν της αρετής τα έργα;

– Με ποιούς τρόπους πέφτουμε σε αυτή την αμαρτία;
Διαβάστε περισσότερα »

Διαβάστε περισσότερα »

Ἀντικείμενο τῆς
ἐπιστήμης¹ εἶναι ὡς γνωστόν ἡ ὑλική
δημιουργία. Χρησιμοποιώντας σάν ἐργαλεῖα
τίς ἀνθρώπινες αἰσθήσεις καί τό μυαλό, ἐπικουρούμενα ἀπό τά ἐπιστημονικά
ὄργανα, ἡ ἐπιστήμη
προσέφερε πολλά στόν ἄνθρωπο:
«προσέθεσε στόν πολιτισμό μας μία ἑνιαία
καί μεγαλόπρεπη εἰκόνα
τοῦ φυσικοῦ
κόσμου, πλούτισε τή γνώση καί
τή διανόησή μας καί ἄνοιξε διάπλατα μπροστά μας ἕνα
κόσμο ἀπεριόριστης ὀμορφιᾶς
καί περιπέτειας»². Συγχρόνως βελτίωσε τίς συνθῆκες τῆς ζωῆς μας.
Οἱ ἐπιτυχίες
αὐτές ὁδήγησαν
μερικούς στόν ὑπερτονισμό
τῆς ἐπιστημονικῆς
μεθόδου καί στήν προσπάθεια
ἐπέκτασής της καί στά βαθύτερα ὑπαρξιακά
προβλήματα τοῦ ἀνθρώπου.
Οἱ «ἀρετές» ὅμως τῆς ἐπιστημονικῆς μεθόδου, δηλ. ἡ ἀντικειμενικότητα τοῦ
πειράματος καί ὁ ὀρθολογισμός³,
εἶναι καί
περιορισμοί, διότι ἀγνοοῦν τόν πλοῦτο τῶν αἰσθημάτων καί ψυχικῶν καταστάσεων.
Ποιά μαθηματική ἐξίσωση ἐξ
ἄλλου μπορεῖ νά μᾶς μιλήσει γιά τήν ἀξία
τῆς ζωῆς
ἤ γιά τό τί εἶναι ἠθικό καί τί ἀνήθικο⁴; Ἔπειτα,
γεγονότα μοναδικά πού δέν ἐλέγχονται
μέ τό πείραμα καί δέν προκύπτουν ἀπό μαθηματικές ἐξισώσεις,
π.χ. μία ἐμφάνιση Ἁγίου
ἤ ἕνα θαῦμα
ἰάσεως ἤ γιά νά ἀναφερθοῦμε στά μέγιστα, ἡ Ἀνάσταση
τοῦ Κυρίου, εἶναι
ἀνεξήγητα ἀπό τήν ἐπιστήμη.
Διαβάστε περισσότερα »

Λένε γιὰ τὸν μακάριο Ἀντώνιο ὅτι ποτὲ δὲν σκέφθηκε νὰ κάνει κάτι ποὺ νὰ ὠφελεῖ τὸν ἑαυτὸ του πιότερο ἀπὸ τὸν πλησίον του. Κι
αὐτό, γιατί πίστευε πὼς τὸ κέρδος τοῦ πλησίον του εἶναι γι’ αὐτὸν
ἄριστη ἐργασία.
Καὶ πάλι εἶπαν γιὰ τὸν
ἀββᾶ
Ἀγάθωνα, ὅτι ἔλεγε πὼς «ἤθελα νὰ βρῶ ἕνα
λεπρὸ καὶ νὰ
λάβω τὸ σῶμα του καὶ νὰ
τοῦ δώσω τὸ δικό μου».
Εἶδες τέλεια ἀγάπη; Καὶ πάλι, ἂν εἶχε κάποιο πράγμα χρήσιμο, δὲν ἄντεχε
νὰ μὴν
ἀναπαύσει μ’ αὐτὸ
τὸν πλησίον του. Εἶχε κάποτε μιά σμίλη γιὰ νὰ
κόβει τὶς πέτρες. Ἦρθε λοιπὸν ἕνας
ἀδελφὸς κοντά του καί, ἐπειδὴ τὴν
εἶδε καὶ τὴ
θέλησε, δὲν τὸν ἄφησε
νὰ βγεῖ ἀπὸ τὸ
κελὶ του χωρὶς αὐτή.

Διαβάστε περισσότερα »