Ελπίδα και απελπισία (μοναχός Μωυσής, Aγιορείτης)

ΑΝΕΠΙΚΑΙΡΑ

Η κρίση, μικρή ή μεγάλη, συνεχίζεται. Στον
κόσμο επικρατεί απελπισία. Απελπισία σημαίνει απώλεια ολοσχερή κάθε ελπίδας. Να
μη θέλεις να ανασηκωθείς, να ανυψωθείς, να κρατηθείς από κάπου, να πιαστείς, να
στερεωθείς, να αναστηθείς ελπιδοφόρα και νικηφόρα.

Η πονηρή απελπισία κουράζει, ατονεί,
σκοτεινιάζει, εξουθενώνει. Η ελπίδα ανακουφίζει, αναπτερώνει και ελευθερώνει. Η
απελπισία οδηγεί σε αδιέξοδα άφωτα. Τα βάρη είναι ασήκωτα, οι πτέρυγες
κομμένες, τα λάθη πολλά. Νέοι άνεργοι και ηλικιωμένοι ανασφαλείς. Αγωνία και
άγχος καλύπτουν τις πονεμένες καρδιές. Ορισμένους η απελπισία τούς οδηγεί
σε ολέθρια άκρα, την ανοσιοδοξία, τη μελαγχολία, την αυτοκτονία.

Διαβάστε περισσότερα »

«Εκτροπή του οικογενειακού θεσμού το σύμφωνο συμβίωσης» (Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος)

ΑΝΕΠΙΚΑΙΡΑ

«Εκτροπή του
οικογενειακού θεσμού» χαρακτήρισε η Διαρκής Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της
Ελλάδος την προωθούμενη νομοθετική πρωτοβουλία καθιέρωσης του συμφώνου συμβίωσης
στην Ελλάδα.
Διαβάστε περισσότερα »

Όσο ξεχνάμε τον εαυτό μας, τόσο μας θυμάται ο Θεός (Γέροντας Παΐσιος Αγιορείτης)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ

Όποιος
έχει θυσία και πίστη στον Θεό, δεν υπολογίζει τον εαυτό του. Ο
άνθρωπος, όταν δεν καλλιεργήση το πνεύμα της θυσίας, σκέφτεται μόνον τον
εαυτό του και θέλει όλοι να θυσιάζωνται γι’ αυτόν. Αλλά όποιος
σκέφτεται μόνο τον εαυτό του, αυτός απομονώνεται και από τους ανθρώπους,
απομονώνεται και από τον Θεό – διπλή απομόνωση-, οπότε δεν δέχεται την
Θεία Χάρη. Αυτός είναι άχρηστος άνθρωπος. Και να δήτε, αυτόν που
σκέφτεται συνέχεια τον εαυτό του, τις δυσκολίες του κ.λπ., και
ανθρωπίνως κανείς δεν θα του συμπαρασταθή σε μια ανάγκη. Καλά, θεϊκή
συμπαράσταση δεν θα έχη, αλλά δε θα έχη και ανθρώπινη. Μετά θα προσπαθή
από εδώ-από εκεί να βοηθηθή. Θα βασανίζεται δηλαδή, για να βοηθηθή από
ανθρώπους, αλλά βοήθεια δεν θα βρίσκη. Αντίθετα, όποιος δεν σκέφτεται
τον εαυτό του, αλλά σκέφτεται συνέχεια τους άλλους, με την καλή έννοια,
αυτόν τον σκέφτεται συνέχεια ο Θεός, και μετά τον σκέφτονται και οι
άλλοι. Όσο ξεχνάει τον εαυτό του, τόσο τον θυμάται ο Θεός. Να, μια ψυχή
φιλότιμη μέσα σε ένα Κοινόβιο θυσιάζεται, δίνεται κ.λπ. Αυτό, νομίζετε,
δεν έχει πέσει στην αντίληψη των άλλων; Μπορεί να μην την σκεφθούν οι
άλλοι αυτήν την ψυχή που δίνεται ολόκληρη και δεν σκέφτεται τον εαυτό
της; Μπορεί να μην την σκεφθή ο Θεός; Μεγάλη υπόθεση! Εδώ βλέπει κανείς
την ευλογία του Θεού, πώς εργάζεται ο Θεός.
Διαβάστε περισσότερα »

Περί βλασφημίας (π. Επιφάνιος Θεοδωρόπουλος)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ

Διηγείται πνευματικό τέκνο του Γέροντα:
Όταν ήμουν υποψήφιος για το Πανεπιστήμιο, στο φροντιστήριο ο γεωμέτρης
κι ο φιλόλογος κάπου-κάπου βλασφημούσαν τα θεία, όταν μερικοί σπουδαστές
δεν ήσαν καλά ετοιμασμένοι στο μάθημα.
Διαβάστε περισσότερα »

Ο Χριστός μοναδικός Δάσκαλος (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς, Επίσκοπος Αχρίδος)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ

Ευλογημένος
είναι εκείνος ο άνθρωπος που δεν θέλει να κάνει το δάσκαλο ούτε τον
αρχηγό. Τρία ουράνια χαρίσματα συνοδεύουν ένα τέτοιο άνθρωπο: το πρώτο
ονομάζεται ειρήνη, το δεύτερο ονομάζεται σοφία, και το τρίτο ονομάζεται
ευδοξία.

Ο Κύριος είπε στους μαθητές Του: «Μηδέ κληθήσετε καθηγηταί· εις γαρ υμών εστιν ο καθηγητής, ο Χριστός» (Ματθ. 23, 10).

Εσείς
που ανελλιπώς μελετάτε την Αγία Γραφή ίσως θα βρεθείτε σε αμηχανία,
προκειμένου να φέρετε σε συμφωνία την παραπάνω σαφή εντολή με την
επόμενη: Πηγαίνετε να κηρύξετε και να διδάξετε όλους τους λαούς. (Ματθ.
28, 19-20).

Διαβάστε περισσότερα »

Powered by WordPress and ShopThemes