Έπρεπε βέβαια, ω πάγχρυσε Ιωάννη, όσοι επιχειρούν να
συνθέσουν τα εγκώμιά σου, να σου εκφωνούν χρυσόρροο λόγο, έχοντας
προηγουμένως την τύχη να έχουν γλώσσα χρυσή. Σ’ αυτούς όμως έπρεπε να
υπάρχει η δική σου φωνή, γιατί αυτή μόνο θα πετύχαινε αντάξια την
ευφημία σου και μάλιστα τώρα. Γιατί για σένα
που έζησες πάνω στη γη μαζί με τους ανθρώπους, ήδη πριν από την εκδημία
σου σε αγώνα για το πρωτείο στους λόγους η λήθη των κατορθωμάτων σου
ήταν κατήγορος της καλής σου φήμης. Γιατί στην περίπτωση των σοφών
κρύβουν κατά κάποιο τρόπο τα κατορθώματά τους, ώστε να μη διαφύγει η
πραγματικότητα κάτω από τα φαινόμενα, ενώ στην περίπτωση των πατέρων
θαυμάζουν αυτοί και τα ψελλίσματα των παιδιών τους και τα δύο λεπτά
είναι προσφιλέστερα στο Θεό από τα λαμπρά κατορθώματα. Γιατί είναι
φυσικό να κρίνονται αυτά από την προαίρεση και όχι από το αποτέλεσμα.
Επιπλέον δεν πρέπει ν’ αποκρούομε και την προτροπή ενός ανθρώπου που
αγαπά το Θεό, γιατί αυτός είναι σεβαστός και του χρεωστούμε πολλές
χάρες. Γι’ αυτό αρχίζω το λόγο μου, όχι με θράσος και δίχως συστολή,
αλλά με δισταγμό και φόβο σου προσφέρω ό,τι καλύτερο από τα δικά σου
θεία και ιερά διδάγματα. Γιατί, αναπτύσσοντας ένα τέτοιο θέμα, δε θα
είναι ο έπαινός μου ασήμαντος, εάν πλησιάσω το άξιο, αν όμως δεν το
επιτύχω, που βέβαια άριστο είναι να μην το πάθω, αν και αμφίβολο, μου
αξίζει συγχώρεση, γιατί υπέκυψα σε δικαιολογημένη ήττα. Δος μου λοιπόν
την πυρίπνοη χάρη του Πνεύματος, γιατί και συ χρημάτισες στόμα του
Χριστού, βγάζοντας απ’ το μηδαμινό σπουδαίο. Και όχι ένα και δύο, γιατί
αυτό μπορεί ίσως να το επιτύχει ο καθένας, αλλά οικοδομώντας σπίτια
ολόκληρα και χωριά και πόλεις.
Διαβάστε περισσότερα »
Εγκώμιο στον Άγιο Ιωάννη τον Χρυσόστομο (Αγ. Ιωάννης ο Δαμασκηνός)
Λαϊκοί ασκητές στο Άγιον Όρος
Ο γέρο-Ιωακείμ, από την Βατοπεδινή Καλύβη της Αναλήψεως πλησίον των
Καρυών, ήταν από τους παλαιότερους Αγιορείτες. Πλησίασε τα 100 και έζησε
πάνω από 70 χρόνια στο Άγιον Όρος. Διηγήθηκε ότι όταν ήταν νέος
μοναχός, εγνώρισε ένα λαϊκό ασκητή, που ασκήτευε απέναντι από την αρχαία
Μονή του Αλυπίου, σε μία σπηλιά, κοντά στο λεγόμενο Κελλί του
Πατριάρχου.
Διαβάστε περισσότερα »
Αποστολικό ανάγνωσμα ΛΒ΄ Κυριακής: Ομιλία περί του, ότι η ευσέβειά εστι προς πάντα ωφέλιμος, και περί των εις τους παρόντας καιρούς απορριψάντων αυτήν παντελώς, και γεγονότων απίστων, και εξ ολοκλήρου ασεβών και αθέων (Αρχιεπ. Νικηφόρος Θεοτόκης)
– Ποιές είναι οι αποδείξεις ότι η ευσέβεια είναι προς πάντα ωφέλιμος και στην παρούσα ζωή και στην μέλλουσα;
Διαβάστε περισσότερα »
Για το “Σύμφωνο Ελεύθερης Συμβίωσης” (Μητροπολίτης Σισανίου και Σιατίστης Παύλος)
Τρεῖς λέξεις πού πολύ πρόσφατα
διεκδικοῦν τήν παρουσία τους στό χῶρο τῶν
ἀνθρωπίνων σχέσεων. Τρεῖς λέξεις πού δίδεται ἡ ἐντύπωση ὅτι κομίζουν κάτι τό νέο καί τό προοδευτικό
στήν ζωή τῶν ἀνθρώπων. Ἀκούγοντας τες
γιά πρώτη φορά ἔνιωσα μιά ἀπορία, ἀλλἀ καί μιά αἴσθηση
ὅτι κάτι δέν ταιριάζει καλά.
Διαβάστε περισσότερα »
Τα δέντρα, φυσικό φίλτρο των ρύπων της αιθαλομίχλης (Γιάννης Ελαφρός)
Οι ελληνικές πόλεις αντιμετωπίζουν πολύ
μεγάλη ατμοσφαιρική ρύπανση. Ειδικά τον χειμώνα, η αιθαλομίχλη
επιβαρύνει πολύ την υγεία μας, ιδιαιτέρως δε των μικρών παιδιών. Πολλά
είναι αυτά που πρέπει να γίνουν, ωστόσο υπάρχει και ένα πολύ βασικό όπλο
άμυνας ενάντια στα επικίνδυνα αιωρούμενα σωματίδια, που μοιάζει όμως
τόσο ταπεινό. Οπως οι μεγάλες αλήθειες είναι απλές, έτσι και τα πιο
αποτελεσματικά όπλα δίνονται από την ίδια τη φύση. Ε, λοιπόν τα δέντρα
που βρίσκονται μέσα στις πόλεις είναι πολύ σημαντικά για την
αντιμετώπιση και της ατμοσφαιρικής ρύπανσης.
Διαβάστε περισσότερα »





