Ομιλία περί του, ότι ο αποστολικός λόγος «απεκδυσάμενοι τον παλαιόν άνθρωπον συν ταις πράξεσιν αυτού, και ενδυσάμενοι τον νέον, τον ανακαινούμενον εις επίγνωσιν κατ’ εικόνα του κτίσαντος», ουκ έστι συμβουλή, αλλά νομοθεσία’ και ότι η εκπλήρωσις τών τε δεσποτικών προσταγμάτων, και του αποστολικού τούτου προστάγματος, ουκ έστιν έργον αδύνατον’ και οι λέγοντες αδύνατον την τούτων εκπλήρωσιν, βλασφημούσι κατά του Θεού
(Κολ. γ’ 4-11)
– Ο Απ. Παύλος παραγγέλει να εκδυθούμε τον παλαιόν άνθρωπον, δηλαδή να απομακρυνθούμε από την αμαρτία και να ενδυθούμε τον νέον, δηλαδή να εργαζόμαστε την αρετήν. Είναι όμως δυνατόν ο άνθρωπος να περιφρονήσει τον πλούτο, να μην ενδιαφέρεται για την δόξα, να μην νοιάζεται για τα αγαθά του κόσμου, να μην ταραχθεί από θυμό ή να αδιαφορήσει για τις σαρκικές ηδονές; Μήπως τελικά αυτά τα παραγγέλματα είναι ανώτερα της ασθενικής ανθρώπινης φύσης; Μήπως αυτά είναι μια συμβουλή του απ. Παύλου αλλά όχι νόμος του Θεού; Μήπως αυτά είναι μεν νόμος του Θεού αλλά όχι για τους κοσμικούς ανθρώπους, αλλά για τους μοναχούς;
– Πόσοι και ποιοί είναι οι χαρακτήρες της τελειότητας του χριστιανού;
– Ποιοί παράγοντες δυσχεραίνουν τον αγώνα του Χριστιανού για να πράττει έργα σύμφωνα με την νομοθεσία του Ιησού Χριστού; Επηρεάζει αυτόν τον αγώνα η ηλικία, η τάξη, το φύλο, η φυλή ή η μόρφωση;
– Και αφού είναι δύσκολο αυτό το έργο, πώς εξηγείται ότι άνθρωποι που για πολλά χρόνια έζησαν πράττοντες έργα ενάντια της νομοθεσίας του Ιησού Χριστού, μετά ευκολίας ετέλεσαν τα θεία Αυτού προστάγματα, από μια στιγμή και έπειτα;
– Πώς εξηγείται ότι πλήθος αγίων ανθρώπων, με την ίδια ασθενή φύση με την δική μας, εφύλαξαν τα προστάγματα του Ιησού Χριστού με τόση ακρίβεια; Τί είναι αυτό που τους διαφοροποίησε;
Διαβάστε περισσότερα »
