Η ΑΛΛΗ
ΟΨΙΣ: «Με αφορμή τις ψυχαγωγικές εκδηλώσεις που τελούνται κατά κανόνα με την
αρχή του Τριωδίου και όπου μεγάλο μέρος της κοινωνίας αποδέχεται ως κάτι
ακίνδυνο και ψυχωφελές, προτείνουμε σήμερα την ανάγνωση της εργασίας του π.
Θεοδώρου Ζήση με τίτλο «ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ ΚΟΣΜΙΚΗ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ» όπου ο αναγνώστης θα
παρατηρήσει με μεγάλη ευκολία τις ομοιότητες των διασκεδάσεων στην εποχή του
Ιερού Χρυσοστόμου με την σημερινή και ως εκ τούτου την επικαιρότητα της
καταδίκης των».
Κριτική είναι η στάσις του
Χρυσοστόμου έναντι των διαφόρων ψυχαγωγικών εκδηλώσεων, διά των οποίων
επιδιώκεται η ικανοποίησις της ανάγκης φυγής από την μονοτονίαν της καθημερινής
ζωής με την αναζήτησιν του ποικίλου, του μη συνήθους, και η ανταπόκρισις εις
έμφυτον ισχυράν παρόρμησιν προς χαράν, γέλωτα, ευφροσύνην. Εις την κατά των εν
λόγω εκδηλώσεων πολεμικήν του ουδεμίαν παραλείπει, αλλά κρίνει ταύτας
λεπτομερώς από του θεάτρου μέχρι και της δι’ αστεϊσμών συνομιλίας.
Γίνεται δεκτόν υπό των
ερευνητών ότι εξ όλων των Πατέρων της Εκκλησίας ο Χρυσόστομος είναι ο αυστηρότερος κριτής του τρόπου ψυχαγωγίας
των ανθρώπων της εποχής του – κυρίως δε κατά του θεάτρου απήγγειλε φιλιππικούς όντως λόγους. Ωρισμένοι
μάλιστα αποδίδουν την αντιθεατρικήν αυτήν σταυροφορίαν του πατρός εις υπερβολικόν
ασκητικόν φανατισμόν.
Εις την παρούσαν μελέτην, εις μεν το πρώτον μέρος
περιγράφομεν, επί τη βάσει του Χρυσοστόμου, τους κυρίους τρόπους ψυχαγωγίας των
συγχρόνων του και εκθέτομεν τους εξ επόψεως χριστιανικής ηθικής λόγους επί των οποίων
στηρίζει την καταδίκην αυτών, εις το δεύτερον δε μέρος αναφερόμεθα εις τον
τρόπον του χριστιανικώς ψυχαγωγείσθαι, ως κατανοεί αυτόν ο Χρυσόστομος.
