«Θα γίνη κάποτε λιμός», είπε o προφήτης θρηνώντας την Ιερουσαλήμ, «όχι πείνα άρτου και ύδατος, αλλά πείνα για τον λόγο τού Κυρίου». Είναι δε ο λιμός στέρησις και συγχρόνως όρεξις της αναγκαίας τροφής. Υπάρχει όμως και κάτι χειρότερο και αθλιώτερο από αυτήν την πείνα· όταν δηλαδή κάποιος, ενώ στερείται τ’ αναγκαία για την σωτηρία, δεν έχει συναίσθησι της συμφοράς, επειδή δεν έχει όρεξι για τη σωτηρία. Όποιος πεινά και δεν διαθέτει τ’ αναγκαία, τριγυρίζει αναζητώντας ένα κομμάτι ψωμιού οπουδήποτε· κι’ αν εύρει μουχλιασμένο ζυμάρι, ή του προσφέρει κάποιος άρτο από κεχρί ή από πίτουρα ή κάτι άλλο από τα ευτελέστατα είδη τροφής, χαίρεται τόσο πολύ, όσο επονούσε προηγουμένως που δεν εύρισκε. Όποιος επίσης έχει πνευματική πείνα, δηλαδή στέρηση και συγχρόνως όρεξη για πνευματικές τροφές, τριγυρίζει αναζητώντας αυτόν που έχει από τον Θεό το χάρισμα της διδασκαλίας· κι’ αν εύρει, τρέφεται ευφρόσυνα με τον άρτο της ζωής της ψυχής, δηλαδή με τον σωτήριο λόγο, που όποιος τον αναζητεί έως το τέλος δεν πρόκειται να μη τον εύρει· «διότι όποιος αιτεί λαμβάνει και όποιος αναζητεί ευρίσκει, και στον κρούοντα θ’ ανοιγεί η θύρα», είπε ο Χριστός.
Διαβάστε περισσότερα »

Η προσευχή
είναι μεγάλο αγαθό, αν γίνε­ται και με λογισμό αγαθό· αν ευχαριστούμε
το Θεό όχι μόνο όταν μας δίνει, αλλά και όταν δεν μας δίνει ό,τι Του
ζητάμε, αφού και τα δύο τα κάνει για την ωφέλειά μας.
Διαβάστε περισσότερα »

Ἡ διατήρηση στὴν ζωὴ
ἐγκεφαλικὰ νεκρῶν ἐγκύων γυναικῶν γιὰ κάποιες ἑβδομάδες μὲ στόχο τὸ
κυοφορούμενο ἔμβρυο νὰ γίνει βιώσιμο καί νὰ γεννηθεῖ χωρὶς προβλήματα,
εἶναι ἕνα μεγάλο ἀγκάθι στὴν ἀποδοχὴ τοῦ ἐγκεφαλικοῦ θανάτου. Μέχρι
σήμερα στὴν διεθνῆ βιβλιογραφία ἔχουν ἀναφερθεῖ περισσότερες ἀπὸ 20
περιπτώσεις μὲ μέγιστο χρόνο ὑποστηρίξεως τῆς ζωῆς 90 μὲ 110 ἡμέρες.
Διαβάστε περισσότερα »

Η ΑΛΛΗ
ΟΨΙΣ: «Με αφορμή τις ψυχαγωγικές εκδηλώσεις που τελούνται κατά κανόνα με την
αρχή του Τριωδίου και όπου μεγάλο μέρος της κοινωνίας αποδέχεται ως κάτι
ακίνδυνο και ψυχωφελές, προτείνουμε σήμερα την ανάγνωση της εργασίας του π.
Θεοδώρου Ζήση με τίτλο «ΨΥΧΑΓΩΓΙΑ ΚΟΣΜΙΚΗ ΚΑΙ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΗ» όπου ο αναγνώστης θα
παρατηρήσει με μεγάλη ευκολία τις ομοιότητες των διασκεδάσεων στην εποχή του
Ιερού Χρυσοστόμου με την σημερινή και ως εκ τούτου την επικαιρότητα της
καταδίκης των».

Κριτική είναι η στάσις του
Χρυσοστόμου έναντι των διαφόρων ψυχαγωγικών εκδηλώσεων, διά των οποίων
επιδιώκεται η ικανοποίησις της ανάγκης φυγής από την μονοτονίαν της καθημερινής
ζωής με την αναζήτησιν του ποικίλου, του μη συνήθους, και η ανταπόκρισις εις
έμφυτον ισχυράν παρόρμησιν προς χαράν, γέλωτα, ευφροσύνην. Εις την κατά των εν
λόγω εκδηλώσεων πολεμικήν του ουδεμίαν πα­ραλείπει, αλλά κρίνει ταύτας
λεπτομερώς από του θεάτρου μέχρι και της δι’ αστεϊσμών συνομιλίας.

Γίνεται δεκτόν υπό των
ερευνητών ότι εξ όλων των Πατέρων της Εκκλησίας ο Χρυσόστομος είναι ο αυστηρότερος κριτής του τρόπου ψυχαγωγίας
των ανθρώπων της εποχής του – κυρίως δε κατά του θεά­τρου απήγγειλε φιλιππικούς όντως λόγους. Ωρισμένοι
μάλιστα απο­δίδουν την αντιθεατρικήν αυτήν σταυροφορίαν του πατρός εις υπερβολικόν
ασκητικόν φανατισμόν.

Εις την παρούσαν μελέτην, εις μεν το πρώτον μέρος
περιγράφομεν, επί τη βάσει του Χρυσοστόμου, τους κυρίους τρόπους ψυχαγωγί­ας των
συγχρόνων του και εκθέτομεν τους εξ επόψεως χριστιανικής ηθικής λόγους επί των οποίων
στηρίζει την καταδίκην αυτών, εις το δεύτερον δε μέρος αναφερόμεθα εις τον
τρόπον του χριστιανικώς ψυχαγωγείσθαι, ως κατανοεί αυτόν ο Χρυσόστομος.

Διαβάστε περισσότερα »