"…το
γένος των ανθρώπων είναι γεμάτον από πολλήν σύγχυσιν, και ότι πολλοί είναι εκείνοι
που κάθε ημέραν αδικούνται, υβρίζονται, εκβιάζονται, βλάπτονται, οι αδύνατοι από
τους δυνατωτέρους και οι πτωχοί από τους πλουσίους· και όπως δεν ημπορούμεν να
μετρήσωμεν τα κύματα της θαλάσσης, έτσι δεν ημπορούμεν και να μετρήσωμεν το
πλήθος των κατατρεγμένων, των υβριζομένων, των αδικουμένων και ούτε η απειλή των
νόμων, ούτε ο φόβος των δικαστηρίων, ούτε τίποτε άλλο σταματά αυτόν τον όλεθρον
και αυτήν την ασθένειαν, αλλά καθημερινώς αυξάνεται το κακόν, και από παντού
πληθύνονται οι αναστεναγμοί και οι θρήνοι και τα δάκρυα των αδικουμένων. "
"…πολλοί
από τους πλέον ανοήτους και δυστυχισμένους, …, κατηγορούν την πρόνοιαν του Θεού, βλέποντες τον μεν σώφρονα άνθρωπον πολλάκις να τον
διασύρουν, να τον προσβάλλουν, να τον καταπιέζουν, τον δε θρασύν και αδιάντροπον
και άτιμον και γόνον ατίμων να πλουτίζη και να περιβάλλεται με δύναμιν και να
γίνεται επίφοβος εις πολλούς, και να προξενή αναρίθμητα δεινά εις τους δικαίους…"
"κανείς από τους αδικουμένους δεν αδικείται από
κάποιον άλλον, παρά μόνον από τον ίδιον τον εαυτόν του."
"τί είναι αδικία και εκ ποίων πραγμάτων συνίσταται,
και τί είναι ανθρωπίνη αρετή, και τί είναι εκείνο που την βλάπτει, και τί είναι
εκείνο που φαίνεται ότι την βλάπτει, ενώ δεν την βλάπτει"
"τί είναι εκείνο το οποίον βλάπτει το γένος των ανθρώπων,
και τί είναι εκείνο που βλάπτει την αρετήν του ανθρώπου."
"πώς είναι δυνατόν, να αδικούν πολλοί και κανείς να μη αδικήται;"
Διαβάστε περισσότερα »





