Μέχρι
τώρα γνωρίζαμε ὅτι ὑπῆρχαν
δύο φῦλα, τό ἄρρεν καί τό θῆλυ, δηλαδή ὁ ἄνδρας
καί ἡ γυναίκα, ὑπῆρχαν
καί μερικοί ἐπαμφοτερίζοντες
γιά διαφόρους λόγους, κυρίως λόγῳ
τῶν παθῶν. Ὅμως τελευταῖα μᾶς προέκυψε καί ἕνας ἄλλος ἄνθρωπος τοῦ «τρίτου φύλου», ὅπως ὀνομάσθηκε ἀπό τά δικαστήρια, ὕστερα ἀπό πολυετῆ ἀγώνα
πού ἔκανε κάποιος ὡς ἄνθρωπος
«ἀκαθορίστου φύλου» ἤ «τρίτου φύλου».

Διαβάστε περισσότερα »

(18 Ιουλίου)

Όταν ο Ιουλιανός ο Παραβάτης ανέλαβε
την αυτοκρατορική εξουσία (361), περιφρονώντας ό,τι καλό είχε παραλάβει
από τον άγιο Κωνσταντίνο τον Μέγα καθώς και από τη χριστιανική του
παιδεία, ανέτρεψε τη δημόσια τάξη με την τυραννία του και καθύβρισε τον
Θεό καταγινόμενος με όλα τα μέσα να επαναφέρει τη λατρεία των ειδώλων.
Διαβάστε περισσότερα »

(Ματθ. θ’ 1-8)

Οι ψυχές όσων μιμούνται
θεοφιλώς την φιλοπονία και εργατικότητα των μελισσών, ελκύονται από την γλυκύτητα
των θείων λόγων και δρέπουν από αυτούς χρήσιμα και ωφελιμότατα πράγματα,
πετώντας όπως εκείνες επάνω από τους λειμώνες και συλλέγοντας από όλα τα αμάραντα
βότανα και τα άνθη ό,τι χρησιμώτερον υπάρχει εκεί. Και από άλλους μεν λόγους
συλλέγουν το άνθος της σωφροσύνης· από άλλους δε το της δικαιοσύνης· από άλλους
το της φρονήσεως· από άλλους το της ανδρείας· από αλλούς το άνθος της συμπαθείας
και της φιλανθρωπίας προς τους ομοδούλους· το της πραότητος και της επιεικείας
από εδώ, το της υπομονής και της καρτερίας στα δεινά από εκεί. Και γενικώς, απανθίζοντας
από παντού όλα όσα συντελούν στην σωτηρίαν της ψυχής, τα εναποθέτουν στην
κυψέλη της καρδίας, τα κατεργάζονται και παρασκευάζουν εκεί το «υπέρ μέλι και
κηρίον γλυκάζον» μέλι των αρετών.

Αυτούς, λοιπόν, ας
μιμούμεθα και εμείς, αδελφοί μου, και όταν προσερχώμεθα στον θείο και περικαλλή
αυτόν λειμώνα, την Εκκλησίαν, ας μη χρησιμοποιούμε την εδώ προσέλευσί μας σαν αφορμή
για συζητήσεις μεταξύ μας, αλλά να περιεργαζώμεθα τις θείες Γραφές, οι οποίες αναγιγνώσκονται
για την σωτηρία μας, και να ζητούμε το ψυχικόν όφελος που πηγάζει από αυτές, επιμελώς,
με μεγάλην προσοχή και εξεταστικήν διάθεσι. Με τον τρόπον αυτόν, άλλοτε
νουθετούμενοι περί αυτής της αρετής, άλλοτε διδασκόμενοι περί εκείνης, μίαν
άλλη φορά ακούγοντας παραινέσεις για κάποιαν άλλη, και συνεχώς μέσα σ’ αυτό το
κλίμα παιδαγωγούμενοι και γυμναζόμενοι, θα ημπορέσωμε να κατορθώσωμε κι εμείς
τις αρετές και να προσφέρωμε στον Θεόν την γλυκύτητα και τον φωτισμόν που
γεννάται από αυτές μέσα στις ψυχές μας, σαν μέλι και κηρήθρα. Διότι πάντοτε η
Θεία Γραφή τα θεοφιλή και σωτήρια διδάσκει και προβάλλει, και τίποτε δεν
υπάρχει μέσα σ’ αυτήν που να μη συντελή στην ωφέλεια της ψυχής. Επειδή λοιπόν
έτσι έχουν τα πράγματα, ας μάθωμε από τα λόγια του σημερινού Ευαγγελίου πόσο
μεγάλο κακόν είναι η αμαρτία, και ότι
βλάπτει πάρα πολύ την ψυχή, αλλά είναι και η βασική αιτία των περισσοτέρων σωματικών νοσημάτων.

Διαβάστε περισσότερα »

Ονομάστηκε «ευρωσκεπτικισμός» το (κάπως
όψιμο) κύμα επιφυλάξεων για τη σκοπιμότητα και αποτελεσματικότητα της
«ευρωπαϊκής ενοποίησης» (ή «ευρωπαϊκής ολοκλήρωσης»): Δηλαδή για το
εγχείρημα της ένωσης όλων των κρατών της Ευρώπης –με την «ένωση» να
σημαίνει τη διαμόρφωση (και θεσμοποίηση) κοινής πολιτικής σε όλους τους
κεφαλαιώδεις τομείς της οργανωμένης συνύπαρξης.
Διαβάστε περισσότερα »

Διαβάστε περισσότερα »