– Πώς είμαστε σίγουροι ότι τα θαύματα του Ιησού Χριστο,ύ που μαρτυρούν οι θείοι απόστολοι ως αυτόπτες, δεν είναι ψεύδος;
Διαβάστε περισσότερα »

(Ματθ. ε’ 14-19)

– Το σημερινό Ευαγγέλιο περιέχει τις αρετές των αληθινών ποιμένων και διδασκάλων, γι’ αυτό και διαβάζεται σήμερα (Κυριακή) προς τιμήν των θεοφόρων Πατέρων της Δ’ Οικουμενικής Συνόδου.

– Η πράξη της αρετής είναι καρπός της ελεύθερης προαιρέσεως του ανθρώπου. Της διδασκαλίας όμως το επάγγελμα δεν είναι έργο μόνον της προαιρέσεως, αλλά και της μαθήσεως.

– Αφού ο Θεός δεν έδωσε σε όλους της σοφίας το τάλαντο, δεν είναι άδικο να διορίζει μεγάλες ανταποδόσεις σε αυτόν που όχι μόνον πράττει την αρετήν αλλά και την διδάσκει; Γιατί και αυτός που δεν έχει το χάρισμα της διδασκαλίας, να μην καθίσταται μέγας στην βασιλεία των ουρανών;

– Με ποιό κριτήριο διανέμει ο Θεός τα τάλαντα; Πώς δεν αντιτίθεται στην δικαιοσύνη του Θεού, η διανομή περισσότερων ταλάντων σε κάποιους ανθρώπους;

– Ο Δημιουργός και Εξουσιαστής της κτίσεως, ουδεμίαν χρείαν έχει των αρετών μας.

– Η σωτηρία και κληρονομία της βασιλείας του Θεού είναι έλεος, δώρο και χάρις. Τα καλά έργα μόνον αφορμή δίδουν στον Θεόν.

– Ο Θεός θέλει να κοπιάζουμε για το κατόρθωμα των αρετών, γιατί αυτό είναι απόδειξη της ευλάβειας και της προθυμίας της ψυχής μας.

– Ο Θεός μετρά την ποσότητα των κόπων ή την προθυμία της καρδιάς;

– Η διδασκαλία γίνεται κατά δύο τρόπους: ή διά λόγου ή διά των έργων. Η δε διά των έργων διδασκαλία είναι ισχυρότερη από αυτή που γίνεται διά λόγου. Γιατί συμβαίνει αυτό;

– Μπορεί να διδάσκει ένας αμαθής και απαίδευτος; Αν ναι με ποιό τρόπο;

– Αν διδάσκει και ο αμαθής και απολαμβάνει μισθόν διδασκάλου, δεν είναι περιττή η μάθησις;

– Από τί κινδυνεύουν όσοι διδάσκουν;

– Εάν κανείς κατέχει την ρητορικήν τέχνην, μπορεί να διδάσκει ανεξάρτητα από το αν έχει κατορθώσει της αρετής τα έργα;

– Μπορεί το διδάσκειν μόνο, να καταστήσει κάποιον μέγαν στη βασιλεία των ουρανών;
Διαβάστε περισσότερα »

Ἡ
καταγραφή μιᾶς προσωπικῆς μαρτυρίας, κυρίως ὅταν ἀναφέρεται στόν ἀγώνα γιά τήν εὕρεση τοῦ πραγματικοῦ νοήματος τῆς ζωῆς, ἔχει μεγάλο πνευματικό βάρος. Μιά τέτοια
μαρτυρία διαβάσαμε πρόσφατα στό διαδίκτυο.
Σέ
αὐτήν τήν μαρτυρία καταγράφεται ἡ ἀναζήτηση
καί ἡ ἐκκλησιαστική ἐμπειρία μιᾶς ἀπό
γεννήσεως προτεστάντισσας, ἡ
ὁποία στήν πνευματική ἐναγώνια πορεία της ἔγινε κατ’ ἀρχήν καθολική σέ μιά κοινότητα, ἡ ὁποία
«διακατεχόταν ἀπό ἀκραῖο μοντερνισμό», κατόπιν, ἀνικανοποίητη στίς ἀναζητήσεις της, ἐντάχθηκε σέ μιά καθολική μοναστική ἀδελφότητα, γιά νά φθάση τελικά στό
«σπίτι της», μέ τό νά λάβη τό ὀρθόδοξο
Βάπτισμα καί νά γίνη στήν συνέχεια ὀρθόδοξη
μοναχή στά Ἱεροσόλυμα.
Θά
καταγράψουμε ὁρισμένα, κατά τήν
γνώμη μας, σημαντικά στοιχεῖα
ἀπό τήν μαρτυρία της, τά ὁποῖα
θεωροῦμε ὅτι ἀποτελοῦν ἀφυπνιστικές
ὑπομνήσεις, γιά τόν μεγάλο θησαυρό πού δόθηκε
δωρεάν, σ΄ ἐμᾶς τούς ἐκ γενετῆς ὀρθοδόξους
Χριστιανούς, οἱ ὁποῖοι
«ὡς ἀναισθητοῦντα βρέφη» λάβαμε τό ὀρθόδοξο Βάπτισμα, χωρίς ἴσως νά τό ἐνεργοποιήσουμε μέ τήν ἐν Χριστῷ ζωή μας.

Διαβάστε περισσότερα »

Διαβάστε περισσότερα »