Εκείνη, στα εβδομήντα έξι της.
Εκείνος, γεμάτα ογδόντα.
Εκείνη,
ευτυχώς, όρθια ακόμη.
Εκείνος,
εδώ και πέντε χρόνια, καθηλωμένος στο κρεβάτι του πόνου από βαρύ εγκεφαλικό. Το
μισό του κορμί δεν ορίζεται. Είναι εντελώς παράλυτο.
Πάνω στο άβολο χαμηλό εναμισάρι η καθημερινή του φροντίδα καταντάει ολόκληρο
μαρτύριο για την υπέργηρη αγαπημένη του.
Όσο
δυνατός και να είναι κανείς, πόσο μπορεί να αντέξει σκυμμένος τόσο χαμηλά, για
να ταΐσει, να δώσει νερό, να σκουπίσει τα δάκρυα και τον ιδρώτα, να αλλάξει τα
λερωμένα ρούχα, να σαπουνίσει και να πλύνει τις ευαίσθητες περιοχές, να λούσει,
να χτενίσει και να κάνει τόσα άλλα πράγματα, που έχει ανάγκη ένας παράλυτος άνθρωπος;
Το σώμα το ημιπληγικό γίνεται πολύ βαρύ. Ασήκωτο! Όσοι
έχουνε φροντίσει άνθρωπο με ημιπληγία πάνω σε συνηθισμένο κρεβάτι, ξέρουνε πολύ
καλά τι τραβάει κανείς σ’ αυτές τις περιπτώσεις.
Υπάρχουν, όμως, μερικά πράγματα, που μπορούν να ελαφρύνουν
κάπως την κατάσταση και να διευκολύνουν όχι μονάχα τον ασθενή αλλά και τους
δικούς του, που τον περιποιούνται.
Διαβάστε περισσότερα »





