Εἰς τό Ἀπολυτικιο τοῦ
Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Παντελεήμονος τοῦ ὁποίου σήμερα ἐπιτελοῦμε τήν μνήμην,
παρακαλοῦμε τόν Ἅγιον νά πρεσβεύῃ στόν Κύριο, διά τήν ἄφεσιν τῶν ἁμαρτιῶν μας.
Θά περίμενε κανείς ὅτι, ἀπό ἕνα τόσο μεγάλο ἰατρό, ὅπως εἶναι ὁ Ἅγιος
Παντελεήμων, νά ζητούσαμε τήν ἰατρεία τῶν σωματικῶν ἀσθενειῶν, ἀλλά ἡ Ἐκκλησία
ζητάει τήν ἴασι τῶν ψυχικῶν ἀσθενειῶν, τῶν παθῶν, οἱ ὁποῖες πολλές φορές εἶναι
ἡ αἰτία τῶν σωματικῶν ἀσθενειῶν, ἀλλά καί οἱ ὁποῖες εἶναι καί οἱ χειρότερες,
διότι οἱ μέν σωματικές ἀσθένειες μπορεῖ νά κάνουν καί καλό στόν ἄνθρωπο, ψυχικό
καλό, νά τόν ὁδηγήσουν σέ μετάνοια, ἀλλά οἱ ἀσθένεις τῆς ψυχῆς τά πάθη δηλαδή,
αὐτά ὁδηγοῦν στόν αἰώνιο θάνατο.
Διαβάστε περισσότερα »
Η ψυχική ιατρεία του Αγίου Παντελεήμονος (+ Αρχιμ. Γεώργιος Καψάνης)
Πατερικές διδαχές περί της αρετής της σιωπής
Ὁ ἅγιος Παΐσιος Βελιτσκόφσκι
σέ ἔργο του λέγει γιά τήν σιωπή «Ὅποιος χαλιναγωγεῖ καί συγκρατεῖ τήν γλῶσσα
του, αὐτός μπορεῖ, ξέρει καί χαλιναγωγεῖ καί ὁλόκληρο τό σῶμα του. Ὅποιος
κρατάει τήν γλῶσσα του, ἀποφεύγει τό κάθε κακό, πού πηγή του ἔχει τήν γλῶσσα. Τήν γλῶσσα λέγει ὁ ἅγιος Ἰάκωβος “κανείς ἀπό τούς ἀνθρώπους δέν εἰμπορεῖ νά
τήν δαμάσει. Εἶναι κακό ἀσυγκράτητο, γεμάτη ἀπό δηλητήριο θανατηφόρο” Ἰακ. 3,8.
Πολλοί ἐπῆγαν ἀπό κοφτερό μαχαίρι. Μά πιό πολλοί χάθηκαν ἀπό την γλῶσσα τους.
Γιατί ἡ γλῶσσα εἶναι μία μάχαιρα δίστομος, πού ἔστω καί ἄν αὐτό δέν γίνεται αἰσθητό
μέ τά σωματικά μάτια, κυριολεκτικά σφάζει και τήν ψυχή καί τό σῶμα ἐκείνων, πού
τό ρίχνουν στήν ἀργολογία καί στίς μάταιες λογομαχίες. Ὤ γλῶσσα, ἐχθρέ τῆς
δικαίωσής μου! Ὤ γλῶσσα, καταστροφή μου, πνεῦμα σατανικό! Καί πῶς ὄχι; Ὁ ἄνθρωπος
χτίζει μέ κόπο πολύ τό πνευματικό του οἰκοδόμημα! Καί νά σύ, γλῶσσα, μέ μία σου
μόνο λέξη καί σέ μία στιγμή, τό γκρεμίζεις καί τό ἰσοπεδώνεις! Γι᾽ αὐτό ἡ Γραφή
λέγει: “Ἀνήρ δέ φρόνιμος ἡσυχίαν ἄγει” Παρ. 11,12»1.
Κυριακή Ζ’ Ματθαίου: Ερμηνεία του Ευαγγελίου (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)
(Ματ. θ’ 27-35)
– Πώς γνώριζαν οι τυφλοί ότι ο Ιησούς μπορεί να τους θεραπεύσει;
– Γιατί ο Ιησούς δεν απαντούσε στους τυφλούς που Τον φώναζαν, παρά μόνον εντός της οικίας;
– Γιατί ο Ιησούς Χριστός ρώτησε τους τυφλούς αν πιστεύουν ότι μπορεί Αυτός να τους θεραπεύσει; Ως καρδιογνώστης, δεν γνώριζε την απάντηση;
– Η πίστις προηγείται της γνώσεως
– Γιατί ο Ιησούς ψηλαφίζει τους οφθαλμούς των τυφλών για να τους θεραπεύσει; Δεν αρκούσε και ένας μόνον λόγος Του;
– Γιατί ο Ιησούς προστάζει με αυστηρότητα τους τυφλούς να μην μάθει κανείς για την θεραπεία τους; Γιατί οι θεραπευμένοι τυφλοί παρήκουσαν την εντολήν;
– Γιατί ο κοινός λαός, αμαθής ων, κρίνει ορθότερα των διδασκάλων, δηλαδή των Φαρισαίων;
– Γιατί δεν απάντησε τίποτα ο Ιησούς στην αδιακρισία και βλασφημία των Φαρισαίων;
Διαβάστε περισσότερα »
Ο Χριστός δικαιώνει τον Θεό μπροστά στον κόσμο και τον άνθρωπο μπροστά στον Θεό. Η αποστασία. Για την ειρήνη όλου του κόσμου είναι απαραίτητη πρωτίστως η πνευματική αναγέννηση του ανθρώπου. (Αρχ. Σωφρόνιος Σαχάρωφ του Έσσεξ)
The Old Rectory, 3 Ιουνίου 1966
Χριστός δεν είναι Θεός, τότε εμείς μένουμε στο σκοτάδι και είναι αδύνατο να
δικαιώσουμε τον Θεό βλέποντας τα ατελείωτα παθήματα του κόσμου. Αν όμως
πραγματικά ο Χριστός είναι Θεός, όπως εμείς αδίστακτα πιστεύουμε, τότε κανένας
δεν μπορεί να μεμφθεί τον Θεό για τα κακά που διαδραματίζονται στον κόσμο. Χάρη
στην εμφάνιση του Χριστού γνωρίζουμε τώρα Ποιος είναι ο Θεός· Τον αγαπούμε και
δεν επιρρίπτουμε σε Αυτόν καμία μομφή. Ο Χριστός μας φανέρωσε τον Θεό, ο Οποίος
είναι Φως «και σκοτία εν Αυτώ ουκ έστιν ουδεμία».
Πώς εκδικούνται οι νεκροί; (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)
Γράμμα σε μια κυρία
Τρία παιδιά εμφανίζονται μόλις κλείσεις τα μάτια και γελούν μαζί σου, σε
κοροϊδεύουν, σε απειλούν και σε τρομάζουν. Πήγες, είπες, σε έξυπνους ανθρώπους
και έψαχνες φάρμακο. Εκείνοι σου είπαν: «Δεν είναι τίποτα»! Εσύ τους είπες:
«Αφού δεν είναι τίποτα διώξτε αυτό το τέρας από μένα! Μα, μπορεί να μην είναι
τίποτα εκείνο που δεν μ’ αφήνει να ησυχάσω ήδη έξι μήνες»; Και εκείνοι σου
απάντησαν: «άλλαξε αέρα, πήγαινε σε χαρούμενες παρέες, να τρέφεσαι καλύτερα.
Αυτό είναι απλή υποχονδρία».





