Αποστολικό Ανάγνωσμα: Ερμηνεία εις την Α’ προς Κορινθίους επιστολήν του Παύλου, την αναγινωσκομένην τη Θ’ Κυριακή (Αρχιεπίσκοπος Αστραχάν και Σταυρουπόλεως Νικηφόρος Θεοτόκης)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ

(Α’ Κορ. γ’ 9-17)

– Μπορεί ο άνθρωπος να είναι συνεργός του Θεού;

– Γιατί ο απ. Παύλος χρησιμοποιεί μεταφορικά τους όρους “γεώργιον” και “οικοδομή”;

– Ο απ. Παύλος επαινεί τον εαυτόν του όταν τον χαρακτηρίζει “σοφό αρχιτέκτων”;

– Τί σημαίνουν οι λέξεις “χρυσός”, “άργυρος”, “τίμιοι λίθοι” και τί “τα ξύλα”, ο “χόρτος” και η “καλάμη”;

– Με ποιούς τρόπους φθείρουμε τον άγιο νανόν του Θεού;
Διαβάστε περισσότερα »

Κυριακή Θ’ Ματθαίου: Η ολιγοπιστία του Πέτρου (Αγ. Νικόλαος Βελιμίροβιτς)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ


(Ματθ. ιδ’ 22-34)

Ο Θεός μας είναι ο Νικητής. Όλες οι καλές νίκες, μόνιμες ή πρόσκαιρες, από
την αρχή του χρόνου ως το τέλος της ιστορίας, ανήκουν σ’ Εκείνον. Είναι νικητής
όταν αποκαθιστά την τάξη, μέσα στην αταξία που προκαλούν αμαρτωλοί άνθρωποι.
Όταν οι χειρότεροι των ανθρώπων ανέρχονται στην πρώτη θέση και οι καλλίτεροι
πέφτουν στην τελευταία, Εκείνος αναποδογυρίζει την αταξία και βάζει τον
τελευταίο πρώτο και τον πρώτο τελευταίο. Νικά
την κακία
και τα τεχνάσματα των πονηρών πνευμάτων που μαίνονται εναντίον των
ανθρώπων και τα διαλύει, όπως σκορπίζει ο ισχυρός άνεμος μια άσχημη δυσοσμία. Είναι νικητής σε κάθε έλλειψη: όπου υπάρχει
λίγο, το αυξάνει· όπου δεν υπάρχει τίποτα, δίνει με αφθονία. Είναι νικητής στην αρρώστια και στα βάσανα.
Λέει ένα μόνο λόγο κι η αρρώστια μαζί με τα βάσανα εξαφανίζονται. Οι τυφλοί
βλέπουν, οι κουφοί ακούνε, οι άλαλοι μιλάνε, οι παράλυτοι σηκώνονται και
περπατάνε, οι λεπροί καθαρίζονται. Είναι
νικητής του θανάτου
: διατάζει κι ο θάνατος ελευθερώνει το θύμα από τα
σαγόνια του. Βασιλεύει στο βασίλειο των ουρανίων δυνάμεων – των αγγέλων και των
αγίων – που δεν έχει τέλος. Ένα βα­σίλειο που αν συγκριθούν μαζί του τα
βασίλεια αυτού του κόσμου είναι τόσο σκοτεινά και περιορισμένα, όσο ένας τάφος.
Διατάζει τα στοιχεία και τα όντα αυτού του κόσμου και τίποτα δεν μπορεί ν’ αντισταθεί
στις εντολές Του, χωρίς τον κίνδυνο να διαλυθεί και ν’ αποσυντεθεί.
Διαβάστε περισσότερα »

Αναστάσεις ζώων στους βίους των Αγίων (Σουλτάνα Λάμπρου, Λέκτωρ Θεολογικής Σχολή Α.Π.Θ.)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ

Άλογος φύση και ανάσταση

Ο Θεός έπλασε τον άνθρωπο στο τέλος της δημιουργίας, αφού πρώτα δημιούργησε ολόκληρο τον άλλον κόσμο, τον έπλασε όμως «κατ’ εικόνα και καθ’ ομοίωσίν» Του, «ουχ ως απόβλητος εν εσχάτοις απορριφθείς αλλ’ ως άμα τη γενέσει βασιλεύς είναι των υποχειρίων προσήκων»1. Ο άνθρωπος αν και πολύ κατώτερος στη δύναμη από τα άλογα ζώα, ωστόσο είναι διορισμένος βασιλεύς των αλόγων και των αψύχων και με το λογικό που κατέχει δύναται να υψωθεί μέχρι και τον ουρανό2. Η δημιουργία του κόσμου από τον Θεό προ της πλάσεως του ανθρώπου απέβλεπε στην ετοιμασία του βασιλείου, του οποίου ηγεμών επρόκειτο να εγκατασταθεί ο άνθρωπος3. Η άλογος κτίση αποκτά την αξία της μόνο ως έργο του Δημιουργού και αναφέρεται στον Θεό και στον άνθρωπο, που είναι η εικόνα Του στον κόσμο. Ο κόσμος δεν αποτελεί αυτοαξία και αυτοσκοπό, δημιουργήθηκε με σκοπό  να προσφέρει τις υπηρεσίες του στον άνθρωπο στις ποικίλες ανάγκες του, στην διακονία του οποίου βρίσκεται το νόημα της υπάρξεώς του, διότι η ιστορία αυτού προσδιορίζει την ιστορία και την μοίρα του κόσμου4. Η κυριαρχία του ανθρώπου στην κτίση δεν έχει μόνο δικαιώματα, αλλά και υποχρεώσεις, του δόθηκε η εντολή του «εργάζεσθαι αυτόν (κόσμον) και φυλάσσειν»5, να προστατεύει δηλαδή και να αγαπά την δημιουργία, να συμβιώνει αρμονικά μαζί της.

Διαβάστε περισσότερα »

Στη Μεταμόρφωση του Κυρίου και Θεού (Θεόληπτος Φιλαδελφείας)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ

1. –
Ἡ σημερινή λαμπρή ἡμέρα τῆς Μεταμόρφωσης, ἀπαιτεῖ νά ἐξηγήσω στήν ἀγάπη σας -ἀνάλογα μέ τή Χάρη πού μοῦ δόθηκε ἀπό τόν Χριστό πού μεταμορφώθηκε- τό μυστήριο τῆς ἑορτῆς. Καί
ἔτσι, ἀφοῦ
μάθουμε τή δύναμη
τοῦ μυστηρίου πού κρύβεται μέσα της, νά ἑορτάζουμε ἀπό
δῶ καί πέρα
ὄχι μόνο ψάλλοντας ἱερούς ὕμνους,
ἀλλά
καί μέ σωστή ζωή. Ἐπειδή αὐτό ἀκριβῶς, δηλαδή ἡ
προκοπή μας στά καλά ἔργα,
ἀποδεικνύει καί ὅτι
ἔχουμε ἐπίγνωση
τῆς δωρεᾶς πού ἀξιωθήκαμε καί ὅτι
ἔχουμε ἀνακαλύψει τό θησαυρό της, τιμώντας ἔτσι σεβαστικά τήν
ἑορτή καί μέ
τά λόγια
καί μέ τά
ἔργα μας.


Διαβάστε περισσότερα »

Η ζωή του σώματος. Τα όργανα και οι ανάγκες του σώματος. Η φροντίδα για το σώμα (Αγ. Θεοφάνης ο Έγκλειστος)

ΘΕΟΛΟΓΙΑ

Πόσα ερωτήματα σου
προκάλεσαν τα δυο προηγούμενα γράμματά μου! Αποδεικνύεται έτσι πως είσαι μια
μαθήτρια εύστροφη, επιμελής και δεκτική, πράγμα που εγγυάται την επιτυχία σου.
Από δω κι εμπρός θα
σου γράφω με μεγαλύτερη προθυμία. Δεν θα σου απαντήσω, όμως, σε όλα από τώρα.
Αυτή τη φορά θ’ ασχοληθώ με το ζήτημα που σε απασχολεί περισσότερο. Γράφεις: “Όσα
λέτε για τις πλευρές, τις δυνάμεις και τις ανάγκες της ανθρώπινης φύσεως, με
οδηγούν στο εσωτερικό του εαυτού μου. Κοιτάω, λοιπόν, μέσα μου. Κάτι βλέπω,
αλλά το μεγαλύτερο μέρος του εσωτερικού μου κόσμου είναι άλλοτε συγκεχυμένο και
δυσδιάκριτο, άλλοτε εντελώς αόρατο και απρόσιτο. Θά ‘θελα πολύ να μάθω για την
πνευματική, τη διανοητική και τη σωματική πλευρά του ανθρώπου, τις ανάγκες
καθεμιάς και τον τρόπο με τον οποίο ικανοποιούνται αυτές οι ανάγκες. Θέλω πολύ
να κρατήσω τον εαυτό μου στο επίπεδο της ανθρώπινης αξίας, έτσι όπως  την καθόρισε ο Δημιουργός
”.
Θαυμάσια! Έφτασες
στις απαρχές της ζωής μας. Η εξέτασή τους θα είναι το αντικείμενο της
συζητήσεώς μας από δω και πέρα. Γιατί δεν θα μπορούσε, βέβαια, ο άνθρωπος να
ζει διαφορετικά, παρά μόνο με τον τρόπο που καθορίστηκε κατά τη δημιουργία του,
με τον τρόπο που ταιριάζει στη φύση του. Εφόσον, λοιπόν, αποδεχθούμε κάποιες
λογικές και αναμφισβήτητες αρχές ως προς τη φύση και τη συγκρότηση του
ανθρώπου, τότε θα έχουμε ασφαλή δεδομένα για το πώς οφείλει να ζει.
Νομίζω ότι πολλοί δεν
ζουν τη ζωή που πρέπει, γιατί πιστεύουν πως οι κανόνες της δεν απορρέουν από
τον ίδια τη φύση του ανθρώπου, αλλά έχουν επιβληθεί από εξωτερικούς παράγοντες.
Γι’ αυτό τους απορρίπτουν και τους παραβαίνουν. Αλλά δεν έχουν δίκιο. Άκουσέ με προσεκτικά.

Διαβάστε περισσότερα »

Powered by WordPress and ShopThemes