Στην ενορία δεν συνάγονται Χριστιανοί από διάφορα μέρη αλλά από
τον συγκεκριμένο χώρο και τόπο, που περιβάλλει τον ενοριακό Ναό.
Στην ενορία τους οι Χριστιανοί ενός τόπου εκκλησιοποιούνται.
Ενώνονται πνευματικά, αδελφώνονται, ώστε στις καθημερινές τους
σχέσεις να ζουν ως αδελφοί εν Χριστώ και μέλη της Εκκλησίας.
Διαβάστε περισσότερα »

Στον Αμερικανό Ιωάννη Κ.

Περιγράφετε, πως
κάποιος από τους εκεί πολίτες, υπό τον τίτλο του επιστήμονα, μάζευε χρήματα απ’
όλους (και από εσάς), για να κατασκευάσει φτερά για να μπορεί να πετάει κάθε
άνθρωπος. Οι άνθρωποι τον εμπιστεύτηκαν και του έδιναν, ώσπου τελικά, φάνηκε
ότι σας ξεγέλασε όλους και σαν να είχε κάποια αόρατα φτερά εξαφανίστηκε από την
κοινωνία. «Δεν ξέρει ο άνθρωπος σήμερα σε τι να πιστεύει και ποιον να
εμπιστεύεται». Έτσι τελειώνετε το γράμμα σας. Και εδώ κάποιοι βαπτισμένοι
άνθρωποι καμιά φορά ρωτούν σε τι να πιστεύουν. Εύκολα θα απαντήσουμε σ’
αυτό, όταν πρώτα κατοχυρώσουμε ποιον
μπορούμε να εμπιστευόμαστε!
Διαβάστε περισσότερα »

Η συντριπτική πλειοψηφία
των ανθρώπων, εκατομμύρια και δισεκατομμύρια άνθρωποι, είναι άνθρωποι κοινοί,
τους οποίους η Αγία Γραφή ονομάζει «λαόν της γης» (Δ’ Βασ. 15,
5). Γιατί τους ονομάζει έτσι; Γιατί αυτοί μοιάζουν με
γκρίζο χορτάρι ή με χαμόκλαδα. Δεν έχουν στη ζωή τους κάποιους ανώτερους
σκοπούς και επιδιώξεις, ο νους τους είναι πολύ επιπόλαιος και ασχολείται μόνο
με τις βιοτικές μέριμνες, τα γήινα αγαθά και τα καθημερινά προβλήματα.

Διαβάστε περισσότερα »

Ὁ ἅγιος Ἰγνάτιος Μπριαντσανίνωφ μᾶς λέγει σχετικά μέ τήν ἀρετή τῆς ἁγνείας
«Πολλοί λένε πώς ἡ ἀπελευθέρωση τοῦ ἀνθρώπου ἀπό τήν δουλεία τῆς σάρκας καί
πολύ περισσότερο ἡ ἀπαλλαγή του ἀπό πορνικούς λογισμούς καί πορνικά αἰσθήματα εἶναι
ἀδύνατη, ἐπειδή τάχα πρόκειται γιά κατάσταση ἀφύσικη. Ἀλλά ὁ πάνσοφος νομοθέτης
Θεός γνωρίζει πολύ καλύτερα ἀπό μᾶς τό τί εἶναι δυνατό καί τί ἀδύνατο γιά τόν ἄνθρωπο.
Καί ἀφοῦ Ἐκεῖνος νομοθέτησε τήν ἁγνεία τοῦ σώματος καί τῆς καρδιᾶς, ὁπωσδήποτε
αὐτή εἶναι δυνατή.
Διαβάστε περισσότερα »

Ομιλία εις το ρητόν του αποστόλου, το "εμοί δε μη γένοιτο καυχάσθαι, ειμή εν τω Σταυρώ του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού"

(Γαλ. στ’ 11-18)

– Ποιούς δυσκολεύτηκαν περισσότερο, οι θείοι Απόστολοι, να ελκύσουν στην πίστη του Χριστού; Τους εθνικούς ειδωλολάτρες ή τους Ιουδαίους;

– Γιατί κάποιοι από τους Ιουδαίους που επίστευσαν στον Χριστόν, συνέχιζαν να περιτέμνωνται;

– Ποιό είδος καύχησης δεν είναι αμαρτία;

– Γιατί είναι η καύχησις μωρία και αφροσύνη;

– Η καύχησις είναι θυγάτηρ της υπερηφανείας.

– Είναι παράδοξο και ακατανόητο το, πώς τόσα αναρίθμητα πλήθη Ιουδαίων και εθνικών εδέχθησαν την πίστιν του Χριστού, αφού για τους Ιουδαίους, η σταύρωσίς Του ήταν σκάνδαλο, για τους δε εθνικούς ήταν μωρία. Σοφοί και αμαθείς, πλούσιοι και πένητες, άρχοντες και δούλοι, βασιλείς και υπήκοοι, άνδρες και γυναίκες, νέοι και γέροντες, πάσης ηλικίας και τάξεως και καταστάσεως, παντός γένους, και ήθους, και γλώσσης και θρησκείας επίστευσαν στον Χριστόν. Κι αυτό χωρίς βία, χωρίς ελπίδα σωματικών απολαύσεων, χωρίς ελπίδα πλούτου, χωρίς ελπίδα εξουσίας! Θαυμαστό και παράδοξο και η ταχύτης με την οποία εξαπλώθηκε η πίστις!
Διαβάστε περισσότερα »